เรื่องราว ของการนั่งสมาธิ มันก็เรื่องราวที่ว่า สมาธิ แบบไหน เราได้ฟังเรื่องราว อารมณ์เริ่มต้น ตั้งแต่ตื่นนอนไปจนหลับนอน ก็มีแค่เริ่อวราวอารมณ์นึกคิด โลภโกรธหลง นำกายไปหา เสาะแสวงหา น้ำเลือดน้ำหนองของผู้ที่มีกรรม มาหล่อเลี้ยงสังขาร แล้วก็มีตัวกินเลือดกินเนื้อมากัดกินสังขารที่เราอาศัยเอร็ดอร่อย . แหม เกิดมาแต่ละครั้ง ก็มาอยู่ในสังขารกรรมผลัดกันกิน เยี่ยงนี้ไปทุกชาติ แล้วเมื่อไหร่ มันจะหยุดทุกข์ เกิดได้สักที่
คราวนี้ ก็มีพระ ท่านแนะนำ ว่า เอ้าก่อน ออกจากบ้าน ก็ไปกราบพระ .เอ้า .วันนี้ ข้าพเจ้าจะเอา สังขารพ่อแม่ ไปหากิน มีอารมณ์ต่างๆ เอ่ไปกินเหล้าไปเที่ยว .ก็พูดหน้่าพระ . พอตกเย็น ก็ไปดราบพระ บอกว่า วันนี้ ข้าพเจ้าเอากายพ่อแม่ ไปสร้างกรรมอะไรมาบ้าง ไปติเตียนคนนั้นคนนี้ไปโมโห ไปไม่ชอบ วิพากษ์วิจารณ์ คนนั้นคนนี้.. .
เมื่อสำรวจตรวจสอบตัวเอง วันนี้ใช้อารมณ์อะไีรบ้าง เรากมากราบพระ กราบไม่มีอารมณ์ นึกคิดอะไร ทำกายนิ่ง จิตเฉย เอ่กายพ่อแม่มากราบพระ . แล้วก็สวดมนต์ ปฏิบัติธรรมขึ้น .ไม่นึกคิดอะไร นึกคีิดอะไรขึ้นมานั้นก็ คือกรรม .ท๊เราไปยึดอารมณ์ที่ไม่มีตัวตน มันไหลผ่านเข้ามาเกิดขึ้นในกาย พอเราทำมาขึ้น จิตเราก็มีสติสัมปชัญญะ ที่จะรู้จัก เรื่องราวของอารมณ์ เมื่อจิตทำสมาธินิ่งได้ สติสัมปชัญญะของจิตก็ดีขึ้น ก็มีความอดทน ต่ออารมณ์ที่เกิดขึ้นในกาย มากขึ้น
ถึงคราวเจ็บป่วย รู้ว่าเจ็บป่วย นั้นมาจากกรรม ต่างที่เราเคยทำมา มันก็มาเกิดขึ้นที่ กาย เราก็นำกายนี้มาเดินจงกรม บางทีเรื่องราวเจ้ากรรมนายเวร ที่เราเคยทำเคยใช้เคนสร้างมา กมาปรากฏขึ้น . ให้เห็น .เข่นเดินจบอยู่ เจ้ากรรมนายเวร ก็เดินเข้ามาเบียดเบียนที่ตัวเรา บางทีก็เหมือนเป็นเงาดำ เดินอยู่ข้างหน้า .แล้วเราก็เดินตามเงานั้น ที่เค้าเรียกว่า จิตใช้กาย หรือ จิตนั้นเดินตามอารมณ์กรรมตัวกระทำ
เรื่องของการประพฤติปฏิบัติธรรม ในรอยทั้งสี่ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็มีเรื่องราวของคำว่า แสงรัตนะ มาช่วยหนุนนำ คลี่คลายกรรม คลี่คลายเหตุผล นั่นกรรมน่ะ นี่บุญน่ะ อย่างนี้ เป็นธรรมน่ะ มันเป็นเรื่องราว ต่างๆ ที่จะเกิดเป็น ความรู้อีกประเภทหนึ่่ง ที่เราไปถึงจุดนั้น เราก็ไม่สามารถไปคุยได้กับคนทั่วไป ก็คุยสอบได้ กับผู้ที่ ว่า เป็นครูบาอานย์ ที่ท่านได้ประพฤติปฏิบัติธรรมมา จนจิตท่านนั้น .เหมือนว่า เคยผ่านเคนเรียนรู้มาแล้ว ท่านก็ช่วยแนะนำให้ แก้ไขฝึกหัด ทำต่อไปเรื่อยๆ
เวลาปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ กายนิ่งๆ มั้ย จิตละ นิ่งมั้ย .หรือว่า คิดเรืรองนั้นเรื่องนี้ หวงนั้นหวงนี้ ที่เค้าว่าปล่อยวาง บ้างก็ว่า โอ้ว คินั้นคนนี้ด้วยอารมณ์อุปโลกน์ .สำคิดผิดคิดว่า นี่แหละใช่เลย วิปัสสนา ..เอ้า .อารมณ์รู้จัก หรือยัง อารมณ์นึกคิด ว..ที่มานั่งสมาธิ ..มานั่งหยุดอารมณ์นิึกคิด .เราก็นั้่ง ไปเรื่อยๆไม่นึกคิดอะไร ผลลัพธ์ก็ .ไม่มีอะไร . กายก็เบาจิตก็เบา .เพราะไม่มีอะไรนี่แหละ ที่มาปรุงแต่ง .
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
