Blockdit Logo (Mobile)
มุมนิยายธุรกิจ
•
8 เม.ย. เวลา 00:00 • ธุรกิจ

บทที่ 44 : เฉือนบางส่วนเพื่อยืนยาว — สงครามราคา 12 เซนต์กำลังรีดเลือดจากปู...

จนโรงอบแทบไร้อากาศหายใจ หากไม่ยอมเฉือนกำไร 2 เซนต์ทิ้งเพื่อพยุงพันธมิตรปลายน้ำให้รอดพ้นวิกฤต ทางรอดเดียวคือการเดิมพันด้วยความตรงไปตรงมา เพื่อรักษาโครงสร้างกำไรสุทธิ 456.77 เหรียญในระยะยาว...
1
“ถ้าปลายน้ำอยู่ไม่ได้ ต้นน้ำก็พังเหมือนกัน”...
เสียงเครื่องจักรในโรงอบขนมปังหยุดลงทิ้งไว้เพียงความเงียบและกลิ่นแป้งยังคงอบอวลในอากาศ ปี 1954 ดูจะหนักกว่าปีก่อน Owen นั่งกุมขมับอยู่หน้าโต๊ะไม้ตัวยาว แสงตะเกียงสลัวทาบทับใบหน้าที่มีร่องรอยความกังวล ใบปลิวสีขาวสะอาดตาจากคู่แข่งวางเด่นอยู่ตรงหน้าเป็นการประกาศสงครามด้วยตัวเลข 12 เซนต์—หั่นฟรี ส่งฟรี!
"นายจะเอายังไง Owen" Leon ถามพลางพิงหลังกับชั้นวางถาดเหล็ก ดวงตาของชายวัยหกสิบกว่าหม่นลง "รถส่งของคู่แข่งวิ่งตัดหน้าเราไปไกลถึงรัศมี 6 ไมล์ ลูกค้าในหมู่บ้านจัดสรรเริ่มถามหาของฟรีกันหมดแล้ว"
"ฉันรู้ Leon... ฉันรู้" Owen ถอนหายใจยาว "ราคา 10 เซนต์ที่ฉันส่งให้นาย มันทำให้ Maret’s Oven แทบไม่เหลือช่องว่างให้หายใจ ถ้าคู่แข่งบีบเราแบบนี้ กำไร 2 เซนต์ที่นายเคยได้เต็มๆ จากค่าบริการหั่นและส่ง มันจะหายไปในพริบตา"
Clara ขยับตัวเข้ามาใกล้ วางมือลงบนแผนผังเส้นทางขนส่ง "เราสู้ราคาตรงๆ ไม่ได้หรอกค่ะ แต่ถ้าเราเปลี่ยนวิธีซื้อ... ถ้า Owen กับ Maret’s Oven รวมยอดสั่งซื้อแป้งสาลีเข้าด้วยกันเพื่อต่อรองกับโรงโม่ใหญ่ในฐานะลูกค้ารายเดียว เราจะมีอำนาจต่อรองสูงขึ้นมาก"
"แล้วส่วนต่างที่ลดได้ล่ะ?" Ethan ขมวดคิ้ว "มันจะพอชดเชยค่าแรงคนหั่นกับค่าน้ำมันไหม?"
Owen เงยหน้าขึ้น สบตากับเพื่อนเก่าอย่าง Leon ด้วยแววตาเด็ดเดี่ยว "ต้นทุนแป้งที่ลดลงได้ทั้งหมดจากการเจรจา ฉันยกให้นายคนเดียวเลย Leon... ฉันจะขอแค่กำไรก้อนละ 3 เซนต์ของฉันเหมือนเดิมเพื่อประคองโรงอบไว้ ส่วนแบ่งที่เหลือ นายเอาไปบริหารจัดการค่าหั่นกับค่าส่งให้ลูกค้าเถอะ"
Leon นิ่งไปครู่ใหญ่ เขามองความแฟร์ที่เพื่อนหยิบยื่นให้ในยามวิกฤต "นายแน่ใจนะ? นายเองก็แทบจะไม่ได้อะไรเพิ่มเลย"
"ถ้าปลายน้ำอย่างนายอยู่ไม่ได้ ต้นน้ำอย่างฉันก็พังเหมือนกัน" Owen ตอบสั้นๆ
"พวกเราไม่ได้มีแค่ขนมปังแถว Standard loaf นะครับ" Ethan เสริมขึ้น น้ำเสียงกระตือรือร้น "ถ้าเราใช้เตาเล็กที่ร้าน Maret’s Oven อบขนมปังชนิดพิเศษพ่วงไปกับรถส่งของด้วย ใช้กำลังผลิตที่เหลือให้เต็มที่ กำไรจากสินค้าเสริมจะกลับมาอุดรอยรั่วนี้เอง"
---
เช้าวันรุ่งขึ้น Clara กลับมาจากโรงโม่พร้อมรอยยิ้มแรกของปี เธอวางตัวเลขลงบนโต๊ะต่อหน้า Leon
"ลดลงได้ 12% ค่ะ"
Clara เอ่ยขณะที่มือยังกดปุ่มเหล็กของเครื่องคิดเลขแบบกลไก เสียงฟันเฟืองทำงานดัง แกรก-แกรก ก่อนที่เธอจะดึงคันโยกข้างเครื่องเพื่อสรุปยอดสั้นๆ
"ถ้าคำนวณจากแป้งในส่วนที่ร้านของเราใช้ 175.5 กิโลกรัมต่อวัน ต้นทุนเราลดลง 1.8 เซนต์ต่อกิโลกรัม เดือนหนึ่งเราประหยัดไปได้ 94.77 เหรียญ และจากส่วนต่างที่ Owen ยกให้เราอีกก้อนละ 0.6 เซนต์ สำหรับ 600 ก้อนต่อวัน นั่นคือเงินอีก 108 เหรียญต่อเดือนที่ไหลกลับเข้ามาค่ะ"
Leon หยิบแว่นขยายมาส่องดูตัวเลข "รวมกับกำไรเดิมก้อนละ 2 เซนต์ที่เราเคยได้... ยอดรวมคือ 562.77 เหรียญสินะ"
Leon ไล่นิ้วไปตามตัวเลขในสมุดบัญชี พลางขยับหัวไหล่ที่เริ่มตึงล้า "รายรับรวมคือ 562.77 เหรียญ... แต่พอหักค่าแรงคนหั่น ค่าห่อกระดาษไข แล้วก็ค่าน้ำมันรถรวม 406 เหรียญนั่น" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง มองไปยังกองกระดาษไขที่วางเตรียมไว้ "กำไรสุทธิเหลือแค่ 156.77 เหรียญเองนะ จากเดิมที่เราเคยหยิบจับได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยถึง 326 เหรียญ"
"เดี๋ยวก่อนค่ะพ่อ" Clara ขัดขึ้นพร้อมยิ้มกว้าง "พ่อลืมกำไรจากขนมปังพิเศษที่เราส่งเพิ่มในรัศมี 2-4 ไมล์เขตของ Owen ไปนะคะ ยอดขายส่วนนั้นทำกำไรให้เราเพิ่มวันละ 10 เหรียญเต็มๆ เท่ากับเดือนหนึ่งเราได้เพิ่มอีก 300 เหรียญ"
Leon ชะงักไป "ถ้าอย่างนั้น... ยอดรวมกำไรจากการร่วมมือกับ Owen ก็คือ 456.77 เหรียญ?"
เขามองตัวเลขสุดท้ายบนกระดาษ มันมากกว่ากำไรเดิมก่อนจะเกิดสงครามราคาเสียอีก
ตะวันคล้อยต่ำ แสงแดดสีทองฉาบไล้หน้าต่างร้าน Maret’s Oven Leon ยืนมองรถขนส่งที่กำลังลำเลียงขนมปังห่อกระดาษไขกลิ่นหอมกรุ่นออกไปสู่หมู่บ้านจัดสรร เขาเห็น Owen ยืนเช็ดมืออยู่ที่หน้าโรงอบฝั่งตรงข้าม ทั้งคู่พยักหน้าให้กันเรียบง่ายโดยไร้คำพูด
Leon พลิกแผ่นขนมปังในมือดูรอยตัดที่สม่ำเสมอ ความเร็วของมีดหั่นอาจทำให้เหนื่อยขึ้น และกำไรต่อก้อนอาจจะบางลงจนน่าหวาดเสียว แต่ปริมาณที่ไหลเวียนผ่านมือเขากลับหนาแน่นและมั่นคงกว่าที่เคยเป็น
ในสมรภูมิที่คู่แข่งมุ่งตัดราคาเพื่อทำลายล้าง การยอมเฉือนเนื้อตัวเองเพื่อรักษาพันธมิตรกลับกลายเป็นการสร้างเกราะกำบังที่แข็งแกร่งที่สุด เพราะกำไรที่แท้จริงไม่ได้วัดกันที่ตัวเลขต่อก้อน แต่วัดจากการที่ทุกคนยังสามารถยืนหยัดอยู่ได้ในตอนสุดท้าย...
📖 [เบื้องหลังงานเขียน —บทที่ 44 : เฉือนบางส่วนเพื่อยืนยาว]
[มุมนิยายธุรกิจ] [เบื้องหลังงานเขียน — บทที่ 44: เฉือนบางส่วนเพื่อยืนยาว] ”การชนะในสงครามราคา ไม่ใช่การหั่นราคาให้ต่ำที่สุด แต่คือการบริหารต้นทุนให้เหลือลมหายใจได้นานที่สุด”
เยี่ยมชม
blockdit.com
[มุมนิยายธุรกิจ] [เบื้องหลังงานเขียน — บทที่ 44: เฉือนบางส่วนเพื่อยืนยาว] ”การชนะในสงครามราคา ไม่ใช่การหั่นราคาให้ต่ำที่สุด แต่คือการบริหารต้นทุนให้เหลือลมหายใจได้นานที่สุด”
″การชนะในสงครามราคา ไม่ใช่การหั่นราคาให้ต่ำที่สุด แต่คือการบริหารต้นทุนให้เหลือลมหายใจได้นานที่สุด”
เกียรติธร วีรอัศวปรีชา
#ธุรกิจ
#พัฒนาตัวเอง
#นิยายธุรกิจ
#การลงทุน
#เจ้าของธุรกิจ

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา