4 พ.ค. เวลา 10:08 • ปรัชญา
เวลาเราจะพูด เรื่องของธรรมของพระพุทธเจ้านั้น เราว่ามันยากสำหรับทุกคน เพราะว่า มันเป็นเรื่องราวของจิต ที่เกิดมาสะสมบารมีมา พอเจอะเจอ ศาสนา ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็มาสร้างบุญกุศลบารมี ต่อไปได้
1
ในคำว่ามนุษย์ จิตที่ได้มาอาศัยกายมนุษย์ อดีตนั้นมาจากที่ใด นรกสัตว์เปรตอสุรกาย เค้าก็ไม่สามารถมาเดินทำตามรอยท่านได เห็นไม่มีความสำคัญ ไปกิน ไปเที่ยวสนุกสนาน กินนอนในกายที่อาศัยโลภโกรธหลง ปรนเปรอกาย ลองไปสังเกตดู พระที่ท่านปฎิบัต ตามรอยองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จิตที่ไม่สะสมบุญกุศลมา หรือ จืตที่วั่นว่าย ยึดไสยศาสตร์ จะไม่สามารถเจ้าไปหาท่านได้เลย
1
คราวนี้ ก็เรื่องราว ฟังธรรม เราก็เจอบ่อย พอเพราะท่านเริ่มสอน ลุกหนีแล้ว บ้างนั่งหลับ โงกเงก ที่เรียกว่า จิตไม่รับธรรม มีให้เราดู บ่อยๆ แม้แต่ตคนที่ปฏิบัติกันบ่อยๆ บางที่ไปกระทบเราไสยศาสตร์ อารมณ์คนนั้นคนนี้มามาก ก็นั่งหลับ
เรื่องราวของพระที่ท่านปฏิบัติธะรม จิตมีธรรม วาจาท่านเปล่ง นั้นมีแสงสีรัตนเ จิตที่มีกรรม พอกระทบสัมผัสแสง สีดำๆก็ไหลออกมา แสบร้อนทั้งเรือนกายบ้างก็เผลอสตินั่งหลับ แล้วยังมีเรื่องราวคำว่าผ้ากาสาวพัสตร์ เครื่องหมายธรรมขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่เราทำจิต มองที่พระกาสาวพัสตร์ ระลึกไปถึงองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เครื่องหมายธรรม ก็จะเปล่งแสง อกกมา(พระท่านแนะนำให้ อย่าไปยึดที่ตัวบุคคล ห่มผ้ากาสาวพัสตร์)
เรื่องราวผ้ากาสาวพัสตร์ นั้น ห่มไม่ดี ไม่ระมัดระวัง ไม่สวดมนต์ ไม่ปฏิบัติธรรม สิ่งที่ได้ก็ มีแต่ น้ำเลือดน้ำหนองเน่าๆ ไปสังเกตกันได้ .บ้างก็เสกเป่าคาถาอาคม ทำของขลัง ใช้เครื่องหมายธรรมผิด สิ่งที่จะได้ เมื่อไม่มีกาย .ก็ไปที่ทุกข์ทรมาน บางที่โลกมายา เค้าก็ส่งเสริม กลัวว่า ตกนรกไม่ลึก ก็ส่งเสริมให้ ใครส่งเสริม มารส่งเสริม . จะได้ไปลงไปๆ ลึกๆ หายจากโลกยาวนาน
เรื่องราวธรรมของพระพุทธเจ้า นั่นเป็นเรื่องราวให้จิตสร้างบุญกุศลบารมี หนีเวรกรรม แล้วเราทำบุญกันอย่างไร หรือว่า คิดเองว่าสิ่งที่ทำเป็นบุญแล้ว แล้วหากไม่รู้จักพระคุณบิดามารดา ที่จิตนั้นอาศัย ก็ไม่สามรถปฏิบัติธรรมได้เลย มันจะเป็นอุปสรรค
1
การที่จะไปพระนิพพาน เคยเห็นกายพระอรหันต์มั้ย ผิวท่านเป็นเด็กแรกเกิด กายเป็นแก้ว ไม่ต้องกินอาหารอะไรอีกแล้ว ไม่ต้องขับกากเน่าเสียอะไรอีก .นั่นคือ ผู้ที่ไปถึงได้ ไปไหนก็ไม่มีอะไรขว้างกั้น เหมือนกระพริบตาก็ถึงแล้ว มีพระที่เรานับถือ ก่อนมรณะภาพ ท่านก็บอกว่า พระอาทิตย์ใกล้แค่นี้เอง เอื้อมมือก็ถึงแล้ว
พระที่ท่านปฏิบัติธรรม ได้ .ทางตัดเรื่องราว ตัดญาติสนิทมิตรสหาย ตัสวาททั้งเรือนกาย มันจะตายที่ไหนก็ชั่งมัน ท่านมก็หนีโลก เจ้าป่าตนเดียว ไปนั่งกลางป่าคนเดียว ไม่มาวุ่นวาย กับโลกที่เค้าอารมณ์กรรมกันอีก .
แล้วพอพูดคำว่าจิต ..สะสมอะไรมา ก็เข้าใจยาก เพราะแม้แต่ตัวเอง ที่อาศัยในกายพ่อแม่ ก็อ่านไม่ออก เอ..จิตมันอยู่ตรงไหน นั่นเค้าก็เลยให้พยายาม รวบรวมให้จิตเป็นหนึ่ง ก็จะเข้าใจได้มากขึ้น .
แล้วเรื่องที่ยาก พระพุทธเจ้าก็จากไปแล้ว พระอรหันตท่านก็จากโลก ไม่กลับมา แล้วเราจะหาดูตัวอย่าง ที่ท่านประพฤติปฏิบัติธรรมได้ที่ไหน หรือว่า ให้อารมณ์นึกคิด อุปโลกน์ให้ว่า ต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ คืดเอง บรรลุเอง อุปโลกน์เอง .มันมีให้ดูเป็นตัวอย่าง จิตยังวุ่ยวายอารมณ์นั้นอารมณ์นี้ นี่น่ะหรือ จิตจะมีธรรมเกิดขึ้นมาได้ .
1
โฆษณา