เข้าใจว่าไม่เข้าใจไม่ใช่ความ
ล้มเหลวอ่อนด้อยของปัญญา
แต่น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของ
ความอยากเข้าใจที่ไม่เข้าใจ
เพราะเหตุที่คนไม่รู้แล้วไม่รู้ว่า
ตัวเองไม่รู้จะสร้างโลกปลอมขึ้นมาปกป้องตัวเองให้ดูเหมือนรู้
แต่คนที่รู้ว่าตัวเองยังไม่เข้าใจ
จะเริ่มเปิดประตูสู่ความจริงแม้ความจริงนั้นจะทำให้เจ็บแต่ป่ะเป็นประสบการณ์ความรู้
คำอธิบายที่ไม่มั่นใจนั้นไม่ได้สะท้อนว่าเรื่องนั้นยากแต่ว่าจะสะท้อน“ตัวตนของผู้พูด”ที่ยัง
ไม่ตกผลึกจึงไม่ได้แค่พยายาม
อธิบายสิ่งนั้น
แต่กำลังพยายามอธิบายถึง
“ตัวเราเอง”นั่นแหละที่เข้าใจ
เรื่องราวมากน้อยเพียงใดผ่าน
สิ่งนั้น
ปะต้าขอยาดมองในมุมความสัมพันธ์ก็เช่นกันความไม่เข้าใจ
ไม่ได้น่ากลัวเท่ากับการทำเป็นเหมือน“แสร้งเข้าใจ”
ความไม่เข้าใจยังเปิดโอกาสให้เรียนรู้แต่การแสร้งเข้าใจคือการปิดประตูแล้วทิ้งอีกฝ่ายไว้ให้อยู่ในความเงียบ
ถ้าเรายังถามยังสงสัยยังยอมรับความไม่ชัดเจนนั่นแปลว่าเรายังซื่อสัตย์กับความจริงต่อกันแต่ถ้าเริ่มเหนื่อยกับการอธิบายเหนื่อยกับการฟัง
นั่นอาจไม่ใช่เพราะเรื่องมันยาก
แต่อาจเป็นเพราะ“ใจเราไม่อยากอยู่ตรงนั้นแล้ว”
ท้ายที่สุดแล้วความเข้าใจไม่ใช่
รึไม่จำต้องพยายาม“อธิบายสิ่ง
นั้นให้กันฟังจนสำเร็จ”ดอกที่รัก
ในทางเดียวกันปะต้าว่าคือสิ่งที่
วัดความรู้สึกที่บ่งบอกให้สัมผัสว่า“คนสองคนยังจะพยายามยังจะอดทนยังจะเลือกที่จะเดินเข้าหากันและจูงมือกันไป”รึไม่อย่างไร
“ความไม่รู้รู้ว่าไม่รู้อยู่ตรงกลาง
เหมือนคืนร้างที่ยังมีดาวพราวความหมาย คนที่หลงคิดว่ารู้
มักหลงตาย แต่คนคล้ายหลงทาง ยังเห็นตัวเราในเงาจันทร์
คำอธิบายอาจพร่าหากใจสั่น
ความผูกพันจึงพังเพราะหลงว่า
เข้าใจกันทั้งที่ยังอยู่ห่างสายตา
สุดท้ายพาใจหายไปคนละทาง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
