2 เม.ย. เวลา 03:23 • นิยาย เรื่องสั้น

โทรทัศน์..เครื่องแรกที่..บ้านสี่แยกสมเด็จ

By..ณรงค์ ชื่นนิรันดร์
บ้านสี่แยกสมเด็จ..ปัจจุบันคือ..อำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์..มีประวัติความเป็นมาที่ศึกษายิ่ง
ย้อนอดีตไปประมาณปี 2503..ผมมีอายุได้..เพียง 1ปี .. ยังไม่รู้จักความ..
พ่อเล่าให้ฟังว่า..ที่บ้านมีเครื่องรับวิทยุ..เพื่อรับฟังข่าว..จากกรุงเทพ ฯ
เครื่องรับวิทยุสมัยก่อน..ถือว่า..เป็นความทันสมัยที่สุด..ใครมีก็นับว่า..พอมีพอกิน..
เครื่องรับวิทยุ..จะมีส่วนประกอบข้างใน..เป็นหลอด..รับคลื่น..ดังนั้นเครื่องรับ..จึงค่อนข้างใหญ่..เทอะทะ..และที่สำคัญ..ต้องใช้พลังงานไฟฟ้ามาก..
สมัยนั้น..ยังไม่มีไฟฟ้าใช้..จึงจำเป็นต้องใช้ถ่านไฟฉาย..ยี่ห้อ..ตรา5แพะ..หลายสิบก้อน..ใส่ไว้ในลังบรรจุถ่าน..ต่อกันเป็นวงจร..เพื่อจะได้พลังงานมาก..
การเปิดใช้งาน..เป็นเวลานาน..ทำให้ลังบรรจุถ่านร้อน.จนเกิดระเบิด..ขึ้น..
ตั้งแต่นั้นมาพ่อ..จึงเลิกใช้วิทยุ..เพราะเกิดความเสียหาย..และรู้สึกกลัว..ว่าจะเกิดระเบิดขึ้นมาอีก..
หลายปีต่อมา..ราวปี..2509 เครื่องรับโทรทัศน์..เริ่มมีผู้นำมาใช้..เจ้าแรก.น่าจะเป็น..ร้านหมอพวงแก้ว..เป็นหมอผู้หญิง..ความจริงผมก็ไม่ทราบว่า..ท่านจบแพทย์..มาจริง ๆ หรือไม่..แต่ถ้ารักษาคนไข้..ชาวบ้านทั่วไป..ก็จะเรียกว่า "" หมอ""..ทุกคน.
ข่าวแพร่กระจาย..ไปอย่างรวดเร็ว..ว่า..หมอพวงแก้วมีโทรทัศน์..จะเปิดให้ดูตอนเย็นๆ..
ผมเป็นเด็ก..อยากรู้อยากเห็น..เมื่อถึงเวลาประมาณ 4 โมงเย็น..จึงเดินไปดูโทรทัศน์..ที่ร้านหมอพวงแก้ว..ปัจจุบัน..น่าจะเป็นร้านจูลคัลเลอร์แลป
ผมจะยืนดูอยู่นอกร้าน..พร้อมกับเด็กๆ..ประมาณ 2-3 คน..ขนาดของโทรทัศน์..น่าจะประมาณ..20นิ้ว.เอาตั้งไว้บนหลังตู้..เป็นการแพร่ภาพและเสียงมาจาก..สถานีโทรทัศน์ช่อง 5 ขอนแก่น..
ผมต้องตั้งใจดูเพราะ.. มันมัวมาก..เป็นโทรทัศน์ระบบขาวดำ..ภาพไม่รู้เป็นอะไร..ที่แน่ๆ..เราจะเห็นเหมือน..ฮวก..(ลูกกบ) เต็มไปหมด ต้องจินตนาการดู..แต่ผมก็พยายามตั้งใจดู..ที่สำคัญมันแปลกใหม่..ไม่เคยเห็น..เห็นแต่หนังกลางแปลง..
เอาจริง..มันไม่ชัด..เอาซะเลย..ก็ไม่รู้ว่าตัวเอง..ยืนดูอะไร..
ดูเสร็จ..สัก 6 โมงเย็น..ผมก็เดินกลับบ้าน..เล่ารายละเอียด..ให้พ่อฟัง..ตามที่ผมไปดูมา..ว่าไม่ชัดเลย..บางทีก็ได้ยินเสียง..บางทีภาพก็หายไปเฉยๆ..มีแต่. ""ฮวก""..
ต่อมา..ประมาณปี 2512 พ่อผม..ก็ซื้อเครื่องรับโทรทัศน์..ยี่ห้อ..NEC.ขนาด 24 นิ้ว..ผลิตในญี่ปุ่น..
เสารับสัญญาณ..เป็นเหล็กแป๊ป..สูงมาก..ข้างบนก็จะเป็นแผงอลูมิเนียม..คล้ายก้างปลา..มีสายอากาศต่อมาที่เครื่องรับโทรทัศน์
เครื่องรับโทรทัศน์..ที่พ่อดี.ซื้อมา..มีขาตั้งมาพร้อมสรรพ..ไม่ต้องหาโต๊ะมาวาง..ให้ยุ่งยาก..
ครั้งนั้น..จำได้ว่า..ได้ดูการถ่ายทอดการเหยียบดวงจันทร์เป็นครั้งแรก..ของมวลมนุษยชาติ..ที่มีนักบินอวกาศ..ชาวอเมริกัน..ชื่อ..นิล อาร์มสตรอง กับ เอ็ดวิน อัลดริน..2 นักบินที่ไปกับ..ยานอะพอลโล 11..ส่วนอีกคน..อยู่บนยานอวกาศ..ลอยอยู่เหนือ..ดวงจันทร์..ชื่อ..ไมเคิล คอลลินส์..คอยรับนักบินอวกาศทั้ง 2 กลับโลก
การถ่ายทอด..ยังคงไม่ชัดเหมือนเดิม..แต่ก็ต้องถ่างตาดู..เวลานั้น..มีให้ดู..ก็นับว่าดี..สุดยอดแล้ว..ประทับใจ..มาจนถึงวันนี้..
ส่วนละครที่..นำมาฉาย..และเป็นที่นิยมมากในเวลานั้นคือ..เรื่องลักษณาวงศ์..เรื่องแก้วหน้าม้า..เรื่องปลาบู่ทอง..ฯลฯ..ส่วนใหญ่..ก็จะเป็นเรื่อง..จักร ๆ วงศ์ ๆ
เวลา..2ทุ่มครึ่ง..คนที่อยู่ระแวกบ้าน..ก็จะมารวมตัวดูโทรทัศน์..ที่บ้านผม..3 ทุ่มดูเสร็จ..ก็แยกย้าย..บ้านใครบ้านมัน..สนุกไปอีกแบบ..เหมือนมาดูหนังกลางแปลง
กับอดีต..ที่ยังจดจำ..
อ้างอิง Reference
ร.ต.ท.เรืองยศ ภูชนะศรี
วณิชย์ วณิชชานนท์
โฆษณา