ท่องเที่ยวกู้ชาติ : ยาเสพติดที่ทำให้ไทยลืมสร้างนวัตกรรม?
ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีนักท่องเที่ยวบินมาไทย... เราจะเอาอะไรกิน?
คำถามนี้ไม่ใช่เรื่องสมมติครับ เพราะเราเพิ่งผ่านฝันร้ายอย่างโควิด-19 มาไม่กี่ปี ช่วงเวลานั้นพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า เมื่อ "พระเอก" อย่างอุตสาหกรรมท่องเที่ยวล้มลง เศรษฐกิจไทยทั้งประเทศก็แทบจะลงไปกองกับพื้นทันที
คำถามคือ... ผ่านวิกฤตมาแล้ว เราได้เรียนรู้อะไรบ้าง? หรือเราแค่กำลังรอคอยให้ "คนอื่น" เดินทางเอาเงินมาให้เรา เหมือนเดิม?
1. ยาเสพติดที่ชื่อ "การท่องเที่ยว"
ทำไมผมถึงกล้าเปรียบการท่องเที่ยวเป็นยาเสพติด? เพราะมันคือเงินที่ได้มา "เร็วและง่าย" ที่สุดครับ แค่เราเปิดประตู เปิดฟรีวีซ่า จัดเทศกาล เงินก็ไหลเข้าประเทศทันที แต่มันคือเหรียญสองด้าน เพราะความง่ายนี้เองที่ทำให้รัฐบาลทุกยุคทุกสมัย "ขี้เกียจ" ที่จะไปปั้นอุตสาหกรรมอื่นที่ยากกว่าแต่ยั่งยืนกว่า
เรามัวแต่ดีใจกับตัวเลขนักท่องเที่ยว 30-40 ล้านคน จนลืมไปว่าในขณะที่เรากำลังยุ่งกับการปูที่นอน ล้างจาน และเสิร์ฟอาหารให้ชาวโลก... เพื่อนบ้านเราอย่างเวียดนามหรืออินโดนีเซีย เขากำลังวุ่นอยู่กับการสร้างโรงงานชิป ผลิตรถยนต์ไฟฟ้า และส่งออกสินค้า High-tech ที่มีมูลค่าสูงกว่าเราหลายเท่า
2. เมื่อ "สมอง" ไม่อยากอยู่ที่นี่
ผลกระทบที่น่ากลัวที่สุดของการเน้นแต่ภาคบริการ คือเราไม่มีพื้นที่ให้ "คนเก่ง" ได้แสดงฝีมือครับ
ลองคิดดูครับ ถ้าคุณเป็นเด็กไทยที่เก่งเรื่องวิศวกรรมหุ่นยนต์ หรือเชี่ยวชาญด้าน AI แต่โครงสร้างเศรษฐกิจบ้านเรามีแต่โรงแรม ห้างสรรพสินค้า และอสังหาริมทรัพย์ คุณจะเลือกทำอะไร? สุดท้าย "สมอง" ที่ดีที่สุดของเราก็เลือกที่จะไปเติบโตที่ไต้หวัน สิงคโปร์ หรืออเมริกา เพราะที่นั่นเขาจ่ายค่าตอบแทนให้ "สติปัญญา" ไม่ใช่แค่ "แรงงาน"
เรากำลังอยู่ในสภาวะ สมองไหล (Brain Drain) อย่างเงียบเชียบ เพราะเราไม่มี "นวัตกรรม" ของตัวเองมารองรับคนเหล่านี้
3. เราขาย "ธรรมชาติ" หรือจะขาย "สติปัญญา"?
การวิพากษ์นโยบายรัฐที่ผ่านมาคือ เราเน้นแต่การ "ดึงแขกเข้าบ้าน" แต่เราไม่เคย "สร้างของขาย" ที่เป็นแบรนด์ของคนไทยจริงๆ เราเก่งเรื่อง Service Mind ซึ่งเป็นเรื่องดีครับ แต่มันคืออุตสาหกรรมที่ใช้แรงงานแลกเงินเป็นหลัก (Low Value-added)
ในขณะที่ประเทศอย่างเกาหลีใต้เคยจนกว่าเรา แต่เขาเลือกที่จะขาย "ความคิด" ผ่านเทคโนโลยีและซอฟต์พาวเวอร์ จนวันนี้มูลค่าของ Samsung หรือวงการ K-Pop เพียงอย่างเดียว อาจสร้างรายได้ให้ประเทศเขามากกว่าการเปิดหาดทรายขาวๆ ให้คนมานอนเล่นซะอีก
4. บทเรียนที่เราต้องเลือก
ผมไม่ได้บอกว่าการท่องเที่ยวไม่สำคัญนะครับ แต่มันไม่ควรเป็น "ขาเดียว" ที่เรายืนอยู่
เราอยากเป็นประเทศที่รวยจากการขายความสวยงามของธรรมชาติที่บรรพบุรุษให้มาไปตลอดกาล หรืออยากเป็นประเทศที่รวยจากการสร้างนวัตกรรมที่โลกต้องยอมรับด้วยสมองของคนรุ่นเราเอง?
ถ้าเรายังพอใจกับการเป็นแค่ "พนักงานเสิร์ฟของโลก" วันหนึ่งที่ธรรมชาติเสื่อมโทรม หรือโลกมีจุดหมายปลายทางใหม่ที่ถูกกว่า สวยกว่า เมื่อนั้นเราจะเหลืออะไรในมือ?
คุณล่ะครับ? คิดว่าถึงเวลาหรือยังที่ไทยต้องเลิกหวังพึ่งแต่นักท่องเที่ยว แล้วหันมาสร้าง "ของดี" ที่โลกต้องง้อเราบ้าง?
ระหว่าง "สร้างโรงงานไฮเทค" กับ "จัดเทศกาลระดับโลก" คุณอยากเห็นรัฐบาลทุ่มงบไปที่ไหนมากกว่ากัน?
มาสะกิดความคิดกันในคอมเมนต์ครับ
#เศรษฐกิจไทย #การท่องเที่ยว #นวัตกรรม #สมองไหล #ติดกับดักหรือตั้งใจหลงทาง #พลเมืองเศรษฐกิจ
- 1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
