เรื่องมันมีอยู่ว่า….
ลูกชาย บ่นว่าอยากเที่ยว เพราะเขาทำงาน อยู่ในห้องนอน มาจะ 2 ปี แทบจะไม่เคย
โผล่ศรีษะ ออกไปไกลๆ เกินร้านบาบิกอนสักครั้ง นางจึงออกไอเดียว่ามันคงจะต้อง
“ทะเล แกงเหลือง และ breakfast เลิศๆ ”
แม่มันจึง รีบทำการบ้าน หา ข้อมูล อย่างเร็ว สรุปว่า เราจะนั่งรถไฟไปหลีเป๊ะ แล้ว
ขากลับๆเครื่องบิน
วิวพระอาทิตย์ตกหน้าโรงแรม กับประการังริมหาด
ระหว่างรอคอยวันเดินทาง เหตุการณ์ให้เซ็งก็กระหน่ำ มาเป็นระยะ
1. สายการบินที่จอง ส่ง mail มายกเลิกเที่ยวบิน เลยต้องไปจองรถไฟขากลับเพิ่ม
2. ลูกชายดันเป็นฝีที่แก้ม จนต้องให้หมอลงมีดผ่าออก แผลใหญ่เชียว
3. น้ำท่วมหาดใหญ่หนักมาก มากจนรถไฟลงไปไม่ได้ก่อนเดินทาง 2 อาทิตย์
ถึงกระนั้น เราก็ไม่ถอดใจกับอุปสรรคต่างๆที่ว่า แม้แต่น้อย
แล้วเราก็เดินทางไปวันที่ 9 ธันวาคม 2568 ผ่านหาดใหญ่ ที่แสนจะน่าสงสาร แล้ว
ก็ขึ้นเรือ มาจอดจุดแรกที่ แหลมตะรุเตา ซึ่งเคยมาแล้วตั้งแต่ลูกชาย 5 ขวบ สภาพ
โดยรอบ ก็ยังคงเดิมแทบจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง น้ำยังใส สวยงาม สงบเงียบ ต่าง
ก็แค่อีกคนแก่ขึ้น ส่วนอีกคนตัวโตขึ้นเท่านั้นเอง
ที่กินข้าว วิวจึ้งมาก และมวลหมู่เจ้าของโรงแรมที่มานั่งรอเอ็นเตอร์เทรนแขก
เรือพาไปจอดที่อ่าวไข่ ซึ่งแดดร้อนมาก แต่ยังสวยมากเช่นเดิมเหมือนกัน สักพัก
ใหญ่ เรือก็พาพวกเราไปขึ้นเกาะหลีเป๊ะ
เนื่องจากเคยดูแต่คลิปและอ่านตามคนที่มาโพสต์ สิ่งที่สัมผัสจากของจริง และ
จากที่ดูผ่านคลิป มันก็จะแตกต่างกันบ้าง เพราะเราลืมไปว่า คนไปเที่ยว เขาก็จะ
เอาแต่สิ่งที่สวยๆ ดีๆ มาเล่าสู่กันฟัง คนรับสารก็นั่งมโนตาม จนต้องปักหมุด มาเที่ยว
ตามบ้าง
เกาะหลีเป๊ะ เป็นเกาะเล็กๆ ถนนหนทางเล็ก รถสวนกันแทบไม่ได้เลย มอเตอร์ไซค์
เท่านั้น น่าจะสะดวกสุดและตอนช่วงที่ไป บนเกาะมีชาวต่างชาติ เกือบ 100% และ
นักท่องเที่ยวน่าจะยังไม่เยอะมาก ซึ่งก็ดีสำหรับคนไม่ชอบความพลุกพล่านแบบเรา
ที่พักของเราอยู่ด้านฝั่ง Sunset ง่ายสำหรับการมานั่งดูพระอาทิตย์ตกได้เลย
และเนื่องจากลูกชายผ่าฝีที่แก้มหมอเลยสั่งห้ามลงน้ำเด็ดขาด ความซวยเลยมา
ตกอยู่ที่แม่เพราะเราจองทริปดำน้ำดูประการังมาซะ 2 วัน จะทิ้งรึก็เสียดาย แม่ก็เลย
ฉายเดี่ยว ปล่อยลูกชายนอนเล่นเกม รอไป (น่าสงสาร)
ดำน้ำแล้วก็ดำน้ำ 2 วันตั้งแต่เช้าจนเย็นตัวไม่ดำก็ไม่ใช่แระ
4 วัน 3 คืน บนหลีเป๊ะ มันก็โอเคน๊ะ อากาศดี ที่พักสงบเงียบ อาหารอร่อย ตอน
กลางคืนก็ไปเดินเล่น ถนนคนเดิน หาขนม หา Dinner อร่อยๆ ก็ช่วยทำให้เจ้า
ลูกชาย เปลี่ยนที่นอน ที่กิน สมใจหมาย ถึงแม้หมอห้ามเขาเล่นน้ำ แต่วันสุดท้าย
แอบเล่นนิดหน่อยแหละ แบบไม่ให้น้ำถูกแผล (จุ๊ๆ ห้ามบอกหมอน๊ะ) ส่วนที่หลีเป็ะ
ในยามที่มีแต่ต่างชาติ และประเทศเราก็ฟรีกัญชาแบบนี้ บอกตามตรงเลย บนถนน
คนเดิน กลิ่นกัญชาหึ่งมาก เล่นเอาคนเดินผ่านมึนได้ทีเดียวเชียว
ถ้าถามว่าทะเลที่นี่สวยไหม ก็สวยดี น้ำใสจนเห็นตัวปลาด้านล่าง ประการัง ก็ยัง
พอมีประปราย ไม่สมบูรณ์เท่าไหร่ แต่โดยรวม ก็ดี ใครยังไม่เคยไป น่าจะลองไปสัก
ครั้ง เหมือนคนเขียน ที่ไปนั่งโง่ๆ ดูคลื่นกระทบฝั่ง อย่างสุนทรีย์😌😌
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
