7 มี.ค. เวลา 03:40 • อสังหาริมทรัพย์

[mon livre: จัดการทรัพย์สินก่อนจะเป็นมรดก] บทที่ 1 | บ้านและที่ดิน... อยู่ตรงไหนบ้างจ๊ะ? 🏠📜

มีใครเคยดูหนังเรื่อง "หลานม่า" หรือฟังพอดแคสต์ที่ถกกันเรื่อง "บ้านมรดก" บ้างไหมคะ?
ช่วงหนึ่งเรื่องนี้กลายเป็นไวรัลที่สะท้อนความจริงอันเจ็บปวดของคนรุ่นพ่อแม่... ในวันที่บ้านหรือที่ดินที่บรรพบุรุษสะสมไว้ไม่ใช่สิ่งที่คนรุ่นใหม่อยากดูแลหรือส่งต่อ หลายคนมองว่ามันคือ "บ่วง" ที่ผูกขาไว้ด้วยค่าดูแลรักษา ภาษี ความไม่คล่องตัว และเงินที่จมอยู่กับอสังหาริมทรัพย์ที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์
เราเองก็เป็นคนหนึ่งที่คิดแบบนั้นค่ะ... เราไม่อินกับการถือครองที่ดินหลายผืนหรือบ้านหลายหลังที่ไม่ได้สร้างกระแสเงินสด ปล่อยเช่าก็ไม่คล่องตัว ขายก็ยังไม่ถึงเวลา แต่ภาษีและค่าดูแลกลับเดินหน้าไม่มีวันหยุด
☕️ บทสนทนาในวันที่กลับบ้าน
หลังจากแต่งงานและแยกบ้านออกมาได้ 6 ปี มีอยู่วันหนึ่งที่เรานึกครึ้ม... เอาเรื่องนี้ไปชวนพ่อแม่คุยเล่นๆ ในวันที่กลับไปเยี่ยมท่าน
เราเริ่มถามถึงโฉนดที่ดินและบ้านที่เรามีอยู่ (นอกจากหลังที่อยู่ปัจจุบัน) ว่าแต่ละที่อยู่ที่ไหนบ้าง? เสียภาษีเท่าไหร่? ราคาตลาดตอนนี้เป็นยังไง? ใช้ประโยชน์อะไรอยู่มั้ย? ในใจกะว่าจะโน้มน้าวให้ท่านลองปล่อยเช่าหรือขายออกไปดูบ้าง
แต่คำตอบที่ได้รับ... กลับทำให้เราอึ้งไปพักใหญ่
พ่อแม่บอกว่า "ยกให้ลูกหมดเลยนะ ให้ตอนนี้เลย ไม่ต้องรอเป็นมรดก" ท่านคิดมาดีแล้วว่า การถือครองบ้านและที่ดินหลายแห่งในวันที่ท่านไม่อยู่แล้วอาจจะเป็นภาระมากกว่าความสุข... "ลูกไปดำเนินการเองนะ เงินที่ได้ก็เป็นของลูกทั้งหมด พ่อกับแม่มีบำนาญอยู่แล้วค่ารักษาพยาบาลก็ใช้สิทธิเบิกได้ อยู่ได้สบายมาก"
🌱 สิ่งที่เรียนรู้ระหว่างบรรทัดของ "ครอบครัว"
จากการคุยกันวันนั้น ทำให้เราตระหนักได้ว่า... สมบัติพัสถาน ไม่ใช่เรื่องต้องห้ามที่จะคุยกัน
  • การเปิดใจคือกุญแจ: พ่อ แม่ ลูก ควรคุยกันเรื่องนี้ในวันที่ทุกคนยังมีสติสัมปชัญญะครบถ้วน เพื่อไม่ให้ "มรดก" กลายเป็น "ภาระ" ในภายหลัง
  • จุดที่ใจตรงกัน: บางทีเราอาจจะมองอนาคตไปในทิศทางเดียวกันมากกว่าที่คิด แม้ปกติความเห็นเรื่องอื่นจะสวนทางกันเกือบทุกเรื่องก็ตาม
  • ความรักที่ยอมปรับตัว: อะไรที่พ่อแม่คิดแล้วว่าทำเพื่อให้ลูกสบาย... ต่อให้ต้องสละสิ่งที่ท่านเคยสะสมมา ท่านก็ยอมทำ
การจัดการทรัพย์สินก่อนจะเป็นมรดก ไม่ใช่เรื่องของการอยากได้สมบัติ แต่มันคือการ "จัดระเบียบหน้ากระดาษชีวิต" เพื่อให้บทส่งท้ายของท่าน และบทต่อไปของเรา... ราบรื่นและสวยงามที่สุด
บทสนทนาเล็กๆ ในวันนั้น กลายเป็นจุดเริ่มต้นให้เราต้องเข้ามาดูแลจัดการทรัพย์สินของพ่อแม่ในวันที่ท่านยังยิ้มได้ และเป็นจุดเริ่มต้นของซีรีส์นี้ไปพร้อมกันค่ะ
ตอนหน้า... เราจะมากางหน้ากระดาษเริ่มลงมือทำจริง แต่ก่อนจะเริ่มดำเนินการ เราไปเจอ "โจทย์เลข" ข้อหนึ่งที่ทำให้เราต้องหยุดคิด... พ่อแม่บอกว่า "มีบำนาญอยู่ได้สบายมาก" จริงหรือเปล่า?
แล้วบ้านของคุณล่ะคะ... เคยลองเปิดบทสนทนาเรื่องนี้กับคนที่บ้านบ้างหรือยัง? คอมเมนต์มาแชร์กำแพงที่ใหญ่ที่สุดของคุณให้เราฟังหน่อยนะคะ
โฆษณา