7 พ.ค. เวลา 01:55 • ปรัชญา

แล้วใครจะได้ฟังเล่า

เส้นเสียงของเครื่องสาย
ไม่มีใครบรรเลงก่ะสิ้นเสียง
เทศกาลที่ผ่านมากลบเลือน
บทเพลงที่ส่งจากเครื่องสาย
วันนั้นช่วงนั้น
ควันหลงเทศกาลน้ำวันก่อน
พาผู้คนนำพาฝูงชนมายมาย
เดินทางไกลแสนไกล
เดินทางไกลที่เหมือนใกล้ ถ้ามีใครคนนั้นร่วมเดินทาง
ปะต้าก่ะเหมือนกัน
อยากเดินทางนะ
อยากเดินทางไกล
กับคนใกล้อยากรู้สึกเหมือน
มิได้เดินทางไกล
คนใกล้นี่ช่างอัศจรรย์
หมอเข้าใจพวกเธอนะ !
หลายคนอยากนะ!
อยากย้อนเวลากลับไปที่ทาง
ของโอกาส
อยากย้อนเวลากลับไปที่ทางสมมาตร
โดดเดี่ยวทั้งที่อยากพบเส้นทางสมมาตร
แต่ว่านะสุดท้ายทุกทางก่ะเป็น
ทางตัน
ต่างจากคนหลายคนมากมักคิด
ว่าไม่มีทางไม่มีโอกาสแท้จริง
เค้ายังไม่ได้เดินเท่านั้นเอง
ปะต้าก่ะเคยคิดนะ!
เคยคิดนะแต่ลืมไปนานละ
หลายคนบอกว่าพวกเขาก่ะ
เหมือนกันเขาบอกนะ
ลืมได้คงลืมไปนานละปะต้า!
ไงนะนั่นไหนบอกว่าลืมไง
โฆษณา