ระฆังสำริดเอ้อหลี่โถว (Erlitou) 3,800 ปี ระฆังหินหลงซาน 4,600 ปี ระบบเดือยและร่องอายุ 4,300 ปี
ระฆังหินหลงซาน
อายุประมาณ 4,600 ถึง 4,000 ปี [ราว 2,600–2,000 ปีก่อนคริสตกาล] เก่าแก่ที่สุดในโลก รูปแบบเดี่ยว (Single-stone chime) : ใช้เคาะเพียงชิ้นเดียว
รูปทรงกึ่งสี่เหลี่ยมคางหมู ทำจากหินปูนหรือหินอ่อนที่มีความกังวาน (Sonorous stone)
จากยุคหลงซานตอนปลายในหลายมณฑล เช่น เหอหนาน, ซานซี, และซานตง
#Naruepon Peng-on Translate and compile
ระฆังหินหลงซาน (Longshan Stone Chime) ในรูปแบบระฆังเดี่ยว (Single-stone chime) ที่มีอายุประมาณ 4,600 ปี ภาพจำลองโดย Naruepon Peng-on, 2026
ระฆังหินเอ้อหลี่โถว (Erlitou) (二里头) ในแอ่งอี้หลัว เมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน สันนิษฐานว่าเป็นเมืองหลวงยุคราชวงศ์เซี่ยตอนปลาย (ประมาณ 1900–1350 ปีก่อนคริสตกาล)
หรือ ราชวงศ์ซางตอนต้น (Shang, 1,600-1,046 ปีก่อนค.ศ.)
#Naruepon Peng-on Translate and compile
ระฆังหินเอ้อหลี่โถว หรือ ชิ่ง (Qing - 磬) พบในวัฒนธรรม เอ้อหลี่โถว (Erlitou) มีอายุประมาณ 3,900 ถึง 3,500 ปี (ราว 1,900–1,500 ปีก่อนคริสตกาล)
เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องกระทบที่ทำจากหิน (Lithophone)
แผ่นหินทรง สี่เหลี่ยมคางหมู หรือรูป ตัว L ที่มีส่วนโค้งมน หินยิ่งบางระดับเสียง (Pitch) จะยิ่งสูง
#Naruepon Peng-on Translate and compile
ระฆังสำริดจากเอ้อหลี่โถว หรือ หลิง (Ling - 鈴) อายุประมาณ 3,800 ถึง 3,600 ปี (ราว 1,800–1,600 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นระฆังสำริดที่เก่าแก่ที่สุดในโลก มีขนาดเล็ก วงรีแบน สูงประมาณ 9 เซนติเมตร สร้างเสียงที่แตกต่างกันได้สองระดับเมื่อเคาะในตำแหน่งที่ต่างกัน มีลูกกระทบ (Clapper) อยู่ภายในทำจาก หยก เทคนิคการหล่อแบบ แม่พิมพ์ดินเหนียว (Piece-mold casting) ค้นพบระฆังสำริดวางอยู่คู่กับ "มังกรหินเทอร์ควอยซ์"
#Naruepon Peng-on Translate and compile
ระฆังสำริดจากเอ้อหลี่โถว หรือ หลิง (Ling - 鈴) อายุประมาณ 3,800 ถึง 3,600 ปี (ราว 1,800–1,600 ปีก่อนคริสตกาล) มีขนาดเล็ก วงรีแบน สูงประมาณ 9 เซนติเมตร สร้างเสียงที่แตกต่างกันได้สองระดับเมื่อเคาะในตำแหน่งที่ต่างกัน มีลูกกระทบ (Clapper) อยู่ภายในทำจาก หยก เทคนิคการหล่อแบบ แม่พิมพ์ดินเหนียว (Piece-mold casting) ค้นพบระฆังสำริดวางอยู่คู่กับ "มังกรหินเทอร์ควอยซ์" จำลองภาพโดย #Naruepon Peng-on, 2026
ระฆังสำริดชิ้นแรกสุดของราชวงศ์ชาง (Shang Dynasty) ระฆังขนาดเล็ก (หลิง - Ling) มี ลูกกระทบ (Clapper) อยู่ภายใน ใช้สำหรับแขวนที่คอสุนัขหรือม้า
ระฆังแบบตั้ง (เนา - Nao)
ราชวงศ์ชางตอนกลางถึงตอนปลาย (ประมาณ 1,600–1,046 ปีก่อนคริสตกาล)
ไม่มีลูกกระทบอยู่ภายใน : ต่างจากระฆังหลิงตรงที่ระฆังเนาต้องใช้ไม้เคาะจากด้านนอก
การติดตั้ง: มีด้ามกลวงอยู่ที่ฐาน ออกแบบมาให้ ตั้งปากระฆังขึ้นฟ้า เพื่อบรรเลง มีหน้าตัดเป็นรูปวงรีแบน (คล้ายกระเบื้องสองแผ่นประกบกัน) เกิดเสียงได้ 2 ระดับตามตำแหน่งที่เคาะ
ปลายราชวงศ์ชาง (ประมาณ 1,300–1,046 ปีก่อนคริสตกาล)
1. ระฆังเนาจำนวนมากในสุสานของชนชั้นสูง ของแม่ทัพสตรีฟูโฮ่ว (Fu Hao)
2. ระฆังเนาขนาดใหญ่พิเศษ หรือ "เซาเทิร์นเนา" (Southern Nao - 南方大铙) อำเภอหนิงเซี่ยง มณฑลหูหนาน ประเทศจีน ปลายราชวงศ์ชาง (ประมาณ 1,300–1,046 ปีก่อนคริสตกาล)
มีความสูงเกิน 50–100 เซนติเมตร ความสูงถึง 103.5 เซนติเมตร และมีน้ำหนัก 221.5 กิโลกรัม ซึ่งถือเป็น "ราชาแห่งระฆังเนา" (King of Nao Bells) เสียบลงบนแท่นวางโดยให้ปากระฆังหงายขึ้นฟ้า แล้วใช้ไม้ค้อนเคาะจากด้านนอก
ที่มา พิพิธภัณฑ์มณฑลหูหนาน (Hunan Museum)
#Naruepon Peng-on Translate and compile
ระฆังเนาลายช้าง"เซียงเจียงจือจวิน" (象紋大铙 - Xiangwen Danao)อำเภอหนิงเซี่ยง มณฑลหูหนานสมัย ราชวงศ์ซาง (Shang Dynasty) ประมาณ 1,600 - 1,046 ปีก่อนคริสตกาล ที่มา Wikimedia Commons
ระฆังขนาดเล็กTintinnabulum ทำจากสัมฤทธิ์ พระราชวังนิมรุด (Palace of Nimrod) แถบบาบิโลน (ปัจจุบันคือประเทศอิรัก ราว 3,100 ปีมาแล้ว
[1,100 ปีก่อนคริสตกาล]
#Naruepon Peng-on Translate and compile
ระฆังสัมฤทธิ์ (Bronze Bells) ชิ้นแรกของอียิปต์ ประมาณ 2,800 ปีมาแล้ว
[ศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล]
ราชวงศ์ที่ 22 ถึง 26 "ยุคปลาย" (Late Period) ของอียิปต์โบราณ ระฆังทรงกรวยหรือทรงโดมขนาดเล็ก (คล้ายกระพรวน) สูงเพียงไม่กี่เซนติเมตร สลักใบหน้าของ เทพเจ้าเบส (Bes) ซึ่งเป็นเทพคนแคระ เป็น "เครื่องรางเสียง" ห้อยคอเด็กหรือติดกับเสื้อผ้า
#Naruepon Peng-on Translate and compile
หมายเหตุ
ช่วงปลายของยุควัฒนธรรมหลงซาน (ประมาณ 2,300 - 1,800 ปีก่อนคริสตกาล)
และต้นยุคราชวงศ์เซี่ย
หลักฐานเมืองโบราณสือเหม่า (Shimao Ruins) อายุประมาณ 4,300 ปี ตั้งอยู่ในมณฑลส่านซี ประเทศจีน "วัฒนธรรมประเภทสือเหม่า" (Shimao-type culture) เพราะว่า เมืองในวัฒนธรรมหลงซาน ลุ่มแม่น้ำเหลืองตอนกลาง ส่วนใหญ่มักสร้างด้วยดินอัด (Rammed earth) แต่สือเหม่ากลับสร้างด้วย หิน ทั้งหมด และมีโครงสร้างพีระมิดขั้นบันได
#Naruepon Peng-on Translate and compile
ที่มา : Antiquity (Cambridge University Press): บทความเรื่อง "Shimao: A Central Place of the Late Neolithic on the Loess Plateau" โดย Sun Zhouyong และทีมงาน (2018)
ระบบเดือยและร่องที่เก่าแก่ที่สุด 4,300 ปี ในประเทศจีน
การสอดคานไม้เข้าไปในโครงสร้างหินอายุ 4,300 ปี เพื่อเสริมความแข็งแรงโดยใช้การเชื่อมต่อแบบเดือยและร่องในอาคาร
ซือเหมา (石峁) เป็นเมืองหินที่สร้างขึ้นเมื่อ 4,300 ปีก่อนในเซินมู่ (神木) มณฑลส่านซี ที่มาภาพ พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมสือเหม่า (Shimao Museum)
เครื่องดนตรีคล้ายขลุ่ย ค้นพบที่ ซือเหมา (石峁) เมืองหินที่สร้างขึ้นเมื่อ 4,300 ปีก่อนในเซินมู่ (神木) มณฑลส่านซี ทำจากกระดูกสัตว์ ภาพโดย Themeansar ที่มาภาพ พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมสือเหม่า (Shimao Museum)
หลักฐาน ซากวัดจูชิวในเมืองโจวโข่ว และซากเมืองโบราณในเมืองซินมี่ ถูกก่อสร้างในยุคราชวงศ์เซี่ย (2070-1600 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจินสุ่ย ตรงกับช่วงปลายวัฒนธรรมหลงซาน และต้นราชวงศ์เซี่ย ประเทศจีน
อารยธรรมทางตอนกลางและตอนล่างของแม่น้ำเหลืองค้นพบโครงสร้างรากฐานดินอัด ซากเมืองโบราณในเมืองซินมี่ ซึ่งคาดว่าเป็นส่วนหนึ่งของอาคารวังโบราณในซากเมืองโบราณแห่งนี้ มณฑลเหอหนานค้นพบซากวังและยุ้งฉางที่มีความเก่าแก่ราว 4,000 ปี โดยโครงสร้างดังกล่าวกว้าง 30 เมตร และยาว 60 เมตร ครอบคลุมพื้นที่ราว 1,800 ตารางเมตร มีลักษณะสูงตรงกลางและต่ำตรงขอบทั้งสี่ด้าน พื้นผิวราบเรียบและรูเสาเรียงกระจายเท่ากัน รากฐานวังและระเบียง ประกอบกันเป็นกลุ่มอาคารมีรูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส”
#Naruepon Peng-on Translate and compile
ซากสิ่งปลูกสร้างวงกลม จำนวน 2 แห่ง ประกอบด้วยเสาดินและกำแพงก่ออิฐดินอัดที่ถูกใช้กักเก็บธัญพืช ซึ่งมีอายุและโครงสร้างคล้ายคลึงกับยุ้งฉางจากยุคราชวงศ์เซี่ยตอนต้น
ปลายวัฒนธรรมหลงซานและราชวงศ์เซี่ย และค้นพบซากหลุมขี้เถ้า คูน้ำ และสิ่งปลูกสร้าง
#Naruepon Peng-on Translate and compile
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
