EP.2: จดหมายจากแดนไกล และภาพวาดในวันที่ไม่มีสมาร์ทโฟน##มะเร็ง
"ช่วงที่ฉันอยู่อนุบาลจนถึงประถมต้น พ่อยังคงต้องห่างบ้านไปทำงานก่อสร้างที่ไต้หวัน มันคืองานที่หนักหนาสาหัสที่สุดงานหนึ่ง คือ 'งานขุดเจาะอุโมงค์' ตอนเด็กฉันไม่รู้หรอกว่ามันลำบากแค่ไหน แต่พอโตขึ้น มาเห็นรูปถ่ายและได้ฟังพ่อเล่า ฉันกลับรู้สึกว่า... พ่อของฉันเท่จริงๆ"
ในยุคที่ยังไม่มีมือถือ การติดต่อกันเป็นเรื่องใหญ่มากสำหรับครอบครัวเรา ฉันยังจำบรรยากาศตอนที่มีคนขี่มอเตอร์ไซค์มารับพวกเราแม่ลูก ไปที่ร้านค้าใหญ่ในหมู่บ้าน (ป่าตุ๋ย) เพื่อไปรอรับสายจากแดนไกล... หัวใจดวงน้อยๆ ของเด็กคนหนึ่ง ตื่นเต้นทุกครั้งที่มีคนมาตามไปรับโทรศัพท์พ่อ
ตลอด 3 ปีที่ห่างกัน พ่อไม่เคยหายไปจากชีวิตเราเลย พ่อส่งจดหมายมาหาแม่และพวกเราสม่ำเสมอ... แต่สิ่งที่พิเศษที่สุดสำหรับลูกสาวคนนี้ คือ 'ภาพวาดลายเส้นของพ่อ
พ่อจะวาดรูปสัตว์ต่างๆ ส่งมาให้ฉันระบายสีเป็นประจำ บางครั้งฉันก็เขียนตอบกลับ เล่าเรื่องที่โรงเรียนตามประสาเด็ก ในตอนนั้นฉันอาจจะจำรายละเอียดไม่ได้ทั้งหมด แต่พอโตขึ้นมาแล้วได้ไปเจอซองจดหมายเก่าๆ เหล่านั้น... น้ำตามันก็ไหลออกมาเอง
ภาพวาดเหล่านั้นมันน่ารักมาก ไม่ใช่เพราะมันสวยงามตามศิลปะ แต่มันพิเศษกว่าภาพไหนๆ เพราะมันคือ 'ลายเส้นแห่งความรัก' ของผู้ชายที่มือหยาบกร้านจากการขุดอุโมงค์ แต่กลับบรรจงวาดรูปเพื่อส่งรอยยิ้มมาให้ลูกที่อยู่ห่างกันนับพันกิโลเมตร
ฉันรักพ่อมากๆ... และภาพวาดเหล่านั้นคือเครื่องยืนยันว่า พ่อไม่เคยทิ้งพวกเราไว้ข้างหลังเลยแม้แต่วันเดียว
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
