ปะต้าช่างเขลาที่คิดไปว่า
ตัวเราไม่ได้เล็ก
ตัวเราไม่ได้ใหญ่ถ้าเราไม่เปรียบเทียบกับใคร
จริงๆแล้วเราก่ะคือเรา
วันนี้อาจปล่อยวางไม่สนิท
เพราะเจ้าตัวอาวรณ์ห่วงใย
มันเลียบเคียงมาทักทาย
แมวหลงทางบางตัวถูกทอดทิ้งกลับบ้านไม่ได้เคยบอก
ปะต้าว่า
ก่ะไม่เคยคิดฆ่าตัวตาย
แม้จะรู้ว่าหมดคุณค่า
ในที่สุดก่ะปล่อยวางเพราะ
ทุกอย่างที่ผ่านมาคืออดีต
เฉกเช่นก่ะเหมือนผงฝุ่นที่ถูกเขี่ยออกจากตาไปแล้ว
ย่อมมิอาจ
ทำร้ายluckได้ดอก
หากผงฝุ่นนั้นไม่ย้อนกลับมาเข้าตาอีกครั้ง
ให้ต้องห่วงหาอาวรณ์
ให้จิตจุ่มจมจนเกิน
คำว่า
วางมือเพราะใจมิยอมวางไง
ปะต้าขอยาดนะ
ปล่อยวางจริงๆเถอะ!
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
