2 พ.ค. เวลา 02:22 • ปรัชญา
เรื่องที่น่ากลัว ในตัวตน นั้น ก็เรื่องราวอารมณ์นึกคิด ที่นำเกิดขึ้น ในกายนี้ ให้จิตนั้นยึดถือ ปลดเปลื้องอารมณ์นึกคิด ไม่ได้ ที่นำพายกายไปตรงนั้นตรงนี้ ไปมีกิริยากายตามอารมณ์นึกคิด ที่พากายไป ไม่เคยหยุดพัก มีการสะสมกรรม ไว้ ที่ธาตุทั้งสี่ มีแต่นำเข้ามา สะสม ไปจนตาย ..สิ่งที่สะสมกรรม ก็จะดูดจิต ให้อยู่ในดินแดนอันสมควรแก่เหตุ ที่ใช้กายนี้มา ที่ว่า หามายึด
เรื่องความยึดถืออารมณ์ความคิด นั้น จิตเรามันไม่เคย ปลาอวางอารมณ์นึกคิดได้ ที่ปรุงแต่งกาย . ทำอย่างไรหนอ จึงจะปลดปล่อยอารมณ์นึกคิด ที่เป็นตัวทุกข์ ยิ่งใหญ่ .ที่มันปั่น อุปโลกน์เรื่องต่างๆ . ให้เรายึดถือ . เอ้า..บางทีสนทนากันอยู่ดีๆ ความคิดไม่ตรงกัน เกิดทิฐิ ไม่ยอม กัน มันก็มาจากอารมณ์ที่เกิดขึ้นในกาย . ปลดเปลื้องมันออกไปได้ก็ดี สมมุติว่า โกรธใคสักคน มันก็เป็นกองไฟเผาตัวเอง ไปยาวนาน กายที่มีกองไฟเผา จะมีความสุขมั้ย
โฆษณา