เรื่องสั้น ๆ ไม่ยาว
ต่อยขุมตา ไอ้หนุน
By. ณรงค์ ชื่นนิรันดร์
สมัยเด็กเป็นวัย คึกคะนอง สุดระทึกหลายครั้ง ตั้งแต่ ปีนหลังคาเล้าหมู เล่นลักซ่อน แอบหนีพ่อไปดูหนัง ปีนต้นมะขาม ไปเล่นน้ำในบ่อ เกือบจมน้ำตาย แต่ที่ห้าวที่สุดคือ นัดต่อยกันเป็นเรื่องที่ลูกผู้ชายอย่างผมต้องมี
และแล้วตอนสายของวันหนึ่ง ผมกำลังวิ่งเล่นอยู่แถวเล้าหมูของยายบัว ก็ถูกลูกพี่ใหญ่ คือ อ้ายพจน์ พร้อมพวกอีกหลายคน ที่เป็นขาใหญ่ในหมู่บ้าน บังคับ ให้เราจับคู่มวย ชนิดแกนหล่อน (หมัด ล้วน ๆ ไม่มีคาดเชือก) เอาจริงผมกับไอ้หนุน ไม่มีเรื่องบาดหมาง ที่จะถึงขั้นชกต่อย หากขืนไม่ต่อยกัน ให้พวกมันดู เห็นทีจะถูกพวกมัน คงจะรุมสกรัม เป็นแน่แท้
คู่มวยของผมเวลานั้นคือ ไอ้หนุน ลูกยายนุ่น ไอ้หนุน ตัวมันใหญ่โตกว่าผม ผอมสูง ส่วนผมสูงเท่าไหล่ แถมมันอายุมากกว่าผม สัก 2 ปี แปลว่ากระดูกคนละเบอร์ ความเสียเปรียบของผมมีเต็ม ๆ แต่ด้วยการบังคับของลูกพี่ใหญ่ แม้นว่าผมตัวเล็กแต่ใจสู้
การปะทะกับไอ้หนุนในครานี้ รู้สึกไหวหวั่นอยู่มิใช่น้อย เราทั้งคู่เผชิญหน้ากัน ตาจ้องตา อย่างไม่กระพริบ มือทั้งสองกำหมัดแน่น พร้อมกระโจนเข้าห้ำหั่น ราวกับ แมวจ้องตระคลุบเหยื่อ แต่ผมและไอ้หนุนไม่ลงมือซักที
ขาใหญ่อย่าง อ้ายพจน์ และพวก ต่างส่งเสียงเชียร์เพื่อเพิ่มแรงกดดัน ให้ต่อยกันซักที
" ต่อย ๆๆๆๆ "
ผมกัดกรามแน่น มือทั้งสองเกร็ง พร้อมลงมือ ไอ้หนุน ก็เช่นกัน มันพร้อมจะอัดผมเหมือนกัน แต่ผมกับมัน ก็ได้แต่จ้องตาเขม็ง จนขาใหญ่ร้องตะโกนเสียงดัง ว่า
"ซก โลด ๆ เอาเล้ย ๆ " และพวกขาใหญ่ยังตบมือเชียร์
ผมและไอ้หนุน ก็ยังไม่ลงมือซักที จนอ้ายพจน์ และพวกเร่งเร้า ใช้ไม้เขียนบนดินทราย เป็นรูปหัวพ่อผมไว้ที่ปลายเท้าไอ้หนุน และใช้ไม้อันเดียวกัน เขียนรูปหัวพ่อไอ้หนุนไว้ที่ปลายเท้าผม กะว่าจะให้ผมโกรธจะได้ชกกันซักที แล้วอ้ายพจน์ สั่งการว่า
" เอ้าพวกมึง 2 คน ใช้เท้าเหยียบหัวพ่อ กัน พวกมึงจะได้ต่อยกันซักที กูชักรำคาญ "
ผม และไอ้หนุน ต่างก็ใช้เท้า เหยียบหัวพ่อของแต่ละคน ตามที่ขาใหญ่สั่ง จนดูแล้ว ไม่มีหัวพ่อใครอยู่บนดินอีก ต่อไป พวกเรา 2 คน ก็ยังไม่ต่อยกันอีก
แต่ผมก็เกร็งหมัด พร้อมจะห้ำหั่นไอ้หนุนในทุกวินาที และผมก็คิดว่าหากเราไม่ชกก่อน ผมต้องเสียเปรียบอย่างแน่แท้ ผมเล็งไปที่ เบ้าตาของไอ้หนุน เล็งให้ดีงานนี้พลาดไม่ได้ ผมต้องชกก่อนให้ได้ แต่ไอ้หนุน ในใจมันคิดอะไรอยู่ อันนี้ผมไม่สามารถหยั่งรู้ฟ้าดินได้ หรือว่ามันอาจจะคิดว่า ไม่อยากต่อยคนที่เด็กกว่าก็เป็นได้
ผมตั้งการ์ดพร้อมชก พลันหมัดซ้ายทะลวงไส้ พุ่งเข้าเบ้าตาขวา แต่พลาด ไปโดนหัวคิ้วขวาอย่างแรงเกิด ไอ้หนุนเซแซด ๆ ไม่คิดไม่ฝันว่า ผมจะปล่อยหมัดซ้ายก่อนมัน
หัวคิ้วขวา ของไอ้หนุน บวมโน ขึ้นมาทันทีอย่างทันตาเห็น แถมเบ้าตาเริ่มเขียว จากแรงกระแทกหมัดซ้ายทะลวงไส้ ทั้งที่มันยังไม่ปล่อยอาวุธ แม้นแต่หมัดเดียว
อ้ายพจน์ โปรโมเตอร์ บ้านนอกกระโดดออกมาขวางผมทันที
"เฮ้ย พอ ๆ หัวไอ้หนุน มันหัวโน ขอบตามันเริ่มเขียวเดี๋ยวแม่มันจะมาด่ากู เอ้างานนี้ ไอ้แต้ มึงชนะ ว่ะ หมัดมึงหนักจริง ๆ "
"ไม่หนักยังไง กรูเกร็งเกือบตาย ที่พวกมึง จับกรูให้ต่อยกัน ดีที่ว่าขี้เยี่ยวกรูไม่ราด " ผมคิด เพราะพูดไม่ได้
หมัดซ้ายทะลวงไส้ ของผมหมัดเดียว ถึงกับทำให้หัวไอ้หนุนโน ขอบตาเขียว ก็นับว่าหนักจริง หมัดแรก หมัดเดียว ตั้งแต่นั้นมา ถ้าเป็นรุ่นใกล้เคียงกัน ผมไม่เคยกลัวใคร หลายคนเป็นคู่ชกนอกสังเวียน ของผมทั้งนั้น อาทิ ไอ้แยม ไอ้ศรี และไอ้ยศ ยอมผมอย่างศิโรราบ ผมปราบมาหมดแล้ว...ฮ่า ฮ่า เอิ้ก ขออย่างเดียว อย่าให้พ่อรู้ก็แล้วกัน รับรองได้รับประทานไม้เรียวแน่ ฮา เจ็บตูดชัวร์...
&&&&&&&&&&&&&&
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
