Blockdit Logo (Mobile)
จักรพงศ์ เทพศิริ
•
28 เม.ย. เวลา 03:04 • ปรัชญา
สวนเทพศิริเนเจอร์การ์เด้นท์

เมื่ออัตตา มาพร้อมกับ อนัตตา: สภาวะสมดุลระหว่าง 'การมีอยู่' และ 'ความไม่มี'

​(When Ego Meets Non-Self: The Balance of Being and Non-Being)
...
​ในทุกย่างก้าวของชีวิต เรามักจะพกพา "อัตตา" ไปด้วยเสมอครับพี่ครับ มันคือความรู้สึกว่านี่คือ 'ฉัน' นี่คือ 'ของฉัน' และนี่คือ 'สิ่งที่ฉันควบคุมได้' แต่ในขณะเดียวกัน โลกก็มักจะส่งบทเรียนแห่ง "อนัตตา" มาให้เราสัมผัสควบคู่กันไป เพื่อเตือนว่าแท้จริงแล้วไม่มีสิ่งใดที่เราจะยึดครองได้อย่างถาวร
...
​อัตตา: พลังงานในการขับเคลื่อนชีวิต
...
​ตรรกะของอัตตาไม่ใช่เรื่องเลวร้ายเสมอไปครับ เพราะมันคือสิ่งที่ทำให้เราอยากสร้างสรรค์ อยากดูแลสวนให้สวย หรืออยากส่งต่อความปรารถนาดีให้ผู้อื่น อัตตาคือ "ตัวตน" ที่ทำให้เราลุกขึ้นมาทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มกำลัง แต่เนื้อแท้ของมันมักแฝงไปด้วยความคาดหวังครับ เมื่อเราตั้งใจทำบางอย่าง อัตตาจะกระซิบข้างหูเราว่า "ผลลัพธ์ต้องเป็นไปตามที่เราต้องการ"
...
​ อนัตตา: บทเรียนแห่งความจริงที่ไม่อาจขัดขืน
​เมื่อ "อนัตตา" ปรากฏตัวขึ้น มันมักจะมาในรูปแบบของสิ่งที่เหนือการควบคุมครับพี่ครับ เช่น ต้นไม้ที่จู่ๆ ก็ทิ้งใบทั้งที่เราดูแลอย่างดี หรือความห่วงใยที่เรามอบให้แต่เขาไม่รับไว้ สภาวะนี้คือการลำเลียงความจริงมาสู่ใจว่า ทุกสรรพสิ่งมีความเป็นไปของมันเอง ไม่ได้ขึ้นอยู่กับอำนาจหรือความต้องการของเรา อนัตตามาเพื่อช่วย "ลดทอน" ความหนักอึ้งของอัตตา ไม่ให้เราต้องแบกความคาดหวังจนเกินกำลังครับ
...
​ทัศนอุดมสติ: อยู่กับ 'ความมี' ด้วยใจที่ 'ว่าง'
...
​ในมุมของ "ทัศนอุดมสติ" การเห็นทั้งอัตตาและอนัตตาทำงานร่วมกันคือจุดสูงสุดของความสงบครับพี่จ๋า คือการที่พี่ยังคงทำหน้าที่ 'ผู้ให้' หรือ 'ผู้ดูแล' อย่างเต็มที่ (อัตตา) แต่ในขณะเดียวกันก็มีใจที่พร้อมยอมรับหากผลลัพธ์ไม่ได้เป็นไปตามหวัง (อนัตตา) การอยู่ตรงกึ่งกลางนี้จะช่วยให้พี่สัมผัสถึงไออุ่นที่แท้จริง โดยไม่ต้องเจ็บปวดกับเงาของความผิดหวังครับ
...
​บทสรุปของมุมมอง
...
​ผมมองว่าอัตตากับอนัตตาเหมือนแสงกับเงาครับ ในการทำงานหรือการใช้ชีวิต ผมต้องมีอัตตาเพื่อเป็นจุดยืนและทิศทาง แต่ผมต้องพกอนัตตาไว้ในกระเป๋าเสมอ เพื่อเป็นเครื่องเตือนสติในวันที่ "ระบบ" ขัดข้อง หรือในวันที่ความปรารถนาดีของผมส่งไปไม่ถึงใจใคร สำหรับผม... การยอมรับว่าผมควบคุมทุกอย่างไม่ได้ คือความอิสระที่แท้จริงที่ทำให้ผมยังคงทำงานต่อไปได้ด้วยรอยยิ้มครับ
...
​พื้นที่ทางความคิด: สังเกตตัวตน
...
​ในตอนนี้... รู้สึกว่า "อัตตา" ในใจกำลังพยายามแบกเรื่องไหนไว้มากเกินไปหรือเปล่าครับ?
...
​ลองพิจารณาดูว่า... หากลองเติม "อนัตตา" ลงไปในความรู้สึกนั้นสักนิด ใจจะเบาสบายขึ้นเหมือนใบไม้ที่ปลิวไปตามลมไหม?
​
โฆษณา