บันทึกเรื่องแรก ตอนที่ 3
ช่วงชีวิตปัจจุบัน ฉันมีเพื่อนเพศที่สามที่ยังคงคบกันอยู่ติดต่อกันอยู่ ถึงช่วงหลังๆจะไม่ค่อยได้เจอหรือคุยกันแต่เชื่อว่าถ้ามีโอกาสเจอกันความสัมพันธ์ของพวกเรายังคงดีเหมือนเดิม
เค้าเป็นคนที่ทำให้ฉันประทับใจที่สุด เค้าไม่ใช่คนที่เก่งที่สุด ไม่ได้เป็นผู้นำในทุกสถานการณ์ (แต่หลายๆสถานการณ์เค้าสามารถนำได้) เค้าไม่ใช่คนที่มีหน้าตาหรือรูปร่างดูดีที่สุดตามมาตราฐานสังคมสมัยนี้
แต่สิ่งที่เค้ามีคือความมั่นใจเต็มร้อย เค้าไม่แสดงออกถึงการพยายามแสดงตัวตนให้คนอื่นยอมรับเลยจากมุมที่ฉันเห็น(ซึ่งฉันไม่สามารถรู้สิ่งที่อยู่ในใจได้) แต่เค้าแสดงออกแบบนั้น เค้าไม่แคร์ว่าใครจะว่ายังไงต่อตัวตนของเค้า และเค้ายังใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขอยู่ในมุมของเค้า
บทเรียนที่ฉันได้จากช่วงชีวิตที่ผ่านมาในเรื่องนี้คือ
ตัวฉันในช่วงวัยเด็กต้องการเพื่อนเพราะฉันเองก็ไม่เห็นคุณแค่ในตัวเอง ฉันจึงต้องทำสิ่งที่เรียกร้องการยอมรับจากคนอื่นถึงแม้จะเป็นสิ่งที่ฉันไม่เห็นด้วย แม้ฉันจะไม่ใช่เพศที่สามก็ตามและฉันทำสิ่งไม่ดี พลาดพลั้งทำให้ผู้อื่นเสียใจ
เพศที่สามที่ฉันเห็นระหว่างช่วงชีวิต ทั้งๆที่มีความเก่งรอบด้านแต่เพราะพวกเค้าโหยหาการยอมรับ เค้าใช้ความเก่งไม่ถูกทาง กลายเป็นทำให้คนรอบข้างไม่ชอบและผลักไส
เพื่อน ณ ปัจจุบันของฉัน คนที่มีความมั่นคงที่สุดและรู้ถึงคุณค่าในตนเอง อาจจะไม่ใช่คนที่้เก่งที่สุด เค้าสามารถมีความสุขได้ และความสุขที่เค้ามีไม่ได้เกิดจากการอยากเป็นที่ยอมรับ แต่เกิดจากการเห็นคุณค่าในตนเอง
บทสรุปในเรื่องนี้
ในความเห็นของฉัน
ชีวิตของพวกเราไม่ว่าจะเพศไหน หรือคนแบบไหน ครอบครัวแบบไหน หากเราเอาความสุขและคุณค่าของเราไปฝากไว้กับคนอื่นๆ เราจะไม่สามารถมีความสุขได้และไม่สามารถค้นพบศักยภาพในตนเองได้ เราจะเริ่มใช้ความสามารถที่เรามีไปกลบทับ ข่ม ยกตัวเองให้สูงกว่าคนอื่น เพียงเพราะอยากจะได้รับการยอมรับเท่านั้น เราจะใช้วิธีการผิดๆทำให้เกิดความผิดพลาดและเรื่องราวอันน่าเศร้า เพียงเพราะเรากำลังด้อยค่าตนเองอยู่
แต่ถ้าหันกลับมองซักหน่อย เริ่มมองเห็นและสร้างคุณค่าในตนเอง เราจะเลิกแคร์ว่าคนอื่นจะมองเรายังไง เพราะคนที่ทำให้เรารู้สึกแย่ได้มีแค่เราเท่านั้น คนอื่นจะด้อยค่าเรายังไง เค้าไม่สามารถทำให้เรารู้สึกด้อยค่าได้เพราะเรารู้คุณค่าในตัวเราเอง
เราจะเริ่มปฏิบัติกับผู้อื่นด้วยความเข้าใจ เราจะเลิกเรียกร้องคุณค่าจากใครๆ แต่เราจะแสดงจุดยืนและความสามารถของเราที่เรามีออกไปตามธรรมชาติและตามเวลาที่เหมาะสม เมื่อผู้คนได้เห็นเค้าจะสัมผัสและถูกคุณค่าในตัวของเราดึงเค้าเข้ามาเอง
เรารู้คุณค่าในตัวเองผู้อื่นถึงเห็นคุณค่าในตัวเรา
หากเราด้อยค่าตัวเอง ไม่ว่าจะมีคนมากมายเห็นคุณค่าของเรา เราก็จะมองไม่เห็นและรู้สึกว่าโลกทั้งใบ ไม่มีใครมองเห็นเราเลย
ขอเป็นกำลังใจให้กับผู้ที่เริ่มมองเห็นคุณค่าในตนเอง
หวังว่าบันทึกตอนแรกจะเป็นประโยชน์สำหรับทุกคน
ด้วยรักและเคารพ
ฉัน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
