จากจุดขาย เป็นสายล่อฟ้าไปแล้ว….
แม้จะเป็นธรรมดาในทางการเมือง ที่เมื่อใครสักคน
ถูกโปรโมทมากเป็นพิเศษ ก็จะถูกเล่นงานมากเป็นพิเศษ
แต่กับกรณีคุณศุภจีนั้น ถือว่าร่วงเร็วในทางการเมือง
ต่อให้คิดรวมอายุงานกับรัฐบาลสมัยสภาก่อนด้วยก็ตาม
เพราะแค่ครึ่งปีนิดๆเท่านั้น
ปัจจุบันถ้าไม่ใช่นายแบก นางแบก หรือไอโอรัฐบาล
เอาเป็นคนที่เป็นสายอนุรักษ์นิยมระดับปกติ
ก็เริ่มส่ายหน้ากันหมดแล้ว
โดยเฉพาะสายอนุรักษ์ในภาคธุรกิจ หรือนักวิชาการทาง
ด้านเศรษฐศาสตร์
เพียงแต่พวกนี้เขาไม่อยากพูดกับสื่อ ให้เสียฟอร์มที่เคยดัน
เคยอวย เท่านั้นเอง
….แต่ลับหลังนั้นอีกเรื่อง….
จะว่าน่าเห็นใจ มันก็ได้อยู่เหมือนกัน ที่ต้องมาเจอกับ
สภาวะเศรษฐกิจที่ย่ำแย่จากสงคราม
แต่มันคงไม่ใช่ข้ออ้าง เพราะรัฐบาลมีหน้าที่แก้ไขปัญหา
และรับความเสี่ยงให้ประชาชนอยู่แล้ว เมื่อมีวิกฤต
ทำไม่ได้ ไม่ไหวก็ออกไป รับรองไม่มีใครตามไปยุ่งหรอก
แต่นี่เพราะยังอยู่ในตำแหน่ง การไปตีโพยตีพายแบบหญิงใหญ่
แห่งบ้านทรายทอง มันจึงไม่ใช่เรื่องที่ควรทำ
แต่ถ้าถามว่าทำไม คนในสายงานธุรกิจ เศรษฐศาสตร์
เขาจึงค่อนข้างผิดหวัง แม้จะเป็นสายอนุรักษ์ด้วยกัน
อันนี้ผมต้องบอกเลย ว่ามันมาจากวิธีคิด
วิธีทำงานของตัวท่านเองล้วนๆ….
เรื่องทุเรียน ทำป้าแกเสียเครดิตไปค่อนข้างเยอะ
มันไม่ใช่แค่เพราะเรื่องโจมตีกันทางการเมือง
แต่ เพราะหากมองตามหลักการของธุรกิจแล้ว “มันผิด”
นักธุรกิจส่วนมากขำ ส่ายหัว กับไอ้เรื่องทุเรียน 100 บาทมาก
ในอีกทาง ก็ห่วงถึงธุรกิจของตัวเองเช่นกัน
เมื่อคนรับผิดชอบเศรษฐกิจชาติ กลับมีวิธีคิด
ที่แปลก และเหมือนจะไม่เข้าใจอะไรเลย
เมื่อมองผ่านวิธีคิดของเรื่องทุเรียน
ทำไมทุเรียนลูกละ 100 ถึงผิด ?
อันนี้ผมจะไม่พูดถึงเรื่อทุเรียนโดยตรงนะ
แต่จะสะท้องวิธีคิดของป้าแกจากเรื่องนี้
มันน่าห่วงนะ กับการที่คนรับผิดชอบเศรษฐกิจของประเทศ
และเคยทำงานบริหาร จะไม่เข้าคำว่า “สินค้าคล้ายเหมือน”
ท่านไปมองว่า เนี่ยชั้นเอาของเกรดรองมาขายนะ
เพราะเชื่อว่ามันจะล้นตลาด จากรายงานของข้าราชการ
แล้วมันจะไม่กระทบกับของเกรดพรีเมียมราคาแพง
โถ….นักธุรกิจได้ยินแล้วก็ถอนใจ ว่าคิดได้ไง
ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ว่า ไอ้ทุเรียนเกรดรองมันจะขายไม่ได้
มันขายได้อยู่แล้วล่ะ
แต่คือเค้ามองว่าท่านไม่เข้าใจตลาดไง
ว่ามันคือสินค้าคล้ายเหมือนทดเแทนกันได้
กับเกรดพรีเมียม และด้วยสภาพเศรษฐกิจแบบนี้
คนกำลังซื้อกลางๆ เขาจะลดเกรดมาซื้อมากขึ้นเอง
โดยท่านไม่ต้องไปยุ่งกับมันเลย
จะไปดัมพ์ราคาลงมาทำซากอะไร เกษตรกรเขาขาย
ของเขาอยู่ดีๆ 120-150 แล้วท่านไปขายลูกละร้อย
แล้วนอกจากนี้ ไอ้ทุเรียนไม่สวย เกรดรองนี่แหละ
มันคือวัตถุดิบของ ทุเรียนกรอง ทุเรียนกวน
หรือแม้กระทั่งไอศกรีม ที่เขาทำขายกันในหน้านี้ทุกปี
โดยทั่วไปแล้ว ไอ้ทุเรียนเกรดรองเนี่ย มันไม่เคยเหลือ
คาตลาดอะไรสักเท่าไหร่หรอกครับ แปรรูปหมด
ท่านต้องรู้ด้วยว่า คนจีนที่ไม่รวย เขาก็กินของพวกนี้แหละ
และเป็นตลาดใหญ่ ที่มีมูลค่าไม่แพ้ของพรีเมียมเลย
ไอ้ทัวร์จีนระดับกลางถึงล่างที่จัดมากินทุเรียนส่วนมาก
ก็คือทุเรียนกลุ่มนี้แหละ
ก็ไม่รู้ท่านรู้บ้างรึเปล่าน่ะนะ ถึงปล่อยไก่ตัวเท่าข้าง
แล้วทีนี้ มันก็ไม่ได้กระทบแค่ทุเรียนเกรดรอง
ไอ้เกรดสูงก็จะซวยโดนดัมพ์ราคาไปด้วย ซ้ำเติมปัญหาอีก
เพราะอะไร ?
เพราะด้วยเศรษฐกิจไม่ดี
คนจำนวนมากก็จะลดเกรดของที่จะกินเพื่อประหยัด
มันจะทำให้ของดีขายยากขึ้นอยู่แล้ว
เมื่อท่านไปซ้ำเติมอีก ด้วยการไปเร่งให้คนกิน
มันก็ทำให้ตลาดคนกำลังซื้อกลางๆ อยู่ในสภาวะ
เอียนทุเรียน เพราะกินเกรดรองไปเยอะแล้วจนเบื่อ
แน่นอน คนกำลังซื้อกลางๆ ไม่ใช่ตลาดหลักของทุเรียน
พรีเมียม แต่เขากินเรื่อยๆ เมื่อมีเงิน ซึ่งมันก็ช่วยซับ
สินค้าออกจากตลาดได้มากที่สุด เพราะคนกลุ่มนี้เยอะ
ทีนี้ทำไงล่ะ ทุเรียนภายในอาจจะเหลือแน่ๆ
ป้าแกอาจมองไม่ออก แต่ล้งจีนเขามองออกครับท่าน
เขาประเมินแล้ว ว่าการลดลงของการบริโภคของดี
ในบ้านเราจะต่ำลง และอาจมีของเหลือมากขึ้น
เขาก็ยิ่งไปกดราคารับซื้อได้มากเหมือนกัน
…โดยสรุปคือ ทำอะไรไปแบบไม่คิด ไม่เข้าใจ
ขายภาพอย่างเดียว ….
…ก็เลยกลายเป็นการซ้ำเติมปัญหาให้ชาวบ้านทั้งระบบ
โดยไม่เกี่ยงว่า เป็นเกรดไหน….
…มันจึงเป็นที่มาว่า แล้วสรุปนี่ ท่านเก่งจริงสมกับที่
กองเชียร์เคยอวยรึเปล่า และโดนโจมตีนั่นเอง….
…ท่านไม่ต้องไปตัดพ้อกับใคร ทำตัวเองล้วนๆครับ…
โดยส่วนตัว ผมเฉยๆนะ และไม่แปลกใจกับการบริหาร
สไตล์นี้ เพราะผมเห็นวิธีคิดมาตั้งแต่ดีเบตกับไหมพรรคส้ม
ช่วงการหาเสียงแล้ว
จริงๆ ครั้งนั้น มันก็สะท้อนวิธีคิดลักษณะนี้นี่แหละ
เพราะตอนนั้นท่านเถียงกับคุณไหมว่า ข้าวพันธุ์ดี
มันส่งออกได้แบบค้าปลีกอยู่แล้ว
มันสะท้อนวิธีคิดแบบแยกตลาดแบบเด็ดขาดมากเกินไป
ทั้งที่ในความเป็นจริง ในโลกมันมีสินค้าเพียงไม่กี่อย่าง
ที่เฉพาะเจาะจงมาก แบบไม่มีอะไรแทนได้
และไทยก็ไม่ได้ขายสินค้าประเภทนั้นเลย
เราไม่ได้ขายคอมพิวเตอร์เมนเฟรม หรือเครื่องผลิตชิป
คนเขาก็เลยไม่แปลกใจนักกับเรื่องทุเรียน
แต่กลายเป็นความเป็นห่วงเศรษฐกิจ และกังขาแทน
เพราะมันดูเหมือนท่านไม่ได้มองบทเรียน
จากอดีตขององค์กรตัวเอง คือ IBM เลย
ผมไม่แน่ใจว่า IBM ตอนนั้น คิดแบบนี้รึเปล่า
ว่าตัวเองเป็นพรีเมียม เลยไม่สนใจจะทำตลาด
เพราะถ้าพวกเขาคิดแบบนั้นจริงๆ การเสียตลาดให้
คอมพิวเตอร์จากญี่ปุ่น ไต้หวัน จนต้องเสียตลาด PC
ไปตลอดกาล มันจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย
ในไทย IBM ยืนระยะต่อได้อีกสักพัก หลังการเข้ามา
ของคอมพิวเตอร์สำนักงานจากญี่ปุ่น และไต้หวัน
ผ่านตัวแทนจำหน่ายน้องใหม่ ที่มีวิสัยทัศน์กว่า
ตอนนั้น IBM ไทยระส่ำมาก แต่ยังไม่ล้มทันที
เนื่องจากในหน่วยงานราชการ ยังสั่งใช้กันอยู่
แต่ในภาคเอกชน เสร็จน้องใหม่หมด
…น้องใหม่ในตอนนั้น มีสองเจ้า ที่ร่วมกันโค่น IBM
คือ DATAMAT ซึ่งนำคอมพิวเตอร์บุคคล NEC จากญี่ปุ่น
เข้ามาขาย และอีกเจ้าคือ สหวิริยาฯ ที่นำเข้าแบรนด์ไต้หวัน
และจีนLenovo ที่เพิ่งเกิดเข้ามาขาย….
นั่นแหละ คือบทเรียนที่ดีที่สุด ของการไปคิดแบ่งสินค้า
ระหว่างพรีเมียม และสินค้าเกรดรองแบบคิดว่าแทนกันไม่ได้
แบบสุดโต่งมากจนเกินไป
และในโลก ก็ยังมีแบรนด์อีกมาก ที่ขายพรีเมียม
แล้วเจอสินค้าคล้ายเหมือนถล่มจนเละ ชัดๆเลย ก็ Nokia
สินค้าคล้ายเหมือนทดแทนกันได้ มีอำนาจมากแค่ไหน
ในตลาดและระบบเศรษฐกิจ ก็ไปดูได้จากสินค้าจีนนี่แหละชัด
คือ บทเรียนมีทั่วโลกครับ แต่ท่านเหมือนไม่ศึกษา ไม่เข้าใจ
…แล้วจะไม่ให้คนทำธุรกิจเขาส่ายหัว
แม้แต่กองเชียร์ยังเอือมที่จะดัน ได้อย่างไร….
ผมไม่แน่ใจ ว่าท่านจะทนแรงเสียดทานได้ขนาดไหน
ในสนามการเมืองที่ดุเดือดนี้
เพราะมันยังมีปัญหาอีกมาก ที่จะต้องตามแก้
และท่านก็วางมาตรฐานตัวเอง ว่าสูงกว่านักการเมือง
แถมท่านว่าท่านก็ไม่ใช่นักการเมือง
แรงผลักจากเสียงวิจารณ์น่ะ ผมเชื่อว่าเอาท่านไม่ลงหรอก
แต่ปัญหาคือตอนนี้ท่านเป็นสายล่อฟ้า ที่เด่นมากของรัฐบาล
ในทางการเมือง ระดับ deep state เขาก็เห็นแหละ
และจะยังดันท่านต่อไปรึเปล่า หรือชักไม่ไหวแล้ว
อันนี้แหละ ที่จะเอาท่านลง
เพราะกลุ่มนี้เอง อาจมองว่า ไม่ไหวนะ
อยู่ต่อภาพรวมมีแต่เสียกับเสีย ในทางการเมือง
…แต่ไหนๆท่านก็เปลืองตัวไปแล้วล่ะ….
…ก่อนจะไปก็ฝากผลงานไว้ให้ชาวบ้านหน่อยเถอะ….
เพราะไม่ว่าท่านจะทำงานดีไหม
ผมก็ยังเชื่อว่าท่านไม่ใช่คนที่จะยึดติดกับตำแหน่งแน่ๆ
…เพราะงั้น จะว่าสิ้นหวังไปเลย ก็คงไม่ใช่ซะที่เดียวล่ะนะ….
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
