6 พ.ค. เวลา 08:41 • ความคิดเห็น
ลองหัน ไปดูคนมี ร่ำรวย ..เอ้า ยิ่งรวย ก็ยิ่งโลภมาก เพิ่มพูน ให้มากขึ้น ใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย ไปในเรื่องราว ที่ว่า เอาหน้า ให้ดูดี ทำอะไร ก็ต้องมีให้มากเข้าไว้ มีมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเอารักเอาเปรียบ ออกแรงน้อยๆ แต่ให้ได้มากๆ เราก็งง เหมือนกัน .บางคน ก็โอ้ว ..มีงเงินทองมากมาย จะแบ่ง สละออกไปบ้าง ไม่ได้ หากจะทำบุญ ก็ต้องได้ ร่ำรวยเงินทองมากขึ้น
เค้าจึงว่า ยิ่งรวย ก็ยิ่งโลภมากไม่รู้พอ เพราะเงินทอง ที่ได้มา ต้องไปใช้แรงกายผู้อื่นไปหา เจียดเงินทองน้อยนิด เป็นค่าจ้าง แล้วเอาส่วนต่าง ที่มากเก็บไว้ แม้แล้ว กว่าจะรวยได้ ต้องคล้องเวรกรรม เอารัดเอาเปรียบ ใช ใช้อารมณ์ต่างๆมากมาย กับคนนั้นคนนี้
คนจน เอ่้า มันมีแค่นี้ แต่ก็ไม่ได้ไปเอารัดเอาเปรียบแรงกายจากผู้อื่นมาก ไม่ไปคล้องเวรกรรมมาก มันมีภาระอย่างเดียว คือ จน คนจน มันก็มีคุณสมบัติ มีกายอดทน ทำอะไรๆ ก็ต้องทนทำไป ดูเหมือรไม่เหนื่อย กินข้าวกับข้าว อย่างสองอย่างก็อดทนทำงาน มีแรงกายทำท่านกลางแดดได้
ส่วน คนมีตังส์ มีของดีๆ กินดีๆ เอ้า ..ไปยืนกลางแดด ก็บ่น ร้อน อ่อนเปลี้ย .ความจริง กินดีอยู่ดี น่าจะมีแรงทำอะไร ไม่เหน็ดเหนื่อยง่าย
คนจน เอ้า บางที ไม่มีเงินมีทอง จะทำงานศพ ชาวบ้านก็ช่วยกัน ยกลงโลง เอาไป ช่วยเอาไปเผาให้ เอ้า ตังค์ค่าถ่านไม่มี ก็มีคนช่วย ช่วยค่าถ่าน ช่วยสัปเหร่อ ช่วยกัยเผาทิ้ง ยิ่งคนไร้บ้าน อ้อ. ก็ช่วยๆกันไป มีคนเค้ามาช่วยกันเอง
ส่วนคนรวยมีกะตังค์ แหม บางคน .ตาย .ลูกก็ไปเที่ยวเมืองนอก ยังไม่กลับ ก็ฝากในห้องเย็นไปก่อน รอไปก่อน .ลูกกลับมาเมื่อไหร่ ค่อยว่ากัน เพราะมีเรื่องราวเยอะ ที่ต้องทำ ทำเงียบๆ ก็ไม่ได้ ไม่สมศักดิ์ศรี แหม ..เรื่องราวยาวนี้ น่าสงสารคนตาย ที่ไม่มีบุญ อดอยากหิว เค้าให้เวลารอรับบุญ เพียงเจ็ดวันเอง .เลยเวลา เค้าก็พาตัวไป.ที่อันสมควร .
โฆษณา