ท่า บรูซ ลี ยังอยู่
ทศวรรษ70 ท่าแอ๊คชั่นภาพจำและบทบาทของตัวละครเอกเริ่มต้นปกคลุมจริงจังทั่วทั้งเกาะฮ่องกงและแผ่ขยายสุดฤทธิ์สุดเดชครอบคลุมเกือบทุกที่ทั่วโลกจริงใบเนี้ยะในเวลาต่อมา
ช่วงนั้น ท่าแอ๊คชั่นภายใต้บทบาทสุดยอดเอกลักษณ์ของตัวละครตัวหนึ่งจะปรากฏบนจอเงินแค่ไทม์มิ่งสั้นๆ เส้นกราฟชีวิตบนโลกสมมติกำลังพุ่งรุ่งทะยาน แร้วจู่ๆ ชั่วพริบตาเฉียบพลันประหนึ่งการเปลี่ยนท่าต่อสู้อันรวดเร็วในโลกสมมติพรากเขาจากโลกใบจิงชั่วนิรันดร์ กระทั่งถึงไม่ว่ากี่โมงยามในเวลาทุกวันนี้ นับแต่การจากลาก็เนิ่นนานมั๊กๆ แม้ไม่มีเขาอยู่แต่ท่าแอ๊คชั่นภายใต้นัยยะตัวละครตัวนี้รวมบุคลิกเด่นดวงยังคงถูกนำมาฉายซ้ำ บ้างก็คัดสำเนาปรับโฉมนิดก่อนโชว์ ทำให้ดูเหมือนร่องรอยท่าต่อสู้ยังคงขึงตึงโดยรอบโลกใบเนี่ยตลอดกาล
บรูซลีมิใช่คนแรกที่นำ martial art ศิลปะการต่อสู้ด้วยมือเปล่าเข้ามาสู่วงการแสดง แต่เขาคือผู้ปฏิวัติและบุกเบิกแนวทางใหม่ล้ำ ปรัชญาหนึ่งของการต่อสู้ด้วยมือเปล่าที่นำมาใช้ในการแสดงบ่อยจนกลายเป็นคำพูดที่ว่า 'Be Water,My friend' ดุจดั่งสายน้ำที่ปรับเปลี่ยนไปตามท่วงท่าของคู่ต่อสู้-สถานการณ์ โดยไม่ยึดหลักการเดิมๆ บางคราวถึงขั้น ไร้รูปแบบ แต่ผลลัพธ์ต้องดีเสมอ หากจะทำเช่นนั้นได้ แน่นอน ทุกจังหวะต้องอาศัย'ความเร็ว' เป็นแก่นหลักในการขับเคลื่อน (เร็วในความหมายทั้งการตัดสินใจทั้งวิทยายุทธ-กลยุทธ)
ช่วงไทม์มิ่งพีคของบรูซลีเป็นจังหวะเดียวกับที่ฮ่องกงกำลังต่อเนื่องความตื่นเต้นตื่นตาตื่นใจ เมืองคึกคักเปี่ยมสีสันไฟนีออนเปล่งส่องสว่างไสวเจิดจ้า
เมืองหมุดหมายหลักอันดับต้นๆของคนทั่วโลกห้วงยุคนั้นเลยทีเดียว ธุรกิจหลายแขนงทะยานสู่เบอร์ต้นของโลก ภาพยนตร์ แฟชั่น การเงิน และพวกที่อยู่ในห่วงโซ่สายอุตสาหกรรมท่องเที่ยว ทั้ง โรงแรม ที่พัก สถานที่ที่เที่ยว วัดวาอาราม พวกเที่ยวสายมูตอนนั้นเริ่มก่อกำเนิดอย่างเงียบๆแล้วนะ แต่เสียงยังไม่ดังเหมือนเดี๋ยวนี้ และตัวเอกของที่นี่ตลอดกาลอย่างเรื่องอาหารการกิน
โมงยามเลื่อนจวบถึงเด๋วเนี้ยะ อาหารการกินก็ยังคงเป็นตัวชูโรงระดับพระเอก แหล่งเช็คอิน รีวิว โดยมิทีท่าเสื่อมคลายหายไป
ร้านอาหารระดับชุมชน อย่าง ติ๋มซำ ข้าว-หมี่เป็ดห่าน เกี๊ยว ส่วนใหญ่จะอร่อย แต่สิ่งหนึ่งที่พบในทุกร้านนั่นคือบริการรวดเร็วฉับไว สิ่งนี้มาจากหลักปรัชญาการทำงานของผู้ให้บริการ แม้ส่วนใหญ่ใบหน้าออกเหวี่ยงโนรอยยิ้ม แท้จริงซ่อนความจริงจังบวกตั้งใจ เสียงเร่งเร้าดังกระโชกโฮกฮากเกินเหตุ บางคราว วางจานกระทบโต๊ะดังสนั่นจนราวดูเหมือนภาชนะถูกร่อนตามพื้นโต๊ะหรือบินเหนือเฉียดหัวขึ้นมาด้วยความโกรธเกรี้ยวฉบับฉากบู๊ปลิวร่อนมีดสั้นหนังกำลังภายใน ผู้มาเยือนที่ไม่คุ้นชินต้องมึนงงเร่งรีบทบทวนเหมือนตนทำอะไรผิดก่อนหน้า
โดยปรกติธรรมชาติ ไม่เกี่ยวข้องกัน ไม่มีใครโกรธเคืองใคร ผู้ให้บริการต่างทำตามหน้าที่ เพียงแต่บางคนยึดหลักปรัชญาการทำงานให้มีคุณภาพเป๊ะเหนือธรรมชาติไปหน่อยคล้ายเร่งรีบเกินสมควร ก้อใช่สิ เพราะพื้นฐานหลักในการขับเคลื่อนก้อคือความรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ
ท่าบู๊มือเปล่าทรงพลังแบบนักต่อสู้ที่มีทักษะสูง ท่าเตะถีบรวดเร็ว ฉากบู๊ล้างผลาญ หรือหนึ่งต่อสิบต่อร้อย ภาพจำ บรูซลีจะเปลือยท่อนบนเหมือนนักมวยขึ้นชกบนเวที แตกต่างแค่ไม่ใส่นวมและสวมใส่กางเกงทรงจีน รองเท้ายางหรือผ้าใบหุ้มส้น บางฉากใส่ลำลองแนวจีนโบราณทั้งชุด ฉากต่อสู้บางทีใช้อาวุธเบาอย่างกระบองสองท่อนมีโซ่คล้องเชื่อมให้เป็นหนึ่งเดียวไขว้เหวี่ยงไปมาหน้าหลัง
ทว่า ทั้งหลายทั้งปวงของความเก่งกาจมักซ่อนในตัวละครบทคนธรรมดาที่มีชีวิตธรรมดาเรียบง่าย เปี่ยมอารมณ์ขัน พกทัศนคติบวกไปทุกหนแห่ง ท่าทางซื่อๆดูบ้านๆด้วยซ้ำในบางฉากบางตอน หากแต่เมื่อไรนั้น ตัวเองหรือคนใกล้เคียงเหล่าผู้ด้อยกว่าทั้งปวงถูกรังแกกดทับหรือโดนท้าทายจากผู้ทรงอิทธิพลกับพลพรรคที่มีพลังเถื่อนล้นในสังคม ตัวละครตัวนี้ก็พร้อมบวกหาญสู้ เพื่อผดุงค้ำจุ้นโลกให้ยังเหลือพลังแห่งความสมดุล ช่างกล้าดีใจดีงามสะเหลือเกิน พ่อคุ๊ณณ จิตอาสาขนบเส้นสายเดียวกับหนังสไตล์ซุปเปอร์ฮีโร่เป๊ะเด๊ะ
จั๊มสูทเหลืองมีแถบดำข้างแขนเสื้อ
และด้านข้างกางเกง ชุดเก่งในหนังเรื่องสุดท้าย ภาพจำที่ถือเสมือนชุดแบบฟอร์มหนึ่งภายใต้บทบาทโลกสมมติของตัวละครตัวเอกตัวนี้
ตัดกลับมาตรงฉากโลกใบจิงจังเด๋วนี้ เมื่อได้โอกาสมาเยือนเกาะแห่งนี้จะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ผู้มาเยือนมักเล็งหาร้านอร่อยตามลายแทงที่กำแน่นบนมือจากจอสมาร์ทโฟน แต่โชคชะตาดันนำพาให้ต้องสุ่มเข้าร้านที่ไม่ได้อยู่ในลิสต์ในฝ่ามือ ขณะกำลังนั่งซดน้ำซุป 'หวั่น-ทั๊น-หมิ่น'เอร็ดอร่อย ในร้านอาหารระดับชุมชนที่ส่วนใหญ่ร้านแบบนี้จักเห็นกระจายทั่วทั้งเกาะ และส่วนใหญ่ก็จะเด็ดดวงทั้งนั้น ผู้มาเยือนอาจสะดุ้งโหยงฉับพลัน...!?
เสียงตะโกนร้องลั่นราวต่อว่าต่อขานใครสักคนของผู้ให้บริการที่บางร้านก็ไม่มีชุดแบบฟอร์มพนักงาน ในบางร้านที่มีชุดฟอร์ม แต่ที่แน่ๆไม่มีร้านไหน เอาชุดจั๊มสูทเหลืองที่มีแถบแขนขาดำให้พนักงานใส่ แต่จะเป็นแบบชุดแบบไหนนั้น ก็ว่ากันไปตามแต่ละร้าน ส่วนเสียงตะโกนโหวกเหวกนั้น โดยทั่วไปอาจเป็นได้ทั้งร้องสั่งงานสั่งของต่อกุ๊กในครัวหรือพูดคุยไม่ก็ทักทายไม่ก็เร่งเร้าเรื่องอื่นต่อใครสักคน เขาไม่มีทางจะต่อว่าอะไรตัวเองหรอกแม้จะมีอะไรไม่พอใจ ส่วนใหญ่ทุกคนให้เกียรติผู้มาเยือนเสมอ ไม่ต้องกังวล ถ้าเกิดเสียงดังลั่นขึ้นมา
เอาเข้าจริง เมื่อทุกคนเข้าใจแก่นแท้ธรรมชาติการทำงานของผู้ให้บริการ ที่มีแต่ความตั้งใจเกินร้อย ลีลาท่าทางทุกอย่างจึงออกมาดูรวดเร็วดุดัน รสชาดอาหารก็ไม่อาจถูกอะไรบั่นทอนลดทอนลงได้เลยสักนิด อารมณ์เอ็นจอยตามติดด้วยความฟินก็ยังดำเนินขณะซดน้ำซุปหวั่นทั๊นหมิ่นต่อไป แถมหร่อยและอินกว่าก่อนตอนเข้ามาในร้านแรกๆเสียอีก
การปรับตัวต่อสถานการณ์ตรงหน้านั้นจำเป็นขั้นสุดยอดสำหรับผู้มาเยือนผู้ชอบค้นหาลายแทงแล้วพบเจอจานบินหรือเสียงตะโกนลั่นหน้าบึ้งดุเดือด นอกจากความเข้าใจในหลักการทำงานอันมีความรวดเร็วเป็นแก่นแท้ของที่นี่แล้ว ตัวช่วยอีกตัวก็คือ ปรัชญาศิลปะการต่อสู้หนึ่งในหนังบรูซลีที่นำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้ เพียงแต่ไม่ต้องลงมือบู๊ภายนอกแค่นึกถึงและยึดหลักมั่นๆไว้เฉยๆภายใน 'Be water,my friend' ดื่มด่ำตัวเองให้ไหลลื่นไปกับ(สายน้ำ)บรรยากาศนิ่งๆซึมซาบ คือวิธีที่ดีที่ซุ้ดดดดดด น่ะ เพื่อนนะ.
แต่ถ้าจะให้ดีและสมบูรณ์แบบตามแนวปลอบประโลมสไตล์ slowlife ไม่คาดหวัง ไม่บังคับ ไม่เร่งรีบ ใจท่องในใจตอนซดน้ำซุปหมี่เกี๊ยวแสนอร่อยคำสุดท้ายว่า:
'Be Water (OK) my friend, No worries (i) Be happy'
............ผ่ามๆ!!!.......
- 18
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
