EP.7คำถามธรรมดา...จากคนที่อยู่แสนไกล
จดหมายฉบับนี้
เป็นฉบับที่ฉันชอบมากที่สุด
เพราะมันทำให้ฉันรู้ว่า
พ่อรักฉันมากแค่ไหน
ถึงลูกไข่และน้องพลอย
เป็นไงบ้างสบายดีกันหรือเปล่า
พ่ออยู่ที่ไต้หวันก็คิดถึง ทุกวัน
วันนี้พักงานเร็ว เลยเขียนจดหมายมา
ขาดโรงเรียนกันบ้างหรือเปล่า
ให้ตั้งใจเรียนหนังสือกันหน่อย
อย่าเพึ่งคิดว่ารู้แล้วหรือเก่งแล้ว
ถ้าไม่ท่อง ไม่ทบทวน
ก็จะลืมได้เหมือนกัน
เราอยู่ในวัยเรียน
เราก็ต้องตั้งใจเรียน
ต่อไปเผื่อมีโอกาส วาสนา
ได้เรียนต่อสูงๆ
จะได้ไม่ต้องทำงานหนัก
ถึงอนาคตไม่มีใครรู้
แต่เราก็สามารถที่จะเตรียมการ
ไว้ให้ดีที่สุด
พ่อกับแม่อาจจะมีเงิน
หรืออาจจะไม่มีเงิน
ให้เรียนต่อสูงๆ
ก็ยังไม่รู้
แต่ตอนนี้ยังพอมี
ก็ให้ตั้งใจเรียน
ตอนนี้เรายังเด็ก
อาจจะไม่รู้ว่า
ต้องเรียนไปทำไม
น่าเบื่อ สู้ไม่เรียนจะสบายกว่า
แต่โตขึ้นก็จะเสียดาย
พ่อก็เหมือนกัน
ตอนเด็กไม่รู้ว่า
จะเรียนไปทำไม
พอโตขึ้นก็เสียดาย
ถ้าได้เรียนต่อสูงๆ
ก็คงจะมีงานทำที่สบายกว่านี้
ความรู้ทำให้มีความคิดริเริ่มที่ดี
มีความคิดกว้างไกล
สมองปลอดโปร่ง
จะมองหาช่องทาง
เลี้ยงชีพได้ง่ายกว่า
เด็กวันนี้คือผู้ใหญ่ในวันหน้า
อยากเป็นผู้ใหญ่ที่มีศักดิ์ศรีเชิดหน้าชูตา
ก็ต้องตั้งใจศึกษาไว้ก่อน
รากฐานของตึกคืออิฐ
รากฐานของชีวิตคือการศึกษา
เพื่อชีวิตที่มั่นคง
ต้องสร้างรากฐานของชีวิตไว้ให้ดี
น้องพลอยก็เหมือนกัน
คอยสอน
หัดอ่านเขียน ให้บ่อยๆ
การเรียนรู้ ก็เหมือนการตักน้ำใส่โอ่ง
ค่อยๆตักใส่ทีละนิด
มันก็มากขึ้นได้
แต่ถ้าไม่ตักใส่เพิ่มนานๆ
มันก็แห้งได้
ดังนั้นการหมั่นเพียร เขียนอ่านจึงเป็นสิ่งสำคัญ
ในแต่ละวันเราจะมีเวลาว่างมาก
ถ้าเรารู้จักแบ่งเวลา
เราจะมีเวลา
กวาดบ้าน
เก็บขยะหน้าบ้าน
ดูหนังสือ
ระหว่างฟังเพลง
เราก็สามารถทำความสะอาดบ้าน
ล้างจานหรือจะซักผ้าไปด้วยก็ได้
ดูโทรทัศน์ก็ให้แบ่งเวลาดู
สุดท้ายนี้
อยากได้ซีดีอะไร เพลงอะไร หนังอะไร
ก็บอกพ่อมานะ
จะได้ซื้อไปฝาก
ไว้แค่นี้ก่อนนะ
เดี๋ยววันหน้าพ่อจะเขียนมาหาใหม่
⸻
ตอนนั้นฉันคงอ่านไม่รู้เรื่อง
เพราะยังเป็นเด็ก
แต่วันนี้…
ฉันเพิ่งรู้ว่า
ทุกคำถาม คำบอก ของพ่อ
มันคือความคิดถึงทั้งหมด
ที่ส่งมาจากที่ไกลแสนไกล 💛
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
