✍️ EP.6: ระหว่างกลับบ้าน…กับการอยู่ต่อ##มะเร็ง##คนไทยในต่างแดน
ในจดหมายบางฉบับ
พ่อไม่ได้พูดถึงแผนในอนาคตแล้ว
แต่เริ่มพูดถึง
“สิ่งที่ต้องตัดสินใจ”
⸻
“งานอุโมงค์ตอนนี้ก็เหมือนเดิม
ฝุ่นมาก…ระบายไม่ค่อยดี
เลยทำให้ฝุ่นเยอะ
นึกท้อกับฝุ่น”
⸻
“จะไม่ต่อสัญญา ก็ยังนึกเสียดาย
เพราะยังต้องการงบประมาณเพิ่มอีกสักหน่อย
กลับมาอยู่บ้าน จะได้มีทุนบ้าง”
⸻
“ถ้าร่างกายไหว ก็ต่อสักปี ครึ่งปี
ยังไม่เร่งตัวเอง”
⸻
“ยอมเสียเงินหมื่น
เพื่อรับเงินแสน ก็น่าจะดีนะ”
⸻
ระหว่างที่พ่อวางแผนทุกอย่างไว้
ก็มีบางอย่างที่พ่อพูดถึงอยู่บ้าง
คืออาการปวดท้อง
เวียนหัว
ที่ต้องซื้อยากินเอง
เพราะที่นั่นทุกอย่างแพงไปหมด
ตอนนั้นมันดูเป็นแค่เรื่องเล็กๆ
แต่วันนี้…ฉันเพิ่งรู้ว่า
มันไม่เคยเล็กเลย
⸻
“ปีนี้อยากกลับไปดูที่ที่ซื้อไว้ด้วย
ว่าจะเลี้ยงวัวดีหรือไม่ดี”
⸻
“ที่ไม่ค่อยอยากพัก
เพราะพักแล้วไม่อยากกลับไปอีก”
⸻
“ปีที่แล้วพี่น้องมาบ้าน
ก็พูดอะไรไม่ออก
หันหลังให้…ยังไม่อยากหันกลับมามอง”
⸻
“ทุกวันยังทำใจว่า
อยู่แค่กรุงเทพฯ อยู่เลย”
⸻
มีจดหมายอีกฉบับหนึ่ง
ที่พ่อไม่ได้เล่าแค่เรื่องงาน
แต่เหมือนกำลัง “คุยกับตัวเอง”
⸻
“ทำงานเมืองนอก ที่ไต้หวัน
ฟังดูช่างสุดเท่เหลือหลาย
แต่คนที่มาอยู่จริงๆ
กลับนับวันรอ…ว่าจะได้กลับบ้านเมื่อไหร่”
⸻
“ใกล้ครบกำหนดกลับแล้ว
ถ้าตรวจโรคไม่มีปัญหา
บริษัทให้ต่อสัญญา…จะต่อดีไหม
หรือจะพักร้อนดี”
⸻
“คนอื่นยังกลับได้
แล้วทำไมเราจะกลับไม่ได้
ข้าวก็มี บ้านก็มี
อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา…”
⸻
“แต่ถ้ากลับไป
จะทำอะไรดีให้มีรายได้
จะกู้เงินมาหมุนดีไหม
จะลงทุนดีไหม
ถ้าฝนแล้ง…จะทำยังไง”
⸻
“พอกันที งด งด งด
ถ้าเขาให้ต่อสัญญา
ก็คงต้องต่อสัญญาก่อน”
⸻
ตอนนั้นฉันไม่เคยรู้เลยว่า
พ่อไม่ได้แค่ลังเล
แต่พ่อกำลัง “ตัดใจ”
จากการกลับบ้าน
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
