“ลื้อดูร้อน”ณ ฤดูร้อน
ฤดูร้อนมักมาโดยไม่ต้องเชิญ
ความอ้าวร้อนเล่าแทรกตัวเข้า
มาในทุกอนูลมหายใจ
เหงื่อที่ซึมออกมามิใช่แค่ความร้อนของอากาศแต่เหมือนความร้อนของชีวิตภาระความคิดความรู้สึกที่ยังไม่คลายไป
ก่ะมันคิดถึงนิ่นะ
บางวันเราไม่ได้“ดูร้อน”แค่แดด แต่บางครั้งเรากลับถูกกล่าวหาตามพฤติกรรมว่า“ลื้อดูร้อน”ซึ่ง
ดูเหมือนกำลังเปิดลิ้นชักความ
รู้สึกเก่าก่อนออกมาทีละชั้น
ร้อนเล่าทั้งกายแลใจเลยละ
ก่ะลื้อชอบทำแบบนี้อ่ะ!
“ลื้อชอบเอาความเหนื่อยออกมา
ลื้อชอบเอาความคิดถึงออกมา
ลื้อชอบเอาความหวังที่เคยพับ
เก็บไว้ออกมาเผชิญแดดอีกครั้ง”
แล้วก็เพิ่งรู้ว่าไม่ใช่แค่อากาศที่ร้อนแต่ข้างในเรานี่แหละที่ยังไม่เคยได้พัก
ภาพของสระน้ำที่นิ่งเงียบอยู่ตรงหน้าเหมือนคำเชิญที่ไม่ต้องเอ่ย
ให้วางทุกอย่างลงแล้วปรับจิตใจ
เปลี่ยนตนจากความร้อนที่แผด
เผาเป็นความเย็นที่โอบล้อมรับ
คือมันเย็นชื่นใจเสียจริงๆเลยละ“ ฤื้อดูร้อน”ลื้อก่ะดูร้อน!
แค่เอนตัวลงนอนริมสระปล่อย
ให้ลมพัดผ่านผิวกายฟังเสียงน้ำอย่างนวลบางเบากระทบขอบสระ
แล้วค่อยๆปล่อยให้ใจเย็นลงตาม
ฤดูร้อนอาจไม่ได้ใจร้ายเสมอไป
มันแค่บอกเราว่าถึงเวลาแล้วที่
เราควรพักและกลับมาอยู่กับตัวเองอีกครั้ง
ฤดูร้อนซ่อนคำถามไว้ในแดด
แผดเผาแค่กายหรือใจที่ยังไหว
ลื้อดูร้อนลื้อความคิดที่เก็บไว้
ทีละชั้นทีละใจที่เคยลืม
เอนกายผ่อนคลายลงแล้วหลับตาหรี่เถิดที่รัก!
ลมพัดผ่านสระน้ำยามบ่ายอ่อน
เหมือนคำปลอบโยนที่ไม่ต้องยืม
เอนกายนอนปล่อยใจให้ลอยลืม
ให้ความร้อนค่อยคลายซึมแล้วจางไป
บางครั้งชีวิตไม่ต้องหนีไปไหนไกลแค่ยอมให้ตัวเองพักๆผ่อน
ก็พอแล้วใช่ไหม
ร้อนเท่าใดมานุดก่ะต้องอดทนต่อไปเพราะมานุดทำตน
ฤดูร้อนยังไงก่ะยังอยู่แต่ตัวเรา
เบาลงในใจแค่มีลมมีน้ำไม่ขาดน้ำใจก็พอให้หายเหนื่อยได้โดย“ลื้อไม่ดูร้อนเกินไป”ใน
ฤดูร้อนแล้วละเนาะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
