6 มี.ค. เวลา 00:30 • นิยาย เรื่องสั้น

Men Without Women: แด่ชายหนุ่มที่ถูกทิ้งไว้ในความอ้างว้าง

เวลาที่เราพูดถึงความเหงา หลายคนอาจนึกถึงความเงียบเชียบหรือการอยู่ตัวคนเดียว แต่ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "Men Without Women" หรือชื่อไทยว่า "ชายที่คนรักจากไป" ฮารูกิ มูราคามิ กลับฉายภาพความเหงาที่ลึกซึ้งกว่านั้น มันคือความเหงาที่เกิดขึ้นกะทันหันเหมือนการเลี้ยวรถที่หัวมุมถนน แล้วพบว่าโลกใบเดิมที่เคยมี "เธอ" อยู่ได้สาบสูญไปตลอดกาล ไม่ว่าจะด้วยความตาย การบอกลา หรือการถูกหักหลังก็ตาม
บริบทแห่งการสูญเสีย
มูราคามิเปิดเรื่องได้อย่างน่าสนใจผ่าน Drive My Car ที่เล่าถึง 'คาฟุกุ' นักแสดงชายที่ต้องจ้างคนขับรถหญิงมาดูแลรถซาบ 900 คันโปรดเพราะปัญหาด้านสายตา ในพื้นที่ปิดตายของรถยนต์นี่เองที่ความลับอันขมขื่นถูกเปิดเผย เขาเล่าถึงภรรยาที่จากไปซึ่งเคยนอกใจเขาถึง 4 ครั้ง ความเจ็บปวดนั้นทำให้เขาถึงขั้นไปตีสนิทกับชู้รักของเธอเพียงเพื่อจะหาคำตอบว่าทำไม แต่สุดท้ายเขาก็พบว่าในชีวิตจริง เราทุกคนต่างก็กำลัง "แสดงบทบาท" บางอย่างเพื่อปกปิดรอยร้าวในใจเอาไว้
ภาพลวงตาของความเข้าใจ
เหมือนกับที่ 'คิตารุ' ในเรื่อง Yesterday พยายามหัดพูดสำเนียงคันไซอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อสร้างตัวตนใหม่ และพยายามจัดการความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับแฟนสาวผ่านตัวกลางอย่างเพื่อนร่วมงาน ก่อนจะตัดสินใจทิ้งทุกอย่างไปเป็นเชฟซูชิที่เดนเวอร์
สองตัวตนในห้องโดยสาร
เสน่ห์ของมูราคามิคือการหยิบเอาความผิดหวังมาเล่าให้ดูประหลาดแต่จริง อย่างในเรื่อง An Independent Organ หรือ "อวัยวะที่เป็นอิสระ" ที่พูดถึง ดร. โทไก ศัลยแพทย์ความงามผู้ใช้ชีวิตโสดอย่างเป็นระบบมาตลอด แต่กลับต้องมาพังทลายลงเพราะตกหลุมรักผู้หญิงที่มีเจ้าของแล้วอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ความผิดหวังครั้งนั้นรุนแรงจนทำให้ชายผู้ภูมิฐานต้องตรอมใจตายจากการอดอาหารจนน้ำหนักลดฮวบ ซึ่งมูราคามิเปรียบเปรยไว้อย่างเจ็บแสบว่า ผู้หญิงเรานั้นมีอวัยวะพิเศษที่สามารถโกหกได้อย่างแนบเนียนโดยไม่รู้สึกผิดเลย
จุดบอด
บางเรื่องก็เต็มไปด้วยความพิศวงชวนฝัน อย่างการที่ 'ฮาบาระ' ในเรื่อง Scheherazade ได้รับฟังเรื่องเล่าแปลกประหลาดจากหญิงสาวที่มาดูแลเขา ทั้งเรื่องที่เธอเคยเป็นปลาไหลแลมเพรย์ในชาติก่อน หรือเรื่องการแอบเข้าบ้านชายที่แอบชอบ หรือในเรื่อง Kino ที่ชายคนหนึ่งหนีความช้ำจากการถูกภรรยานอกใจไปเปิดบาร์แจ๊ส แต่กลับต้องเจอกับลางบอกเหตุและงูลึกลับที่เตือนให้เขาเผชิญหน้ากับความว่างเปล่าในใจ ซึ่งสุดท้ายเขาก็เลือกที่จะยอมรับความเจ็บปวดและร้องไห้ออกมาในความมืด
ความเจ็บปวดของการเติบโต
มูราคามิยังข้ามไปหยิบวรรณกรรมคลาสสิกมาตีความใหม่ใน Samsa in Love เมื่อ 'เกรเกอร์ ซัมซา' ตื่นมาเป็นมนุษย์และสัมผัสความรักครั้งแรกกับช่างซ่อมกุญแจหลังค่อม ก่อนจะปิดท้ายด้วยเรื่องสั้นที่เป็นชื่อเดียวกับหนังสืออย่าง Men Without Women ที่เปรียบเทียบความเหงาของผู้ชายที่สูญเสียคนรักได้เห็นภาพที่สุดว่า มันเหมือนกับ "คราบไวน์แดงบนพรมพาสเทล" ที่ซึมลึกและไม่มีวันซักออก ต่อให้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน ทุกอย่างในโลกจะเปลี่ยนรสชาติไป ทั้งความหิว หรือแม้แต่เสียงประตูรถไฟใต้ดินที่ปิดลง
สามเหลี่ยมแห่งความสัมพันธ์
ท้ายที่สุดแล้ว หนังสือเล่มนี้ไม่ได้พยายามหาคำตอบว่า "ทำไมเธอถึงจากไป" แต่มันคือการสำรวจสภาวะการดำรงอยู่หลังจากนั้น มูราคามิพาเราไปสัมผัสความจริงที่ว่า ความสูญเสียนั้นเจ็บปวดเหมือนถูกขังอยู่ในห้องใต้ทะเลที่มืดมิด แต่ในความโดดเดี่ยวเหล่านั้นเอง ที่เราจะยังคงพบร่องรอยความทรงจำที่งดงามซ่อนอยู่เสมอ เป็นความเศร้าที่ละเมียดละไมในแบบของมูราคามิอย่างแท้จริงครับ
ดวงจันทร์ น้ำแข็ง และวงปีของต้นไม้
หนังสือเล่มนี้ร้อยเรียง 7 เรื่องราวของผู้ชายที่ต้องเผชิญกับสภาวะโดดเดี่ยวหลังจากการสูญเสีย "ผู้หญิง" ในชีวิตไป ไม่ว่าจะด้วยความตาย การเลิกรา หรือการถูกหักหลัง มูราคามิใช้สายตาที่แหลมคมถ่ายทอดความว่างเปล่าผ่านสไตล์ตลกร้าย (Wry Humor) ที่ทั้งขื่นและขันในเวลาเดียวกัน
ตัวตนที่ถูกเปลื้องออก
Drive My Car: บทแสดงบนรถซาบ 900
เรื่องราวของ 'คาฟุกุ' นักแสดงชายที่ต้องจ้างคนขับรถเพราะปัญหาด้านสายตา เขาได้พบกับ 'มิซากิ วาตาริ' หญิงขับรถมาดนิ่งผู้เปลี่ยนเกียร์ได้นุ่มนวลจนแทบไม่รู้สึก ในพื้นที่ปิดตายบนรถคันโปรด คาฟุกุสารภาพความลับอันขมขื่นว่าภรรยาผู้ล่วงลับเคยนอกใจเขาถึง 4 ครั้ง เขาถึงขั้นเคยไปตีสนิทกับชู้รักของเธอเพียงเพื่อจะเข้าใจเหตุผลว่า "ทำไม" เรื่องนี้สะท้อนว่าแท้จริงแล้ว เราทุกคนต่างกำลัง "แสดงบทบาท" บางอย่างเพื่อปกปิดรอยร้าวในใจ
กายวิภาคของชายโสตผู้สมบูรณ์แบบ
Yesterday: อัตลักษณ์ที่พยายามสร้างใหม่
'คิตารุ' ชายหนุ่มจากย่านหรูในโตเกียวที่พยายามฝึกพูดสำเนียงคันไซจนคล่องแคล่วเพื่อหนีจากตัวตนเดิม เขาขอให้ 'ทานิมูระ' เพื่อนร่วมงานไปเดทกับแฟนสาวสมัยเด็กของเขาแทนเสียอย่างนั้น สุดท้ายคิตารุเลือกทิ้งทุกอย่างในญี่ปุ่นเพื่อไปเป็นเชฟซูชิที่เดนเวอร์ ทิ้งไว้เพียงคำถามถึงความสัมพันธ์ที่ไม่อาจนิยามได้
คำถามจากค่ายกักกัน
An Independent Organ (อวัยวะที่เป็นอิสระ): เมื่อหัวใจพังทลายอย่างเป็นระบบ
'ดร. โทไก' ศัลยแพทย์ความงามผู้ใช้ชีวิตโสดอย่างสมบูรณ์แบบและมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคราวละหลายคนโดยไม่เคยมอบใจให้ใคร ทว่าโลกของเขากลับถล่มลงเมื่อเขาตกหลุมรักผู้หญิงที่มีเจ้าของแล้วอย่างจริงจังแต่กลับถูกเธอหลอกใช้
การแสดงบทบาทของตัวตน
ความผิดหวังเปลี่ยนศัลยแพทย์ผู้ภูมิฐานให้กลายเป็นชายที่ตรอมใจตายจากการอดอาหาร (Anorexia) จนน้ำหนักลดฮวบ เรื่องนี้เสนอมุมมองที่น่าสนใจว่า ผู้หญิงมี "อวัยวะที่เป็นอิสระ" สำหรับการโกหกได้อย่างแนบเนียนโดยปราศจากความรู้สึกผิด
ตัวเร่งปฏิกิริยาแห่งความว่างเปล่า
Scheherazade: เรื่องเล่าหลังกามารมณ์
'ฮาบาระ' ชายหนุ่มที่ถูกกักบริเวณในบ้านด้วยเหตุผลลึกลับ โดยมีผู้ช่วยหญิงที่เขาเรียกว่า "เชเฮราซาด" คอยดูแล หลังจากสัมพันธ์ทางกาย เธอจะปรนเปรอเขาด้วยเรื่องเล่าประหลาด ตั้งแต่เรื่องที่เธอเคยเป็นปลาไหลแลมเพรย์ในชาติก่อน ไปจนถึงวีรกรรมการลอบเข้าบ้านชายที่แอบชอบสมัยมัธยมเพื่อขโมยดินสอและเข็มกลัด
ปรัชญาของมูราคามิ
Kino: เมื่อความเจ็บปวดเดินทางมาถึง
หลังพบภรรยาอยู่บนเตียงกับเพื่อนสนิท 'คิโนะ' ลาออกมาเปิดบาร์แจ๊สที่ดูเงียบสงบ แต่ความว่างเปล่ากลับตามมาหลอกหลอนผ่านเหตุการณ์ประหลาด ทั้งการปรากฏตัวของงูลึกลับและลูกค้าปริศนาที่เตือนให้เขาหนีไป สุดท้ายในห้องที่มืดมิด คิโนะยอมจำนนต่อความเจ็บปวดที่เขาเคยกดทับไว้และปล่อยโฮออกมาในที่สุด
ท้ายที่สุด
Samsa in Love: การตื่นรู้ของมนุษย์
มูราคามิหยิบยกตัวละครของคาฟคามาตีความใหม่ เมื่อ 'เกรเกอร์ ซัมซา' ตื่นมาพบว่าตนกลายเป็นมนุษย์ที่ต้องหัดเดินและสวมเสื้อผ้า ท่ามกลางความวุ่นวายทางการทหารในกรุงปราก เขาได้พบกับหญิงช่างซ่อมกุญแจหลังค่อม และนั่นเป็นครั้งแรกที่เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่เรียกว่า "ความรัก"
Men Without Women: คราบไวน์ที่ไม่มีวันจาง
เรื่องสั้นปิดท้ายเล่าถึงชายที่ได้รับโทรศัพท์กลางดึกแจ้งข่าวการฆ่าตัวตายของอดีตคนรัก เขาเปรียบเปรยความเหงาของผู้ชายที่สูญเสียผู้หญิงว่าเหมือน "คราบไวน์แดงบนพรมพาสเทล" ที่ซึมลึกและไม่มีวันซักออก โลกที่ไร้เธอคือโลกที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป ตั้งแต่รสชาติความหิวไปจนถึงเสียงประตูรถไฟใต้ดินที่ปิดลงอย่างเยือกเย็น
หนังสือเล่มนี้ไม่ได้มุ่งเน้นที่การหาคำตอบว่า "ทำไมเธอถึงจากไป" แต่มุ่งเน้นไปที่ "สภาวะการดำรงอยู่" หลังจากนั้น มูราคามิชี้ให้เห็นว่าการกลายเป็นหนึ่งใน Men Without Women นั้นเกิดขึ้นได้ง่ายและกะทันหันเหมือนการเลี้ยวที่หัวมุมถนน แม้ความสูญเสียจะเจ็บปวดเหมือนการถูกขังอยู่ในห้องใต้ทะเลที่มืดมิด แต่ท่ามกลางความโดดเดี่ยวเหล่านั้น มูราคามิก็ยังทำให้เราเห็นว่ามีความทรงจำที่งดงามซ่อนอยู่เสมอ
โฆษณา