ทุกวันนี้ หลายคนเริ่ม “คุยกับ AI” มากขึ้นเรื่อยๆ
ไม่ว่าจะเป็นการคุยเพื่อสืบค้นหาข้อมูล
คุยเพื่อจะได้มี “ผู้ช่วย” ในการสร้างสรรค์ผลงาน
(เช่น ให้ AI ช่วยสร้าง slide ในการนำเสนองาน)
…หรือคุยเพื่อหาเพื่อนปรับทุกข์
สิ่งหนึ่งที่ทำให้ AI เป็น
เพื่อนปรับทุกข์ชั้นดี
สำหรับหลายๆคนก็คือ
ไม่ว่าเราจะพูดอะไรออกไป
AI ก็พร้อมที่จะรับฟังเรา
พยายามทำความเข้าใจเรา
…และไม่ตัดสินเรา
ประสบการณ์การคุยกับ AI นี้
ทำให้หลายคนมีความคิดว่า
“ฉันอยากให้ทุกๆคนที่อยู่ใกล้ฉัน
เข้าใจ ยอมรับ และไม่ตัดสินฉันเหมือน AI จัง”
อย่างไรก็ตาม นักจิตวิทยาหลายคน
(เช่น Donald Winnicott) มองว่า
การที่ทุกคนรอบๆตัวเราเข้าใจ ยอมรับ
และไม่ตัดสินเราในทุกๆอย่างนั้น
มันอาจจะไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไหร่นัก
เพราะถ้าคนรอบตัวเราเป็นอย่างนั้นหมด
โอกาสที่เราจะได้เรียนรู้ทักษะในการ
รับมือกับความแตกต่างในความสัมพันธ์
และทักษะการรับมืออารมณ์ความรู้สึกของตัวเอง
(เช่น ความรู้สึกไม่พอใจ) ก็จะไม่มี
นี่อาจนำมาสู่ปัญหาความสัมพันธ์กับคนอื่นในเวลาต่อมา
(ซึ่งเป็นปัญหาที่สามารถหลีกเลี่ยงได้
หากเรามีโอกาสได้ฝึกฝนทักษะในข้างต้นอย่างเพียงพอ)
ทั้งหมดที่ผมเขียนมานี้
ผมไม่ได้มีเจตนาที่จะสื่อว่า
การมีคนที่รับฟังเรา เข้าใจเรา
ยอมรับเรา (โดยไม่ตัดสินเรา)
คือเรื่องที่เลวร้ายนะครับ
อันที่จริง ผมมองว่ามันเป็นเรื่องที่ดีด้วยซ้ำไป
แต่ต่อให้มันจะเป็นสิ่งที่ดี แต่ถ้ามัน “มากเกินไป”
(มากจนปิดกั้นโอกาสที่เราจะได้พัฒนาทักษะที่ควรพัฒนา)
มันก็สามารถนำมาสู่ผลลัพธ์ที่เลวร้ายได้ครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
