EP.8 วันที่ฉัน รอคอย…
เรื่องราวที่ผ่านมา
เป็นเพียงจุดเริ่มต้น
ของเรื่องราวครอบครัวเรา
เวลา 3 ปีผ่านไป เนื้อหาในจดหมายแต่ละฉบับ
ยังคงวนเวียนแบบเดิม
-สุขภาพของพ่อ
-ความเป็นห่วงจากพ่อ
-การอัพเดทเรื่องราว
-โครงการต่างๆที่พ่อคิดไว้
-รวมถึงรายได้แต่ละเดือน
*และคำว่าคิดถึง ที่ไม่เคยหายไปเลย*
วันที่ฉันรอคอย
ถึงวันที่พ่อกลับมาอยู่บ้าน
พ่อกลับมาสานต่อทุกอย่าง
ที่ให้แม่ทำไปก่อนบ้างแล้ว
แม่และพวกเราดีใจมาก
พ่อทำให้ชีวิตพวกเรา
เริ่มเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้น
เริ่มมีที่ทางทำกิน
มีรถยนต์ใช้
มีช่องทางหารายได้มากขึ้น
มีความสุขมากๆ
พ่อรักเด็ก
พ่อใจดี
ฉันได้ใช้ชีวิตวัยเด็ก
พร้อมกับเรียนรู้
การใช้ชีวิตของพ่อ
พ่อไม่เคยสอนให้รักความสบาย
พ่อสอนให้รู้จักความเหน็ดเหนื่อย
ฉันอยากทำอะไรไม่ห้าม
พ่อมักพาเราไปด้วย
ตั้งแต่พอกลับมาอยู่บ้าน
ก็มีเรื่องที่ฉันประทับใจมาก
และมันเป็นความทรงจำวัยเด็ก
ที่ไม่ทีวันลืม…..
นักหากินที่เทห์ที่สุด
ฉันจำได้ดี
เมื่อพ่อกลับจากทำงานไต้หวันรอบแรก
พ่อก็กลับมาทำงานกับแม่
นอกจากงานหลักแล้ว
พ่อถักแห
สานตะข้องปลา
ทำเบ็ดตกปลา
ถักเปลไว้นอน
ตอนนั้นฉันทำไมรู้สึกว่า
พ่อเก่งจังเลย
ทำได้ทุกอย่าง
ฉันตื่นเต้นทุกครั้ง
ที่พ่อชวนฉันออกไปหาปลา
พ่อจะไปช่วงเย็นๆ
ฉันจะไปด้วย
มีรองเท้าบู๊ทน้อยๆ
ตะข้องใส่ปลาใบเล็กๆ
ส่วนพ่อก็จะแบกแห
และคันเบ็ดไปด้วย
เราจะไปริมคลองไม่ไกลจากบ้าน
ฉันรู้สึกสนุกและมีความสุข
ฉันเป็นกองเชียร์พ่อ
อยู่บนฝั่งคลอง
ดี๊ด๊ามาก
ลุ้นว่าจะมีปลามาติดไหม
เมื่อได้ปลาฉันก็ดีใจมากๆ
นอกจากการหาปลาแล้ว
เมื่อถึงฤดูฝน
มีอึ่ง มีเขียด
พ่อก็จะออกไปจับ
และพาฉันไปด้วย
ครั้งนี้ระยะทาง
มันไกลสำหรับฉันในวัยเด็ก
น่ากลัวนิดๆ
เพราะมองไปทางไหน
ก็มืดไปหมด
แถมยังมองไปก็มีแต่น้ำ
ไม่รู้เลยว่า ว่าจะมีบริเวณที่ลึกไหม
ฉันจึงต้องเดินตามหลังพ่อตลอด
บนหัวของฉันมีไฟส่องเขียดน้อยๆด้วย
และพ่อก็สอนฉันถึงวิธีการส่องเขียด
พอฉันทำได้
ฉันก็รู้สึกดีใจมาก
พ่อฉันมักจะแบกฉันขึ้นคอไปไร่ตั้งแต่เด็กๆ
ไปเล่นบ้าง ช่วยทำอะไรเล็กๆน้อยๆตามประสาเด็ก
จนโตมา ฉันก็ได้ทำงานพวกนั้นช่วยท่านบ้าง บางโอกาส
ซึ่งงานเหล่านี้ ทำให้ฉันรู้จักงาน
รู้จักความเหน็ดเหนื่อย
รู้จักคุณค่าของเงิน
และรู้ว่าถ้าเราไม่อยากลำบาก
จะต้องเรียนสูงสูง
ฉันซึมซับมันมาเป็นอย่างดี
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
