[ด.ดล Blog] อวสานฝาพับในตำนาน 130 ล้านเครื่องสู่ความว่างเปล่า จุดจบสุดดราม่าของ Motorola Razr ลองจินตนาการย้อนกลับไปในช่วงต้นปี 2000 ยุคที่โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของทุกคนยังมีรูปร่างหน้าตาไม่ต่างจากก้อนอิฐ…

สำรวจ
ลงทุน
คำถาม

มีบัญชีอยู่แล้ว?หรือ

ด.ดล Blog

ยืนยันแล้ว

•

6 มี.ค. เวลา 10:00 • ธุรกิจ

อวสานฝาพับในตำนาน 130 ล้านเครื่องสู่ความว่างเปล่า จุดจบสุดดราม่าของ Motorola Razr

ลองจินตนาการย้อนกลับไปในช่วงต้นปี 2000 ยุคที่โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของทุกคนยังมีรูปร่างหน้าตาไม่ต่างจากก้อนอิฐ…

โทรศัพท์ในยุคนั้นส่วนใหญ่มีขนาดเทอะทะ หน้าจอเล็กจิ๋ว และปุ่มกดที่ใช้งานยาก

มันเป็นแค่อุปกรณ์สื่อสารที่ทำหน้าที่รับสายและโทรออก ไม่มีเอกลักษณ์ ไม่มีสไตล์ และไม่มีความตื่นเต้นใดแอบแฝงอยู่เลย…

จนกระทั่งปี 2004 โลกก็ได้รู้จักกับสิ่งที่จะมาเปลี่ยนหน้าประวัติศาสตร์วงการมือถือไปตลอดกาล

นั่นคือการปรากฏตัวของ Motorola Razr V3 โทรศัพท์ที่ไม่ได้เป็นแค่อุปกรณ์สื่อสาร แต่มันคือสัญลักษณ์ของยุคสมัย…

ภาพของผู้คนที่หยิบโทรศัพท์ฝาพับเครื่องบางเฉียบขึ้นมา แล้วสะบัดข้อมือเปิดออกเพื่อรับสาย มันเป็นท่วงท่าที่ดูเท่และดึงดูดสายตาทุกคนรอบข้าง

ยิ่งตอนที่พับปิดแล้วมีเสียง “”สแนป”” ดังกังวาน ยิ่งทำให้คนใช้รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นดาราภาพยนตร์…

ความโดดเด่นของ Motorola Razr คือการฉีกทุกกฎเกณฑ์การออกแบบในยุคนั้น

ด้วยความบางเพียง 13.9 มิลลิเมตร ซึ่งบางพอๆ กับบัตรเครดิต ตัวเครื่องทำจากอลูมิเนียมที่ดูหรูหราล้ำยุค และปุ่มกดเลเซอร์ที่เรืองแสงในที่มืด…

สิ่งเหล่านี้ทำให้ผู้คนไม่ได้แค่อยากได้ แต่มันกลายเป็นความปรารถนาที่ต้องครอบครองให้ได้

Motorola ขายมือถือรุ่นนี้ไปได้มากกว่า 130 ล้านเครื่องทั่วโลก กลายเป็นหนึ่งในโทรศัพท์ที่ขายดีที่สุดตลอดกาล…

ไม่ว่าจะเป็นดาราฮอลลีวูด ศิลปิน หรือนักธุรกิจ ทุกคนต่างก็มีมือถือรุ่นนี้อยู่ในมือ มันไปปรากฏอยู่ในมิวสิกวิดีโอและตามหน้าสื่อต่างๆ จนเรียกได้ว่าไปที่ไหนก็ต้องเจอ…

Motorola ไม่ได้แค่ขายโทรศัพท์ แต่พวกเขากำลังขาย “”ไลฟ์สไตล์””

โฆษณาทุกชิ้นสื่อถึงความหรูหราและความเป็นผู้นำแฟชั่น คนที่ถือมือถือรุ่นนี้จะถูกมองว่าเป็นคนที่มีรสนิยม และได้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคนสุดเอ็กซ์คลูซีฟ…

แม้ภาพลักษณ์จะดูหรูหราแพงระยับ แต่ราคาของมันกลับเอื้อมถึงได้

ในยุคนั้นราคาเปิดตัวอยู่ที่ราว 500 ดอลลาร์สหรัฐ และเมื่อซื้อพ่วงกับแพ็กเกจเครือข่าย ราคาอาจลดลงมาเหลือเพียงแค่ 99 ดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น…

ส่วนเรื่องของเทคโนโลยีในตอนนั้น กล้อง 0.3 เมกะพิกเซล หน้าจอสี และการเชื่อมต่อ Bluetooth ก็ถือว่าล้ำหน้ามากพอที่จะทำให้ทุกคนประทับใจ

มันอาจจะไม่ใช่สมาร์ทโฟน แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นเลย เพราะสิ่งที่ผู้คนต้องการในตอนนั้นคือสไตล์ ไม่ใช่แอปพลิเคชัน…

ในช่วงปี 2004 ถึง 2007 ถือเป็นยุคทองอย่างแท้จริง มือถือตระกูลนี้แตกไลน์ออกไปอีกหลายรุ่น ไม่ว่าจะเป็น V3i V3X หรือ Razr 2 ซึ่งก็ได้รับการอัปเกรดทั้งเรื่องกล้องและหน้าจอให้ดีขึ้นตามยุคสมัย…

ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีการออกรุ่นพิเศษสีสันต่างๆ หรือแม้แต่รุ่นที่จับมือกับแบรนด์แฟชั่นหรูระดับโลก ออกมาวางขายทีไรก็หมดเกลี้ยง ยอดขายที่ถล่มทลาย

ทำให้ Motorola กวาดส่วนแบ่งตลาดโลกไปได้ถึง 22% ในปี 2006 เป็นรองแค่เพียง Nokia เท่านั้น…

พวกเขามีห่านทองคำอยู่ในมือ และก็ตักตวงผลกำไรจากมันอย่างเต็มที่ ทุกอย่างดูเหมือนจะไปได้สวย และไม่มีทีท่าว่าความนิยมนี้จะลดลงเลยแม้แต่น้อย

แต่ในโลกของเทคโนโลยี ความสำเร็จในวันนี้ไม่ได้การันตีความอยู่รอดในวันพรุ่งนี้…

รอยร้าวเริ่มปรากฏขึ้นเมื่อโลกก้าวเข้าสู่ปี 2007 ปีที่วงการเทคโนโลยีต้องจารึกไว้

เมื่อ Apple ได้เปิดตัว iPhone รุ่นแรก ซึ่งมาพร้อมกับหน้าจอสัมผัสที่ไร้ปุ่มกด เบราว์เซอร์อินเทอร์เน็ตที่สมบูรณ์แบบ และระบบนิเวศของแอปพลิเคชัน…

มันไม่ได้เป็นแค่โทรศัพท์อีกต่อไป แต่มันคือคอมพิวเตอร์พกพาขนาดจิ๋ว

ในขณะเดียวกันฝั่งคนทำงานก็มี BlackBerry ที่ตอบโจทย์การใช้งานอีเมลและคีย์บอร์ดที่พิมพ์สนุก นิยามของโทรศัพท์มือถือกำลังถูกเขียนขึ้นมาใหม่ทั้งหมด…

แต่เมื่อหันกลับมามองที่ Motorola พวกเขายังคงยึดติดอยู่กับความสำเร็จเดิมๆ ยังคงเข็นโทรศัพท์ฝาพับรุ่นใหม่ออกมาขาย

ซึ่งแทบไม่มีอะไรต่างจากเดิมนอกจากดีไซน์ที่เปลี่ยนไปเล็กน้อยและการเพิ่มสเปกนิดๆ หน่อยๆ…

ความผิดพลาดที่ใหญ่หลวงที่สุดของพวกเขาคือความเชื่อที่ว่า “”สไตล์”” จะสามารถเอาชนะ “”ฟังก์ชัน”” ได้ตลอดไป

พวกเขามองข้ามความจริงที่ว่า ผู้บริโภคเริ่มเปลี่ยนพฤติกรรม และต้องการอุปกรณ์ที่ฉลาดขึ้น ทำอะไรได้มากขึ้น…

ผู้คนไม่ได้อยากได้แค่โทรศัพท์ที่เอาไว้โชว์ความเท่อีกต่อไป แต่พวกเขาต้องการเครื่องมือที่ทรงพลัง

เมื่อโลกทั้งใบกำลังหมุนไปหาหน้าจอสัมผัสและแอปพลิเคชัน Motorola กลับยังคงกอดฝาพับของตัวเองไว้อย่างเหนียวแน่น…

ภายในเวลาไม่นาน ส่วนแบ่งการตลาดของพวกเขาดิ่งลงเหว เหลือเพียง 8% ในปี 2008 แสงสว่างที่เคยเจิดจ้าของแบรนด์เริ่มริบหรี่ลง ท่ามกลางการผงาดขึ้นมาของคู่แข่งที่มองเห็นอนาคตได้ชัดเจนกว่า…

อันที่จริงพวกเขาไม่ได้เพิกเฉยต่อการเปลี่ยนแปลงเสียทีเดียว มีความพยายามที่จะปรับตัวอยู่บ้าง เช่นการออกโทรศัพท์เน้นฟังเพลงอย่างรุ่น Rokr เพื่อมาท้าชนกับ iPhone…

แต่มันก็พังไม่เป็นท่า เพราะซอฟต์แวร์ที่ทำงานช้า ใช้งานยาก และถูกจำกัดด้วยระบบของ iTunes

พวกเขายังลองทำมือถือดีไซน์ใหม่อย่างซีรีส์ Q และ Z แต่ก็ไม่มีรุ่นไหนที่สร้างมนตร์ขลังได้เหมือนที่เคยทำไว้เลย…

จุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุดกลับเป็นเรื่องของซอฟต์แวร์ ในขณะที่ Apple มี iOS ที่ลื่นไหล และ BlackBerry มีระบบปฏิบัติการที่เสถียร

โทรศัพท์ของ Motorola ยังคงทนใช้ซอฟต์แวร์รุ่นเก่าที่มีเมนูซับซ้อนและน่าหงุดหงิด…

กว่าที่พวกเขาจะยอมเปิดใจให้กับ Android ระบบปฏิบัติการใหม่จาก Google ทุกอย่างก็เกือบจะสายเกินไปแล้ว

คู่แข่งอย่าง Samsung และ Apple ได้ก้าวขึ้นมายึดหัวหาดและครอบงำตลาดไปเรียบร้อยแล้วภายในปี 2010…

ความหมกมุ่นในความสำเร็จในอดีต ทำให้วิสัยทัศน์ของพวกเขามืดบอด ยักษ์ใหญ่ที่เคยยืนอยู่บนจุดสูงสุด กลับกลายเป็นเพียงเงาจางๆ ของตัวเอง การร่วงหล่นลงมาอย่างรวดเร็วนี้สร้างความตกตะลึงให้กับวงการอย่างมาก…

โลกธุรกิจนั้นโหดร้าย เมื่อคุณหยุดเดินข้างหน้า คู่แข่งก็จะก้าวข้ามคุณไปทันที แต่คำถามคือ ตำนานที่เคยยิ่งใหญ่ขนาดนี้ จะมีโอกาสกลับมาผงาดพลิกโฉมตัวเองได้อีกครั้งในยุคใหม่หรือไม่…

ในปี 2011 ดูเหมือนจะมีความหวังเล็กๆ จุดประกายขึ้น เมื่อพวกเขาตัดสินใจทุ่มสุดตัวให้กับ Android และเปิดตัว Droid Razr สมาร์ทโฟนที่ยืมชื่อระดับตำนานมาปัดฝุ่นใหม่…

มันกลับมาพร้อมกับเอกลักษณ์เดิมคือความบางเฉียบ หน้าจอสัมผัสขนาด 4.3 นิ้ว และฝาหลังที่ทำจากวัสดุสุดแกร่ง แฟนๆ รุ่นเก่าที่ยังมีความผูกพันต่างให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น ยอดขายเริ่มกลับมาคึกคักอีกครั้ง…

กระแสตอบรับที่ดีเยี่ยม ทำให้ในปี 2012 บริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง Google ตัดสินใจทุ่มเงินมหาศาลถึง 12.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อเข้าซื้อกิจการ

เป้าหมายคือการนำฮาร์ดแวร์มาเสริมทัพให้กับ Android ให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น…

ภายใต้ร่มเงาของบ้านหลังใหม่ พวกเขาปล่อยสมาร์ทโฟนราคาประหยัดอย่าง Moto G ออกมา ซึ่งทำผลงานได้ดีเยี่ยมจนสามารถชิงส่วนแบ่งตลาดกลับมาได้ 7% ในปี 2013 หลายคนเริ่มจับตามองว่า นี่อาจจะเป็นยุคทองครั้งใหม่…

แต่ความหวังนั้นก็ส่องสว่างอยู่ได้ไม่นาน เพียงแค่ปีต่อมา Google ก็ตัดสินใจขายกิจการส่วนนี้ออกไปให้กับ Lenovo ในราคาเพียง 2.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นตัวเลขที่ขาดทุนอย่างมหาศาล…

แม้ Lenovo จะพยายามประคับประคองแบรนด์นี้ให้เดินต่อไปได้ แต่การแข่งขันในตลาดสมาร์ทโฟนนั้นดุเดือดเกินกว่าจะจินตนาการ

ตลาดถูกยึดครองโดย Samsung และ Apple ไปจนเกือบหมด…

แถมยังมีแบรนด์จากจีนที่พร้อมนำเสนอโทรศัพท์สเปกแรงในราคาที่ถูกกว่ามากเข้ามาตีตลาดอย่างต่อเนื่อง

การจะแทรกตัวขึ้นมาโดดเด่นท่ามกลางสมรภูมิที่แออัดขนาดนี้ จึงกลายเป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร…

แม้ในยุคปัจจุบัน จะมีการพยายามนำชื่อเก่ามาทำเป็นสมาร์ทโฟนหน้าจอพับได้ เพื่อเล่นกับความรู้สึกโหยหาอดีตของผู้บริโภค แต่มันก็มีราคาที่สูงเกินไปเมื่อเทียบกับประสิทธิภาพที่ได้รับ…

การพึ่งพากลิ่นอายของความทรงจำเพียงอย่างเดียว ไม่สามารถสร้างยอดขายที่ยั่งยืนได้

แบรนด์สูญเสียเอกลักษณ์ของการเป็นผู้นำด้าน “”นวัตกรรม”” ไปจนหมดสิ้น กลายเป็นเพียงแค่มือถืออีกยี่ห้อหนึ่งบนชั้นวางสินค้า…

เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้ ทิ้งบทเรียนทางธุรกิจที่มีค่าไว้มากมาย ข้อแรกคือ การสร้างสรรค์สิ่งใหม่ต้องทำอย่างต่อเนื่อง แม้ในวันที่คุณยืนอยู่บนจุดสูงสุด ก็ห้ามหยุดผลักดันขีดจำกัดของตัวเองเด็ดขาด…

ข้อที่สอง เรื่องของจังหวะเวลาเป็นสิ่งที่ชี้เป็นชี้ตาย การตัดสินใจช้าเพียงก้าวเดียวในวันที่กระแสโลกเปลี่ยนทิศ อาจหมายถึงการสูญเสียโอกาสที่จะไม่มีวันได้กลับคืนมาอีกเลย…

และข้อสุดท้าย ความรักและความภักดีต่อแบรนด์ไม่ได้คงอยู่ตลอดไป ความทรงจำในอดีตอาจดึงดูดความสนใจได้ชั่วครั้งชั่วคราว แต่คุณภาพและเทคโนโลยีที่ตอบโจทย์ต่างหาก ที่จะมัดใจผู้คนไว้ได้ในระยะยาว…

ปัจจุบัน Motorola ยังคงดำเนินธุรกิจต่อไปในฐานะแบรนด์ระดับกลาง เน้นทำตลาดในกลุ่มโทรศัพท์ราคาประหยัด พวกเขาไม่ได้เป็นผู้นำที่ชี้นำตลาดอีกต่อไป แต่ก็ยังไม่ได้ล้มหายตายจากไปไหน…

โทรศัพท์มือถือที่เคยเป็นตัวแทนของยุคสมัย เป็นไอคอนทางวัฒนธรรมที่ผสมผสานแฟชั่นเข้ากับเทคโนโลยีได้อย่างลงตัวที่สุด วันนี้เหลือเพียงแค่ชื่อที่ถูกหยิบยกมาเล่าขานเป็นกรณีศึกษา…

ความล้มเหลวในการปรับตัว ทำให้ปรากฏการณ์ระดับโลกกลายเป็นเพียงความทรงจำสีจางๆ มันเป็นเครื่องเตือนใจชั้นดีว่า โลกของเทคโนโลยีหมุนเร็วกว่าที่เราคิดเสมอ…

ในวันที่เราหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาปัดหน้าจอ เราอาจจะลืมไปแล้วว่า เคยมีช่วงเวลาที่การพับโทรศัพท์ปิดลง คือการแสดงออกถึงตัวตนที่ทรงพลังและมีเสน่ห์ที่สุด…

อดีตราชันย์แห่งวงการมือถือได้มอบบทเรียนที่ท้าทายกาลเวลาไว้ให้คนรุ่นหลังได้เรียนรู้ว่า ไม่ว่าคุณจะยิ่งใหญ่แค่ไหน กฎของการอยู่รอดมีเพียงข้อเดียว นั่นคือจงสร้าง “”นวัตกรรม”” ต่อไป หรือไม่ก็เตรียมตัวเลือนหายไปพร้อมกับกาลเวลา…