28 เม.ย. เวลา 00:57 • ความคิดเห็น
โลกแห่งความเป็นจริง ไม่ได้อ่อนโยนเสมอไปจ้ะ ในโลกแห่งการทำงานไม่ว่าธุรกิจหรือสายงานใด คำว่าน้องใหม่ ผู้เยาว์ ผู้อาวุโส ผู้ชำนาญการ ก็ไม่ได้เป็นข้อยกเว้นเช่นกัน ไม่ได้เป็นเกราะกำบังให้ไม่โดนตำหนิเมื่อทำงานพลาด
แถมไม่ได้ไล่จากขั้นเบาไปเข้ม เช่นตักเตือน ให้โอกาส ถอดบทเรียน คาดโทษ ลดขั้น บลาๆๆ บางที่พลาดไม่ได้ด้วยซ้ำ เชือดเลยไม่ให้โอกาส
การตำหนิต่อว่าอย่างรุนแรง ถ้าบริษัทห้างร้านนั้นมี "วัฒนธรรมองค์กร" ลักษณะนี้ มันก็ยากส์ที่จะไปเปลี่ยนอะไรเค้า คนเราอยู่ที่ไหนก็ต้องปรับตัวค่ะ คนที่เห็นคุณค่าในตัวเอง..อยู่ไหนก็อยู่ได้ หาคุณค่าของตัวเองให้เจอแล้วพาตัวเองไปอยู่ในที่ที่เหมาะกับตัวเองค่ะ
ถึงจะเป็นพนง.ใหม่ ไม่มีประสบการณ์ ฝึกอบรมน้อยไป พลาดแค่บางงาน 2-3 เดือนจะเจอสักครั้ง ไม่ส่งผลถึงขั้นสูญเสียทางธุรกิจ บลาๆๆ เหล่านี้เหมือนจะพูดปลอบใจตัวเองป่าว!!
พนง.น้องใหม่โดนตำหนิจนขวัญเสียขวัญกระเจิงก็เข้าใจได้ค่ะ ชุดคำพูดข้างต้นจึงเป็นเหมือนกลไกที่ช่วยพยุงความรู้สึกของตัวเอง ไม่ให้ดิ่งเกินไป
แต่พอตั้งสติได้แล้ว ความตกใจเสียขวัญคลายตัวแล้ว พึงกลับมาทบทวนอย่างจริงจัง ตามสเต็ปประมาณนี้
  • 1.
    เหตุการณ์ที่โดนตำหนินั้น มีทั้งความรู้สึกและเหตุที่ทำให้โดนตำหนิ ใช่มั้ยล่ะ "ฝึกแยกความรู้สึกออกจากเหตุที่ทำให้โดนตำหนิ"
  • 2.
    ถามตัวเองว่าได้เรียนรู้อะไรจากเหตุการณ์นั้น ถอดเป็นบทเรียนออกมา แล้วตั้งใจให้แน่วแน่ว่าจะไม่พลาดซ้ำในจุดเดิม
  • 3.
    เลือกให้ดีว่า "จะจดจำเหตุการณ์นั้นอย่างไร" อย่าโฟกัสแต่เฉพาะที่โดนตำหนิ เพราะจะมีแต่ข้ออ้างและคำปลอบใจตัวเองเต็มไปหมด ซึ่งไม่ได้นำไปสู่การพัฒนาใดๆเลย
คนที่ไม่เคยทำผิดทำพลาด ไม่มีดอกหนา
ผิดบ้างพลาดบ้างก็เรียนรู้ไป
แก้ไขปรับปรุงพัฒนาตนเองอยู่เสมอ
เพราะงานที่อันตรายที่สุดคือ
งานที่ทำแล้วตัวเราย่ำอยู่ที่เดิม!!
โฆษณา