กระทู้ผิวเผินแต่ลึกซึ้งมากนะเพราะช่วงที่เรา“ไม่เป็นตัวเอง”
มักเกิดกับคนที่คิดและรู้สึกกับชีวิตจริงจังพอสมควร
แบบนี้ไม่ได้หลงทางเพราะ
อ่อนแอแต่เพราะรับแรงของ
โลกมากเกินไปช่วงหนึ่งมัง
มนุษย์ไม่ได้หลงตัวเองหาย
ไปจริงๆดอกเพียงแค่เราปล่อย
ให้เสียงของโลกดังเกินกว่า
เสียงของหัวใจของตนเอง
ตัวตนไม่ได้หายมันแค่เงียบลง
เหมือนท้องฟ้าที่ไม่เคยหายไป
เพียงถูกเมฆปิดบังชั่วคราวเท่านั้น
การกลับมาเป็นตัวเองไม่ใช่การ “สร้างตัวตนขึ้นใหม่”ดอกแต่คือ การกลับไปฟังเสียงข้างในอีกครั้ง
วิธีกลับมาเป็นตัวเองรึ
ปะต้าว่า!
หยุดเปรียบเทียบชีวิตกับคนอื่น
การเปรียบเทียบคือโจรที่ขโมยความเป็นตัวเองไปเร็วที่สุด
กลับมาทำสิ่งเล็กๆที่เคยเป็นเรา
วิธีคิดวิธีทำงานความซื่อสัตย์กับสิ่งที่ชื่อ“ตัวตน”มักซ่อนอยู่ใน
พฤติกรรมเล็กๆนั่นเลย
ฝึกอยู่กับปัจจุบันแทนการตัดสินตัวเองหลายครั้งเราไม่เป็นตัวเองเพราะมัวแต่ถามว่า“ฉันควรเป็นแบบไหน”แทนที่จะถามคำถาม
ว่า“ตอนนี้ฉันกำลังทำอะไรอยู่”
ยอมรับความไม่สมบูรณ์ของตัวเองความมั่นใจจริงๆไม่ได้มาจากการสมบูรณ์แต่มาจากการรู้ว่า
ถึงความไม่สมบูรณ์ฉันก็ยังเป็นฉัน
เลือกยืนบนหลักคิดของตัวเอง
คนที่มั่นคงไม่ใช่คนที่ถูกเสมอ
แต่คือคนที่รู้ว่าตนเองยืนอยู่บนเหตุผลอะไร?ลองดูนะ
คนเราหลงทางได้แต่ตัวตน
ไม่ได้หายไปไหน
“ลมหายใจเข้าออกบอก
ความหมายชีวิตคล้ายคลื่น
ลมที่พรมฝั่ง
อดีตผ่านอนาคตยังไม่ยั่ง
มีเพียง“ครั้งนี้”เท่านั้น
ที่เป็นจริง
วางความคิดวางคำถามวาง
ความกลัวปล่อยใจตัวเองนิ่งๆ
ไม่ไหวติงเมื่อหยุดไล่ตามโลก
ที่หมุนวิ่งจึงพบสิ่งที่เรียกว่า
“ตัวเราเอง”
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
