30 มี.ค. เวลา 03:31 • นิยาย เรื่องสั้น

arrived

ฉันค่อยๆขยับสิ่งที่เรียกว่าแขนและขาเป็นครั้งแรก
ทันทีที่ความมืดและอบอุ่นที่ฉันคุ้นเคยถูกแทนที่ด้วยความเย็นและแสงสว่างจ้าให้ฉันได้สัมผัสเป็นครั้งแรก ฉันจำไม่ได้ว่าฉันร้องเสียงดังลั่นให้แม่ได้ยินหรืออ่อนปวกเปียกจนหมอตกใจ แต่วันแรกบนโลกของฉันคงเป็นแบบใดแบบหนึ่ง
ฉันมาที่นี่อย่างไร้ที่มาที่ไป ฉันไม่รู้วิธีสื่อสาร ไม่รู้วิธีเอาตัวรอด จึงได้แต่ร้องไห้
พ่อและแม่ต้องพยายามทุกทางเพื่อสื่อสารกับฉัน หรือก็คือการหยิบยื่นความช่วยเหลือทุกๆด้านจนกว่าจะเจอสิ่งที่ฉันพอใจและหยุดร้องไปเอง
วันเวลาเหล่านั้นฉันเพียงแต่เรียกร้องในสิ่งที่ตัวเองต้องการฉันไม่เคยตั้งคำถามถึงการมีอยู่ของฉัน
ฉันโตขึ้นพร้อมกับความสงสัย ฉันต้องทำอะไรที่นี่
เพราะฉันไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร
ฉันถูกส่งไปที่โรงเรียน เพื่อตอบคำถามว่าฉันควรเป็นใครเมื่อโตขึ้น
ฉันเรียนจนจบและได้พบว่าสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้มาไม่ได้ตอบคำถามของฉัน เพียงแต่รับรู้ว่าฉันต้องทำประโยชน์บางอย่าง เพื่อให้สามารถอยู่ที่นี่ต่อไปได้
ฉันทำสิ่งนั้นอย่างขยันขันแข็งเพราะเชื่อว่าสิ่งนั้นจะทำให้ฉันกลายเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์
แต่มนุษย์ที่สมบูรณ์หมายถึงสิ่งใด
หมายถึงมนุษย์ที่มีสุขภาพแข็งแรง มีความมั่นคงทางการเงิน มีครอบครัวที่อบอุ่น ประสบความสำเร็จในการทำงาน สามารถหยิบฉวยความสุขมาได้อย่างง่ายดาย แบบนั้นหรือ
หรือจริงๆแล้วฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่ออะไรเลย อาจเพียงแค่มีผู้หวังดีมาทิ้งฉันไว้ ให้ฉันได้สร้างเรื่องราว และเมื่อถึงเวลาฉันก็จะถูกรับตัวกลับไป
ไม่รู้ว่าวันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่ แต่ฉันคงหาเรื่องสนุกๆทำจนกว่าจะถึงวันนั้น หวังว่าเรื่องราวของฉันจะเป็นเรื่องราวที่ดี
โฆษณา