Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
แยมประหลาดแลนด์
•
ติดตาม
29 เม.ย. เวลา 21:15 • นิยาย เรื่องสั้น
รสชาติที่ ๕ : รสชาติของความเงียบ 🌕🤫
วาดดวงจันทร์เน่าๆ ไว้ตั้งนาน นึกออกเสียทีว่าจะใช้กับเรื่องอะไร
ดึกๆ แบบนี้ไถฟีดข่าวไปมาเลยนึกถึงเรื่องบางเรื่องขึ้นมาได้
พร้อมแล้วไปกัน ลุยลุยลุย!
ฉันนั่งมองหน้าจอโทรศัพท์ที่เงียบกริบ... ในความนิ่งงันนั้น
ภาพจำหนึ่งย้อนกลับมาเตือนใจ มันคือเรื่องเล่าที่เกิดขึ้นนานมาแล้ว
ในวันที่ฉันเคยพยายามรักษาความสัมพันธ์ด้วยการบอกรักเขาในทุกๆ คืน
จนกระทั่งคืนหนึ่ง คำตอบที่ได้รับกลับมาไม่ใช่ความอบอุ่น
แต่มันคือคำว่า "น่าเบื่อ" ที่ถูกสาดใส่หน้าเหมือนน้ำล้างจาน
"คำว่ารักของเธอมันน่าเบื่อ... ไม่รู้สึกเหรอ? พูดไปแล้วได้อะไร ทั้งน่าเบื่อและน่ารำคาญ" เขาสำทับว่ามันก็แค่ลมปาก ฟังซ้ำๆ ก็น่ารำคาญ ไม่เห็นจะลึกซึ้งตรงไหน
เป็นใครก็เบื่อที่ต้องรับสายมาเพื่อฟังคำเดิมๆ
"ได้... งั้นต่อไปจะไม่พูดแล้ว" ฉันตอบเสียงเรียบ
"ใช่ เราว่าไม่ต้องพูดหรอก รักไม่รักมันอยู่ที่ใจมากกว่า" เขาปิดท้ายด้วยความมั่นใจ
หลังจากวันนั้น ฉันทำตามสัญญาที่ให้ไว้ได้เป็นอย่างดี...
ฉันนั่งมองเบอร์โทรศัพท์ของเขาที่โทรเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า
แต่นิ้วของฉันกลับนิ่งเฉย ฉันไม่ได้กดรับสาย และไม่ส่งเสียงใดๆ ออกไปหาเขาอีกเลย
ในเมื่อเขาบอกว่าการบอกรักของฉันมันน่าเบื่อราวกับเป็นขยะทางเสียง...
ฉันเลยเสิร์ฟ 'ความเงียบ' ให้เขาแทน
ตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งที่ฉันจะเริ่มความสัมพันธ์ครั้งใหม่
ฉันไม่เคยลืมที่จะถามคำถามนี้เสมอ
"หากวันหนึ่งเธอต้องได้ยินฉันบอกรักทุกวัน เธอจะรำคาญไหม?"
เพราะถ้าเขารำคาญ เราคงไม่ได้ไปต่อ
สาเหตุที่เรื่องนี้วนกลับมาในหัว เพราะไม่นานมานี้โลกเพิ่งส่งมนุษย์ไปดวงจันทร์อีกครั้ง บนระยะทางกว่า 380,000 กิโลเมตรจากโลก... นักบินอวกาศในยานอาร์เทมิส 2
ยังไม่ลืมที่จะส่งสัญญาณกลับมาเพื่อพูดประโยคสั้นๆ ว่า
"ผมรักคุณ"
มันคือการบอกรักที่ไกลที่สุดเท่าที่มนุษย์จะทำได้
ท่ามกลางสุญญากาศที่ไม่มีเสียงใดเดินทางผ่านได้จริง นอกจากสัญญาณดิจิทัลที่เปราะบาง (โรแมนติกเป็นบ้าเลยใช่ไหมล่ะแกร๊?)
เพื่อยืนยันว่าต่อให้อยู่ท่ามกลางความอ้างว้างสีดำมืดของจักรวาล
เขาก็ยังไม่ลืมที่จะรักษาหัวใจของคนบนโลกเอาไว้
จำไว้เถอะค่ะสาวๆ... ถ้าใครสักคนลืมบอกรักคุณ หรือมองว่าคำว่ารักของคุณมันไร้ค่า จงรู้ไว้ว่าในจักรวาลนี้ยังมีคนอีกประเภท...
คนที่ใส่ใจจะบอกรักแม้ว่าตัวเขาจะอยู่บนดาวอีกดวงก็ตาม
ส่วนฉันน่ะเหรอ... ฉันนึกขอบคุณความเงียบในวันนั้นนะ
เพราะมันทำให้ฉันรู้ว่า 'คำว่ารัก'
ไม่ควรถูกเสิร์ฟไว้ในที่อย่างถังขยะเปียก ไม่สู้ใส่จานอาหารหมายังดีเสียกว่า
ปรุงรสเล่าโดย: แยมรสแปลก
#แยมประหลาดแลนด์ #แยมรสแปลก #รสชาติที่๕ #รสชาติของความเงียบ #เรื่องสั้น #ตลกร้าย #ความรัก #ดวงจันทร์ #อวกาศ #ArtStory #ความเงียบที่มีเสียง
เรื่องสั้น
บทความ
นิยาย
บันทึก
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย