เรื่องหนึ่ง ที่เป็นอุปสรรค ในการปฏิบัติธรรม ทำสมาธิ รวบรวมจิตให้เป็นหนึ่ง นั่นก็คือ สัญญาจำ ที่เหมือน เปรียบเทียบ ที่ว่า ตาบันทึกภาพ หูบันทึกเสียง ตาก็เหมือนกล้องถ่ายรูป บางครั้ง ตาก็เหมือนเลนส์ มีสิ่งสกปรก ไหลมาปรุงแต่ง ปรับโฟกัส ทำให้ภาพนั้นเบลอ ที่หลังเลนส์ มันมีกลไกที่เป็นเหมือนอารมณ์ เลนส์ให้เฉไฉ . คนเรานั้น เวลามองที่ตา แววตา มันบ่งอะไรตั้งหลายอย่าง .มันมีเรื่องราวที่เคยจดจำมา .มีชอบใจ ไม่ชอบใจ รักเกลียดชัง ไม่อยากมอง ขำเลืองมอง