อบอวล - เล็ก รัชเมศฐ์ : กลิ่นความทรงจำ ที่ยังอยู่ในใจ
ท่ามกลางโลกปัจจุบันอันแสนวุ่นวาย
ผู้คนต่างต้องตะเกียกตะกายทำงาน
หาเงิน ก้าวเดินไปข้างหน้าให้ได้ไม่ว่ายังไง
แทบไม่มีพื้นที่พักให้หัวใจได้กลับไปนั่งพัก
วางภาระหนักๆ ลงดูสักที
เพราะเมื่อไหร่ที่ทำเช่นนี้ เราอาจถูกทิ้งตกขบวนรถไฟ
ที่ใครๆ อยากเกาะขึ้นไป คว้าความสำเร็จมาให้ได้
หรืออย่างน้อย “ต้องรอด” กอดงานให้แน่น
มีหนี้ให้น้อย และมีน้ำมันตุนให้มาก
จนบางทีก็แอบอยากปิดโซเชียล
ไม่ต้องถีบจักรวิ่งไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง
แล้วค่อยๆ ปล่อยใจอีกครั้ง
พาตัวเองกลับไปยังจุดเริ่มต้น
หรือระหว่างทางที่แม้ไม่มีผู้คนมาก
ขอแค่มี “กลิ่นความทรงจำ” บางอย่าง
โปรยปรายอยู่ในบรรยากาศ
ฝากเอาไว้หลากหลายความรู้สึก
เพียงนึกคะนึงหาก็เหมือนว่า
เรื่องราวเหล่านั้นมันไม่เคยเปลี่ยน
อาจเป็นถ้อยคำบนกระดาษที่เคยขีดเขียน
บนเสื้อนักเรียนในวันปัจฉิม บนรูปเก่าๆ
ที่เคยฝากรอยยิ้ม เคยมีโมเมนต์ร่วมกันเก็บเอาไว้
อาจเป็นสภากาแฟให้พูดคุย ใส่แก้วเล็กๆ
ชงให้ข้น คนให้กลมกล่อม หอมกรุ่นยามเช้า
รวมถึงตลับเทป ซาวด์อะเบาท์ หรือรายการ
ทีวีช่องดัง ศิลปินคนโปรดของเราวันนั้น
หรือเป็นกิจกรรมเล็กๆ
อย่างการเอาหนังยางมาเป่ากบ
อาศัยจังหวะชิงเหลี่ยม ใครจะเล็งแม่น
และกำหนดลมหายใจได้พอดีกว่า
เก็บล่าแต้มสะสมกันสนุกๆ
สดใส ไร้เดียงสา ไม่ต้องคิดไรมากมาย
กลิ่นเหล่านี้ไม่ได้มีความหมาย
แค่ในเชิงกายภาพทั่วไป
แต่เป็น “กลิ่นอาย” แห่งวันวาน
ที่ลอยตลบอบอวลอยู่ในหัวใจ
แม้วันเวลาผ่านแค่ไหน
แม้ใครคนนั้นอาจไม่ได้อยู่ด้วยกันวันนี้
อย่างน้อยก็ยังดีที่ครั้งหนึ่งกลิ่นนั้น “เคยมี”
และ “ยังคง” คละคลุ้งอยู่ตรงนี้
อยู่ในความทรงจำดีๆ ของเราเสมอมา
ผ่านห้วงเวลาที่ดอกไม้ผลิบานให้เชยชม
และผลัดใบร่วงหล่น พ้นจากต้นไป
เหมือนชีวิตคนที่พบเจอเพื่อจาก
ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
นี่คือสัจธรรมที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง
ซึ่งเมื่อมองมันด้วยความเข้าใจ
เราจะพบว่าช่วงเวลาที่เคยอยู่ด้วยกันนั้น
มันมีค่าเพียงมากมายใด
และถึงแม้วันที่เติบโต ลาจากหรือแยกย้ายกันไป
มันก็ยังมีความหมาย เมื่อกลิ่นอายเหล่านั้น
มันยังอบอวลอยู่ในหัวใจ เป็น “ความทรงจำ”
ที่คอยส่งกำลังใจให้ไม่เคยจาง
บางทีการพักปล่อยวาง สูดกลิ่นอดีตที่แสนดีดูบ้าง
ก็อาจช่วยชโลมใจให้เราไปต่อได้ดีขึ้น
เพราะวันวานเหล่านั้น ทำให้เราเป็นเราในวันนี้
และบางทีแค่ได้หลับตา นึกถึงอีกครั้ง
แค่นั้นก็มีพลัง มีกำลังใจขึ้นมา
อาจเหมือนเนื้อหาและกลิ่นอาย
ที่เราได้ดื่มด่ำผ่านบทเพลง
.
.
.
“ยังคงรัก อยู่เช่นเคย
ทุกเรื่องราวเก็บไว้ข้างใน
รัก อยู่เช่นวันวาน
แม้ว่าไม่มีเธอเคียงกาย
.
ยังคงรัก อยู่แค่เธอ
แม้ว่าเราแยกย้ายไปไกล
รัก ไม่รู้เจือจาง
ทุกทุกอย่างอบอวลในใจ,,,”
ขอบคุณภาพและเพลง: “อบอวล - เล็ก รัชเมศฐ์”
ที่พัดพาเอากลิ่นความแห่งทรงจำอันหอมละมุน
กลับมาโอบอุ้มหัวใจอันอ่อนล้าให้ยังมีแรงต่อไป,,,
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
