17 มี.ค. เวลา 16:22 • ไลฟ์สไตล์

"รปภ. มันเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้"?

ชีวิตผมในวัย40 กว่าปี ผมก็ผ่านมาหลากหลายอาชีพ จำได้ว่าตอนที่หนุ่มๆวัยรุ่น อายุสัก18-19 ปี ผมก็เคยทำงาน รปภ.มาก่อน จนกระทั่ง ผมไปค้นพบ กับชีวิตตัวเอง ได้ทำสิ่งที่ตามฝันวัยเด็ก ทำธุรกิจส่วนตัว หรือทำอาชีพที่ตัวเองรัก ผ่านมาก็หลายอาชีพอยู่ จนกระทั่งสุดท้าย บั้นปลายชีวิต "ตอนที่ผมไม่เหลืออะไร ตอนที่ชีวิตของผมต้องเริ่มนับ หนึ่ง ใหม่อีกครั้ง"
ผมย้อนกลับมาที่งานรปภ.อีกครั้ง เพราะว่ามันเป็นงานที่ไม่ต้องลงทุน มีกระเป๋าเสื้อผ้ามาใบเดียว คุณก็เริ่มงานรปภ.ได้
งานรปภ.เป็นงานที่ คุณสามารถขยับขยาย ย้ายได้ตลอดเวลา ถ้าไม่เสียดายค่าแรงที่ผ่านมา ผมตัดสินใจ เดินทางเข้ากรุงเทพฯ ด้วยเงิน 800 บาท นั่งรถไฟ จากสถานีรถไฟพิษณุโลก มุ่งหน้าสู่สถานีกลางบางซื่อ กรุงเทพอภิวัฒน์
เริ่มต้นใหม่...อีกครั้งหนึ่ง
ยังไม่มีจุดหมายว่าจะเดินไปทางไหน นอนอยู่หมอชิต อาบน้ำ กินข้าว อยู่ที่หมอชิต3-4วัน นั่งรถเมล์ไปกินข้าวที่สนามหลวง ก็เคยมาแล้ว
นั่งเอามือไถโทรศัพท์ หางานใน facebookที่เขาประกาศ รับสมัครงาน ผมก็โทรไปสมัครจนทั่ว... พอดีนิ้วมันเลื่อนไปสะดุด ที่วัดหนึ่ง ประกาศรับสมัครเด็กวัด ในใจบอกว่า "นี่แหละใช่เลย...สำหรับคนที่ไม่มีต้นทุน ไม่มีที่จะไปแบบเรา...เรามันเด็กวัดเก่าอยู่แล้ว สบายๆ" ผมนั่งรถไฟไปที่ อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา
ป้ายเขียนตัวเบ้อเร้อว่า "วัดอาคมสิทธาภรณ์" วัดไม่ใหญ่ แต่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว ผู้คนมากหน้าหลายตา ทยอยกันมาทำบุญทุกวัน ตื่นตั้งแต่ตีห้า ทำงานจนถึง สามทุ่มถึงจะได้กินข้าว อาบน้ำ นอน ทำหน้าที่ในการดูแลญาติโยม ที่มาทำบุญ บริการทุกอย่าง แต่ละคนก็อยู่ประจำจุดกันไป ทำงานหลายอย่างในแต่ละวัน แล้วแต่เจ้าอาวาส ท่านจะใช้
ผมพึ่งใบบุญ พระเดชพระคุณพระอาจารย์ ท่านอยู่เดือนนึง ก็ได้ร่ำลาท่าน มาทำงานที่กรุงเทพฯ ถึงอยู่วัด บ้านไม่ต้องเช่า ข้าวไม่ต้องซื้อ หากินที่วัด แต่ก็นั่นแหละ! ไอ้คนอย่างผมไม่ชอบอยู่กับที่กับทาง ตรงไหน...นานๆซ๊ะสิ
จำได้ว่ามีเงินในกระเป๋า มาสามพันกว่าบาท
พระเดชพระคุณ พระอาจารย์ ท่านมอบให้เพื่อเป็นสินน้ำใจ ที่ผมได้ช่วยงานในวัด อย่างเต็มที่ กราบร่ำลาพระอาจารย์เสร็จ ก็นั่งรถไฟจากบางน้ำเปรี้ยว มุ่งหน้าสู่สถานีหัวลำโพง เช่าโรงแรมคืนละ300กว่าบาท อยู่สอง-สามคืน บรรยากาศเก่าๆ วังเวง แต่ก็ให้อารมณ์ ย้อนยุคไม่เบา ผมหางานในกลุ่มหางานรปภ. อีกสักสอง สามวันใน facebook ก็ได้งาน
สมดั่งใจ...ปราถนา
ตัดสินใจ หอบหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าหนึ่งใบ เดินทางมาถึงสุขุมวิทซอย 3 มาดูหน้าหน่วยงานที่ผมต้องประจำอยู่ที่นี่ โดยทำหน้าที่หัวหน้าหน่วย เราเคยผ่านมาหมดแล้ว ทั้งงานบู๊ งานหิน เจอมาหมด รปภ.โรงงาน รปภ.โชว์รูม หรือ ว่ารปภ.ยืนเดี่ยว รปภ.คอนโด รปภ.หมู่บ้าน งานรปภ.ในห้าง ล้วนได้ผ่านงานมาหมดแล้ว...
เริ่มต้นด้วยการไปหาห้องเช่า เดือนละ1,000-2,000บาท
ผมได้บ้านเช่าไม้ห้องแถว ย่านเอกมัย30 แถวนี้บ้านเช่าแถวนี้บ้านเช่าเย๊อะมาก เป็นชุมชนหนาแน่น อยู่ในชุมชนของพี่น้องอิสลาม ได้ยินเสียงละหมาดเป็นกิจวัตร
ฟังแล้วก็เพลินดี เวลาที่ผมไปซื้อกับข้าว เขาก็เรียกเราว่า" บัง" เอ้า!!บังก็บัง ด้วยหน้าตาของผมละม้ายคล้ายคลึง กับแขกด้วยละมั้ง ??
ถ้าเป็นแขก ก็คงจะเป็นแขกเตี้ย อาศัยว่าจมูกโด่ง แต่ตัวแคระไปหน่อย...ราคาบ้านเช่า
อยู่ที่ 2,000 บาท บวกค่าน้ำค่าไฟ ถ้าใช้ไม่มากเดือนนึงเคยเสีย 98 บาท เพราะมีห้องเช่าไว้แค่นอน วันหนึ่งทำงาน 12 ชั่วโมง เวลาที่อยู่ห้องจริงๆ มีไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น ส่วนวันหยุดไม่ต้องพูดถึง ผมได้หยุดเพียงแค่ 15 วันต่อครั้ง หมายถึง 2 อาทิตย์ ผมได้หยุดทำงาน แค่ครั้งเดียว
ส่วนค่าเช่าบ้าน ในเดือนแรก บริษัทจะสำรองจ่ายให้เราก่อน หลังจากนั้นพอถึงตัดวิก บริษัทจะหักจากค่าแรง ส่วนเดือนถัดไป เราก็จ่ายเอง ค่ากินค่าใช้จ่าย ในการเดินทางไปทำงาน
1 เดือนแรก บริษัทจะแบ่งให้เราเบิก วันละ 200 บาท เข้าบัญชีทุกวัน หลังเลิกงาน เป็นอันว่า มีเงินซื้อข้าวกิน มีเงินใช้จ่ายในแต่ละวันถึงมันจะไม่มากมายนัก แต่ถ้าแบ่งใช้ดีๆ ก็พอใช้อยู่...หลังจากครบ 1 เดือน บริษัท จะให้เบิกรายอาทิตย์ อาทิตย์ละ 1,000 บาท คราวนี้ต้องประหยัดขึ้นมาหน่อย จัดสรรการใช้สอยให้ดี
ถ้าจัดสรรไม่ดี ก็อาจเหลือไม่พอใช้ถึงอาทิตย์ คราวนี้...ก็ว้าวุ่น กันเลยทีเดียว ยืมมั่ง กินข้าวกับมาม่ามั่ง ที่กล่าวมาข้างต้น คือการเริ่มต้นใหม่ ของการทำงาน โดยที่เราไม่มีต้นทุนอะไรเลยถ้าหมายถึง "ทุนทรัพย์" แต่ที่ลงทุนจริงๆ ก็คือ..."ลงแรง หยาดเหงื่อแรงกาย" และลงทุนเวลา การเป็นรปภ. นั้นเราทำงาน 12 ชั่วโมง
หรือบางที อาจต้องทำงาน 24ชั่วโมง บางคนต้องควงกะถึง36 ชั่วโมง แล้วแต่หน้างาน คนขาดบ้าง ลาบ้าง ก็ว่ากันไป ปัญหาเดิมๆ ของ
บริษัทรปภ.ทั่วไป ก็จะรู้เลยว่า มีปัญหาเหล่านี้ ในทุกๆวัน และทุกหน่วยงาน
จนเป็นที่มา ของคำว่า "รปภ.สแปร์" รปภ.
สแปร์ มีหน้าที่ คอยปฏิบัติหน้าที่แทนรปภ.ประจำ หมายความว่า หน่วยไหนขาด ก็ไปทำแทน ณ หน่วยนั้น ค่าแรงแต่ละหน่วยแต่ละบริษัทก็จะแตกต่างกันไป บางที่ได้ 550 บาทต่อวัน บางที่ก็อาจจะได้ 600 บาท ต่อวัน หรือบางที่ อาจจะได้ค่าแรงสูงถึง 750 บาท ต่อวันเลยทีเดียว จึงมีคนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งคอยรับแต่งาน สแปร์อย่างเดียว ไม่สังกัดบริษัทไหนโดยตรง เขาเรียกว่า รปภ.อิสระ วันนี้อยากรับงานก็รับ วันนี้อยากทำก็ทำ วันดีคืนดี ไม่อยากทำอะไร
ก็นอนดูบอล อยู่บ้านซ๊ะงั้น!
แหล่งที่มา รายได้ของรปภ. โดยสังเขป
• ได้จาก ค่าแรงรายวัน
วันละ 600-750 บาท/วัน
• ได้จาก การควงกะ หมายถึง ทำงานอีกผลัดหนึ่ง 600 บาท/ผลัด
• ค่าตำแหน่ง /ค่าจุด ( แล้วแต่หน่วยงาน )
ค่าทิปจากลูกค้า สินน้ำใจที่มอบให้ วันหนึ่ง ก็อาจจะไม่ต้องควักเงินเลย ใช้เงินทิปซื้อกินเอา
ไม่ว่า จะงานอะไร?
ถ้า เราทำด้วยใจรัก มันก็รุ่ง
ทำไป มันก็มีความสุขไปหมดแหละ
กล่าวโดย : ชัย สะบัดช่อ
สรุปรายได้ เลขกลมๆ ( 15วัน )
ค่าแรง: 600 x 15 วัน = 9,000 บาท ค่าตำแหน่ง (ตามสัดส่วน 15 วัน): 500 บาท ค่าโทรศัพท์มือถือ (ตามสัดส่วน 15 วัน)
150 บาท รวมรายได้: 9,650 บาท
หารเฉลี่ยค่าสวัสดิการ ตามวันทำงาน (คิดตามสัดส่วน) รายรับรวม: 9,650 บาท
(ค่าแรง 9,000 + ค่าตำแหน่ง 500
+ ค่าโทรศัพท์ 150)
หักประกันสังคม (1 งวด)-350 บาท
สรุป รับเงินสุทธิ: 9,300 บาท
ไม่รวม ขาด ลา มาสาย ฯลฯ หักค่าชุด
ตามแต่ที่บริษัท จะตกลง กับผู้สมัครงาน
รายได้ ประมาณ 18,000 บาทต่อเดือน ก็คงจะเพียงพอ สำหรับ คนที่ไม่มีภาระอย่างผม แต่คงไม่เพียงพอ สำหรับคนที่มีค่าใช้จ่าย สำหรับคนที่มีครอบครัว สำหรับคนที่มีหนี้สิน ผ่อนบ้าน ผ่อนรถ อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าพอมั้ย ?
แต่...สำหรับผม
คนไม่มีความ...หวัง ไม่หวังกับอะไร ในชีวิต...แล้ว ทั้งความรัก...อนาคต...ครอบครัว พอ...แล้ว
ปัจจุบัน...อยู่เพื่อรอ...วันตาย
วันไหน สังขารไม่ไหว
ก็ร่ำลากันที"
กล่าวโดย : ชัย สะบัดช่อ
ชีวิตนี้ เคยมีมาหมดแล้ว รถ บ้าน ที่ดิน เมีย เจ้าของธุรกิจ ชื่อเสียง-เงินทอง มีได้ก็หมดได้เหมือนกัน...ไม่อยากได้ อยากมีอะไรแล้ว ที่อยูุ่ทุกวันนี้...ก็เพื่อมองโลกไปตามเรื่อง ตามราวของมัน นอนข้างถนน...เหมือนคนไร้บ้าน ผมก็เคยมาแล้ว
กล่าวโดย ชัย สะบัดช่อ
ท้ายที่สุด....ผมมองเห็นคนไร้บ้าน
ไม่ทำงาน ทำการอะไร ? มีข้าวกิน... มีมือถือใช้ มีเงินเติมอินเตอร์เน็ต ไม่ทุกข์ร้อนอะไร?
ใครจะไป...ใครจะมา
เศรษฐกิจจะรุ่ง พุ่งแรงอะไร
คนพวกนี้ไม่สน...โลก
โลก...เค้าเหนือกว่า เราไปแล้ว ฮ่า ๆ ๆ "
วลี : ชัย สะบัดช่อ
นักคิด / นักเขียน
อดีตนักจัดรายการวิทยุ/ตลก/พิธีกร
โฆษณา