บันทึกลายมือจากหัวใจ... มรดกความดีที่พ่อฝากไว้ให้แผ่นดิน
ในวันที่โลกหมุนไปอย่างรวดเร็ว แต่มีสิ่งหนึ่งที่ยังคงหยุดนิ่งและทรงคุณค่าเสมอสำหรับเปิ้ล นั่นคือ "บันทึกลายมือของคุณพ่อเผิน พุกคุ่ย" บันทึกที่ไม่ได้เขียนด้วยน้ำหมึกเพียงอย่างเดียว แต่เขียนด้วยหยาดเหงื่อและความรักที่มีต่อบ้านเกิด ณ บ้านยางชุม ตำบลกลัดหลวง แห่งนี้
๑. อุดมการณ์ของผู้ใหญ่บ้านคนแรก
ย้อนกลับไปในวันวาน เมื่อครั้งที่บ้านยางชุมยังเป็นเพียงหมู่บ้านเล็กๆ ที่ห่างไกลความเจริญ คุณพ่อในฐานะผู้ใหญ่บ้านหมู่ ๖ ไม่ได้มองเพียงแค่การดูแลสารทุกข์สุกดิบในแต่ละวัน แต่ท่านมองไปถึง "อนาคตของลูกหลาน"
ท่านเขียนบันทึกไว้ด้วยความมุ่งมั่นว่า การศึกษาคือรากฐานเดียวที่จะทำให้คนในชุมชนลืมตาอ้าปากได้ ท่านจึงตัดสินใจสละทรัพย์สินส่วนตัว คือ ที่ดินจำนวน ๑๓ ไร่ เพื่อจัดตั้งโรงเรียนบ้านยางชุม และอีก ๓ ไร่เศษ เพื่อสร้างสถานีอนามัย (รพ.สต. ในปัจจุบัน)
แม่เนียน มะพุก พ่อเผิน พุกคุ่ย
๒. ผืนดินที่กลายเป็น "ปัญญา" และ "ชีวิต"
จากลายมือที่บรรจงเขียนไว้ในวันนั้น วันนี้ผืนดินแปลงเดิมได้เปลี่ยนเป็นอาคารเรียนที่ก้องกังวานด้วยเสียงอ่านหนังสือของเด็กๆ และเป็นสถานพยาบาลที่ช่วยเยียวยาชีวิตเพื่อนบ้านในยามเจ็บไข้
แม้ในบันทึกคุณพ่อจะเขียนอย่างถ่อมตัวว่าเป็นการทำหน้าที่ของผู้นำชุมชน แต่สำหรับลูกหลานอย่างเปิ้ล นี่คือ "มรดกทางใจ" ที่ยิ่งใหญ่กว่าทรัพย์สินใดๆ เพราะมันคือบทพิสูจน์ว่า "การให้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือการสร้างโอกาสให้ผู้อื่น"
๓. ปณิธานที่ยังคงอยู่ (จากเปิ้ลถึงคุณพ่อ)
วันนี้แม้เปิ้ลจะเดินทางไปทำงานไกลถึงต่างแดน ณ สปป.ลาว หรือเคยผ่านงานในหน่วยงานที่ต้องแม่นยำอย่างกรมแผนที่ทหาร แต่ทุกครั้งที่เหนื่อยหรือท้อ เปิ้ลจะหยิบบันทึกเล่มนี้ขึ้นมาอ่านเสมอ
ปลายปากกาของพ่อสอนให้เปิ้ลรู้ว่า ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน หรือก้าวไปไกลเพียงใด "อย่าลืมรากเหง้าและแผ่นดินเกิด" และนั่นคือเหตุผลที่ "เปิ้ลอยากเล่า" เรื่องราวเหล่านี้ออกมาอีกครั้ง ไม่ใช่เพื่ออวดอ้างความสำเร็จ แต่เพื่อรักษาลมหายใจแห่งความดีที่คุณพ่อฝากไว้ ไม่ให้เลือนหายไปตามกาลเวลา
ฝากติดตามกันด้วยนะคะ เรื่องนี้เปิ้ลตั้งใจเขียนมากจริงๆ ค่ะ ❤️
#เปิ้ลอยากเล่า #ตระกูลพุกคุ่ย #บ้านยางชุม #บันทึกคนคืนถิ่น
- 4
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
