A Short Prelude :
"คุณอาจจะอ่านนิยายที่เข้าใจคุณ... ซื้อหนังสือหลายเล่มที่เข้าใจคุณ และดีใจที่มีใครสักคนมองเห็นในสิ่งที่คุณเป็น มันดีมากจริงๆ ค่ะ ที่เรามีพื้นที่แห่งความสุขอยู่รอบๆ ตัวเรา.. แต่...สำหรับใครบางคนที่พบว่า...หัวใจยังคงอ่อนล้า เพราะความเข้าใจจากคนอื่นที่คุณได้มามันไม่พาคุณไปทางไหน จนอยากมองหาเส้นทางอื่นๆ เพื่อให้คุณต้องก้าวออกไป คุณอาจจะลองเปลี่ยนจาก 'คำตอบที่เข้าใจ' เป็น 'คำถามใหม่' ที่จะพาให้คุณเริ่มเดินทางไกล...อีกครั้ง”
Chapter 1 : น้ำทะเลสูงแค่เข่า แต่เราก็ลุกขึ้นไม่ได้เสียที..
คุณเคยยืนอยู่ในทะเลที่น้ำสูงประมาณเข่าไหมคะ ขณะที่คุณถูกคลื่นซัด คุณก็ล้มลงไป แล้วคลื่นลูกใหม่ก็เข้ามาเร็วเกินกว่าที่คุณจะยันตัวยืนได้ทัน นั่นแหละค่ะ คือสิ่งที่ฉันกำลังจะบอกคุณ เพราะหลายๆ ครั้งชีวิตคนเราก็ติดอยู่ในคลื่นนั่นแหละค่ะ คุณสู้แล้ว คุณรู้ว่ามันเป็นเพียงระดับน้ำที่ลึกไม่มาก และก็รู้ด้วยความคิดของคุณว่า มันไม่ยากเกินไปที่จะยืนขึ้นได้ แต่แล้วคุณก็งง ว่าทำไมถึงยืนไม่ได้เสียที..
เมื่อเลิกจากงานที่หนักหนาในแต่ละวัน คุณก็อ่อนล้า หมดพลังงานไปอย่างรวดเร็วจนอยากกิน คุณเติมแป้ง เติมของหวาน อาจจะเติมเนื้อเติมผัก เติมหมูกระทะเข้าร่างกาย เพราะช่วงเย็นคือเวลาผ่อนคลายของคุณ คุณกินมันเยอะมากเพื่อปลอบประโลมจิตใจที่เพิ่งผ่านการฝ่าฟันกับใครต่อใครในช่วงเวลางานมา..
แล้วพอกลับไปถึงบ้าน.. สภาพการณ์ของครอบครัวก็เข้ารุมเร้า
- 1.บางทีก็มีใครสักคนที่ป่วยนอนรอคุณอยู่
- 2.บางทีก็มีใครสักคนที่รอจะขอเงินใช้
- 3.หรือบางทีก็เจอกับคนเอาแต่ใจนั่งสูบบุหรี่พ่นควันไม่แคร์ใครอยู่ข้างๆ เตียงนอนลูก
- 4.หรือไม่ก็ใครคนนั้นกำลังรอให้คุณหยิบของขวัญผูกโบว์ใหญ่ ที่ต้องหาซื้อมาฝากเพื่อบอกว่าคุณรวยมากๆ ไง ถ้าไม่มีมาให้ เธอก็จะงอนใส่ แล้วบังคับจิตใจให้คุณมาง้อ จนพลังงานที่เพิ่งเติมมาทั้งห่อจากอาหารมื้อเย็นต้องหมดไป..
แล้วคุณก็เข้านอนด้วยความเหนื่อย เครียด อาหารไม่ย่อย ไถมือถือส่องจอ นอนหลับไม่เพียงพอ ก็ต้องรีบตื่นตอนตีห้าเพื่อฝ่าฟันการจราจรไปทำงานอีกครั้ง กลัววันจันทร์รักวันศุกร์ทุกข์เย็นวันอาทิตย์ เหมือนกับหนังที่บรูซ วิลลิสแสดงชื่อเรื่อง Looper สวนทางกับตำราวิทยาศาสตร์ที่สอนกันเกร่อว่าต้องนอนให้ดี คุณภาพการนอนต้องได้ แล้วสมองคุณจะสดใส ..
แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่เบลอต่อไป ไม่ไหวจนต้องพึ่งกาแฟเพิ่มช็อตใส่น้ำตาลสามช้อน แล้วพอถึงตอนกลางวันคุณก็ซ้ำมัทฉะตามเทรนด์อีกหนึ่งแก้ว ครั้นพอดึกแล้วก็นอนไม่หลับ คุณเลยต้องขับรถออกไปหาซื้อตัวช่วยหลับดีจากร้านสะดวกซื้อที่เปิดอยู่ทั่วไป สุดท้ายก็ Looper ลูปไป...
เพราะอะไร..
เพราะคุณรักพวกเขามาก อยากสร้างชีวิตที่สมบูรณ์แบบให้พวกเขาตามแบบฉบับที่สังคมอยากเห็น และคุณเองก็อยากมีความสำคัญอยู่ในสายตาพวกเขาเสมอ ถ้าไม่มีพวกเขา คุณก็ไม่มีความหมายใดๆ กับใคร หรือสังคมอาจจะตราหน้าว่าไม่ใส่ใจ คุณจึงยอมให้ตัวเองยังอยู่ในรูปแบบชีวิตลักษณะนั้นต่อไป และหวังเอาไว้ว่าสักวันหนึ่ง คนรอบตัวและคุณจะดีขึ้นได้ จากความพยายามแทบตายที่คุณลงแรงไปด้วยวิธีเดิมๆ ที่คุณเลือกใช้ วนลูป วนไป ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง..
เมื่อคุณเริ่มมองเห็นทางออก..
แล้วก็มีคนมาบอกว่า ไปลองพัฒนาตนเองสิ ไปเปลี่ยนนิสัย เปลี่ยนทัศนคติดูไหม วินัยสำคัญมากนะ ไม่ว่าคุณจะมีอารมณ์แบบไหน จงฝืนออกไปทำตามตารางที่เขียนแปะข้างฝาไว้ เพื่อให้คุณสามารถออกจากสถานการณ์ที่ย่ำแย่ตอนนี้ได้เพราะมีเงินมากมายให้หยิบใช้..
คุณจึงเลือกพาตัวเองเข้าสู่กระแส Money Wealth, Healthy Wealth หรือพึ่งพาบุคคลที่มีชื่อเสียงต่างๆ ให้ยึดไว้เป็นต้นแบบ ทำให้คุณต้องออกไปอ่านหนังสือหลายเล่ม ศึกษาแนวทางการใช้ชีวิตแบบใหม่แบบสับ เข้าสู่สังคมคนที่เข้าใจกัน เข้าใจคุณ เล่มนั้นสิ อินฟลูคนนั้นสิ ต้องไปออกกำลังกาย จ่ายเงินไปมากมาย และสารพัดสิ่งที่คุณพยายามยัดเยียดให้ตัวเอง Looper ลูปไป แต่ทำไมมันไม่เปลี่ยนแปลงนะ..
เอ๊ะ หรือลองอีกสักตั้ง..เปลี่ยนวิธีการใหม่
เอาใหม่..มีทางเลือกใหม่ อยากเป็นคนแบบไหน ให้พาตัวเองเข้าไปอยู่กับคนแบบนั้น เป็นไปไม่ได้! คุณไม่มีวันข้ามชนชั้นได้หรอก มันไม่ใช่ชนชั้นทางสังคม แต่มันคือ -ชนชั้นทางความคิด- เพราะคุณยังเปลี่ยนทัศนคติไม่ได้ คุณจะไปคุยกับคนพวกนั้นรู้เรื่องได้ยังไง ใช่ค่ะ ตำราบอกให้คุณเป็นผู้ฟังที่ดี และคุณก็ตั้งใจฟังอย่างดี แต่คำพูดที่เขาพูดออกมา คุณไม่มีทางตีความหมายได้ตรงกับที่เขาสื่อแล้วคุณก็ได้แต่ หืม เอ๋อ งง อยู่ตรงนั้น ..
เอ้า! Ship lost วนลูปกลับไปแก้เรื่องทัศนคติอีก จะได้คุยกับเขารู้เรื่องสักที แต่มัน Toxic นะ รู้หรือเปล่า ต้องบวกนะ ต้องบวกสิ คุณต้องหยุดคิดลบ (การคิดบวกทำได้จริงค่ะ แต่ไม่ใช่ขั้นตอนแรกของการพัฒนาตนเอง มันคือขั้นตอนเกือบจะสุดท้ายเลย เพราะฉะนั้น อย่าพยายามเปลี่ยนมันในตอนแรก) สรุป..คุณก็หลุดไม่ได้อีกครั้ง Looper ลูปไป..
ผลลัพธ์..
สุดท้ายคุณก็ต้องกลับมาอยู่กับความจริงที่ว่า เงินก็ยังต้องหา สถานการณ์ที่ทำให้คิดมากก็ยังกรูเข้ามาใส่ สูตร 21 วันที่เขาบอกว่าถ้าคุณทำได้ จะช่วยเปลี่ยนนิสัยและทัศนคติของคุณไง ก็พังทลายลงไปไม่มีชิ้นดี คุณมีความสุขได้เพียงชั่วคราวจากความภูมิใจในตัวเองชั่วครู่ แล้วความทุกข์เศร้าโศกหดหู่ก็หวนกลับเข้ามาอีกครั้ง พร้อมกับนึกโทษโชคชะตาของตัวเราที่ฉุดรั้ง ชีวิตไม่มีหวังเหมือนคนที่ต้นทุนมาดี..
จนคุณต้องพาตัวเองกลับเข้าสู่วิถีของวงจรเหล่านี้วนไปมาไม่มีที่สิ้นสุด ด้วยความหวังว่าสักวันหนึ่ง.. เรื่องราวเหล่านี้จะหยุด ให้คุณได้หลุดและพักอย่างมีความสุขเสียที สรุปแล้ว....คุณก็ไม่เคยหลุดได้
คุณอาจจะเป็น Looper แต่ไม่ใช่ Loser แน่นอน..ท่องเอาไว้ก่อน
คุณไม่ได้ผิดหรอกค่ะ คุณไม่ได้ขี้เกียจหรอกค่ะ และคุณก็ไม่ได้แย่ด้วย ทุกๆ คำกล่าวของคนเก่ง ทุกๆ หนังสือพัฒนาตนเองก็ไม่ได้ทำผิดอะไร แค่.. คุณยังไม่ได้แก้วงจรที่ติดลบให้หลุดออกไป จนกระแสต่างๆ ที่ถาโถมเข้าใส่ มันเลยกลายเป็นเครื่องมือที่ใช้ไม่ได้ในตอนนี้..
ไม่ใช่ใครดีกว่าใคร ไม่ใช่อะไรที่แย่กว่า แค่บางสิ่งบางอย่างจะต้องมาในเวลาที่เหมาะสม..
ดังนั้นแล้ว การจะออกไปจากวังวนหล่มหลุมของการทำไม่ได้สักที ก็คือการที่คุณต้องแบ่งเวลาให้ตัวเองได้คิด และเมื่อคุณหยุดคิด สิ่งที่ควรทำเป็นอย่างแรกคือการตั้งคำถาม ตั้งคำถามไปเรื่อยๆ จนถึงวันที่คุณตั้งคำถามได้มากพอ คุณจะเจอคำตอบในที่สุดค่ะ..
เจอกันใหม่ใน Chapter หน้า..กับบทที่จะพาคุณกลับมาตั้งคำถามว่า... ‘คุณจะหยุดคิด(มาก)ได้อย่างไร เมื่อการหยุดคิดไม่สามารถทำได้ในทันที’
ถ้อยคำเหล่านี้กลั่นกรองจากหัวใจและประสบการณ์ตรงของ Boonrodjang... ไม่ได้มีงานวิจัยหรือการพบปะนักจิตวิทยาใดๆ รองรับ หากแต่เป็นการศึกษาหาความรู้ ตั้งคำถาม และสร้างการทดลองต่างๆแบบลองผิดลองถูกด้วยตัวเอง จึงไม่อาจลง Ref. ทั้งหมดได้ (น่าจะใส่ได้แค่บาง Ref.) มีเพียงความทรงจำที่ถูกบันทึกไว้ ผ่านไดอารี่หลายเล่มที่กระท่อนกระแท่น และพยายามรวบรวมแล้วเอามาเล่าสู่กันฟัง เผื่อใครจะลองมองหาแนวทางอื่นที่แตกต่างออกไป..เหมาะสำหรับคนที่กำลัง Burnout ใกล้มอดไหม้ ให้กลับมามีไฟลุกโชนได้อีกครั้ง..
ทว่า..หากข้อความนี้สามารถสร้างแรงบันดาลใจและคุณอยากแบ่งปันรบกวนให้เกียรติ Boonrodjang เจ้าของผลงานด้วยการแชร์พร้อมเครดิตชื่อผู้เขียน เพื่อเป็นกำลังใจให้เราได้สร้างสรรค์พื้นที่ปลอดภัยนี้ต่อไปค่ะ..
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
