5 มี.ค. เวลา 07:19 • นิยาย เรื่องสั้น

เมื่อ "โลกทั้งใบ" ที่ชื่อว่าสัตว์เลี้ยง... จากไปในวันที่ฉันไม่เหลือใคร

สำหรับหลายคน "สัตว์เลี้ยง" อาจเป็นแค่เพื่อนแก้เหงา แต่สำหรับคนที่เติบโตมาในฐานะ "ลูกคนเดียว" สัตว์เลี้ยงคือพี่น้อง คือเพื่อนสนิท และคือคนในครอบครัวที่เป็นโลกทั้งใบของเรา
ในบ้านที่ไม่มีเสียงหยอกล้อของพี่น้อง ไม่มีใครให้หันไปปรึกษาในวันที่ใจอ่อนแอ มีเพียงเจ้าสี่ขาตัวเล็กๆ นี่แหละที่คอยรับฟังทุกเรื่องราวโดยไม่เคยตัดสิน ในวันที่โลกภายนอกวุ่นวายและใจเราแตกสลายจากอาการของ โรคซึมเศร้า การมีเขานอนอยู่ข้างๆ คือเหตุผลเดียวที่ทำให้เรารู้สึกว่า "เราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว"
แต่แล้ววันหนึ่ง... โลกทั้งใบของฉันก็ดับสลายลง
การสูญเสียแมวสุดที่รักไปเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา มันไม่ใช่แค่การจากไปของสัตว์เลี้ยง แต่มันคือการสูญเสีย "ที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ" เพียงหนึ่งเดียวที่มีอยู่ คนที่มีพี่น้องอาจจะได้รับคำปลอบโยนหรือมีคนช่วยหารความเศร้า แต่สำหรับลูกคนเดียวอย่างฉัน ความเงียบในบ้านหลังเดิมมันช่างเสียงดังและกรีดลึกเหลือเกิน
มันยากเหลือเกินที่จะอธิบายให้คนอื่นเข้าใจว่าทำไมเราถึงทำใจไม่ได้ขนาดนี้ เพราะในสายตาคนอื่น เขาอาจจะเป็นแค่แมว แต่ในใจของฉัน เขาคือหัวใจทั้งหมดที่ฉันมี..🤍
โฆษณา