ขอสมมาจ่มเรื่องขี้เหอะกำครับ ที่มันเริ่มจากร้านกับข้าวนี่แหละ จนผมท่าจะกลายเป็นผีบ้าไปละ
วันนี้ผมเริ่มรู้สึกว่า ร้านอาหารบางร้านในเมืองแพร่ ไม่ได้ขายแค่อาหารนะแต่ขาย ภาระขยะ แถมมาด้วย
ยิ่งพวกกล่องพลาสติกใสใบใหญ่ ๆ นี่ ตอนซื้อก็ดูดี ดูสะอาด ดูเหมือนทันสมัย
แต่พอกินเสร็จ คนที่รับกรรมเต็ม ๆ คือคนซื้อ
เพราะกล่องแบบนี้มันทั้ง กินพื้นที่ถังขยะ เหม็นง่าย ถ้าไม่ล้างก็เน่า ถ้าจะล้างก็เสียเวลา เสียน้ำ
แล้วสุดท้ายก็ใช่ว่าจะเอาไปใช้ซ้ำได้จริง
จะรีไซเคิลง่ายก็ไม่ใช่อีก
สรุปง่าย ๆ คือ
ร้านสะดวกตอนขาย แต่ลูกค้าลำบากตอนทิ้ง
ที่น่าหมั่นไส้คือ บางร้านก็บ่นว่าต้นทุนสูง
พอขึ้นราคาอาหารก็อ้างว่าวัตถุดิบแพง ค่าแก๊สแพง ค่าแรงแพง
อันนั้นก็จริงแหละ
แต่ผมว่าอีกส่วนหนึ่งมันก็แพงเพราะ เสือกใช้กล่องพลาสติกใหญ่เทอะทะเกินความจำเป็นนี่แหละ
ข้าวกะเพราธรรมดา
ข้าวไข่เจียวธรรมดา
ข้าวผัดธรรมดา
อาหารตามสั่งบ้าน ๆ หลายอย่าง ใส่ถุง ใส่ห่อกระดาษ หรือจัดแบบเรียบง่ายก็ได้
แต่เดี๋ยวนี้ชอบอัดใส่กล่องพลาสติกไว้ก่อน เพราะมันดูดีตอนขาย
สุดท้ายร้านก็ผลักต้นทุนไปในราคาอาหาร
ลูกค้าก็ต้องจ่ายแพงขึ้น
พอกินเสร็จก็ยังต้องกลับมารับภาระขยะแหม
พูดตรง ๆ คือ
อาหารแพงขึ้นทุกวัน ส่วนหนึ่งก็เพราะค่ากล่องพลาสติกนี่แหละ
ไม่ใช่มีแต่วัตถุดิบอย่างเดียวหรอก
ค่ากล่อง ค่าความดูดี ค่าความสะดวกของร้าน สุดท้ายมันก็มาลงที่คนซื้อหมด
บางคนอาจบอกว่า กล่องพลาสติกมันดูสะอาด ดูเป็นระเบียบ
ก็ใช่ สำหรับร้าน
แต่สำหรับคนกินที่ต้องเอากลับบ้านมาเจอกล่องเลอะ ๆ ใหญ่ ๆ ใส่ถังไม่ได้ ต้องกด ต้องยัด ต้องล้างเองนี่ มันไม่ได้สะดวกเลย
ผมกลับรู้สึกว่าอาหารบางประเภท
ใส่ถุงยังทิ้งง่ายกว่า
ห่อกระดาษยังกินพื้นที่น้อยกว่า
แล้วต้นทุนร้านก็น่าจะถูกกว่าด้วย
เรื่องนี้มันไม่ได้เป็นแค่เรื่องความรำคาญในบ้านนะ
มันโยงไปถึงเรื่องที่ชอบพูดกันหรู ๆ อย่าง Net Zero ด้วย
ชอบพูดเรื่องลดคาร์บอน
ชอบพูดเรื่องสิ่งแวดล้อม
ชอบพูดเรื่องเมืองน่าอยู่
แต่แค่บรรจุภัณฑ์อาหารในชีวิตประจำวันยังจัดการกันแบบไม่คิดถึงปลายทางเลย
ที่ตลกไปกว่านั้นคือ เทศบาลกับ อบต. บางแห่งก็ชอบแก้ปัญหาแบบง่าย ๆ
คือ เอาถังขยะออก
เหมือนคิดว่า พอไม่มีถังแล้วขยะจะหาย
ขยะมันไม่ได้หายครับ
มันแค่ย้ายจากที่สาธารณะไปอยู่หน้าบ้านคน
หรือไม่ก็ให้ชาวบ้านต้องแบกกลับไปจัดการกันเอง
สรุปตอนนี้คือ
ร้านอาหารบางร้านก็ผลักภาระให้ลูกค้า
เทศบาลกับ อบต. บางที่ก็ผลักภาระให้ประชาชน
แล้วทุกฝ่ายก็ยังพูดคำว่า “รักษ์โลก” กันหน้าตาเฉย
ถ้าจะเอาแบบตรง ๆ นะ
การรักษ์โลกไม่ใช่แค่เอาถังขยะออก
แล้วก็ไม่ใช่ใช้กล่องพลาสติกใบโต ๆ กับอาหารทุกอย่าง
ถ้าจะจริงจังกับเรื่องสิ่งแวดล้อมของเมืองแพร่
ก็ต้องเริ่มจากเรื่องใกล้ตัวนี่แหละ
ใช้บรรจุภัณฑ์ให้เหมาะกับอาหาร
ลดของที่เกินจำเป็น
และอย่าผลักภาระต้นทุนกับภาระขยะไปให้คนซื้อฝ่ายเดียว
ไม่งั้นสุดท้าย
คำว่า Net Zero ก็เป็นแค่คำสวย ๆ
ส่วนชีวิตจริงของคนแพร่ ก็คือซื้อข้าวแพงขึ้นทุกวัน
แล้วต้องกลับมานั่งล้างกล่องพลาสติก
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
