นี้ขอแนะนำ ให้แบ่งปัจจัย เจียดมา หัดทำบุญหน้าพระ ที่เราตอบท่านคุณพ่อแม่ ด้วยปัจจัยที่หามาด้วยความเหนื่อยของกายพ่อแม่ ที่เราใช้ไปหามา เราก็ตอบแทนกายพ่อแม่นี้ ค่าที่ใข้กายนี้ ไปหาเงินทองมา
เราตอบแทนพระคุณของกาย มีหิ่งพระน้อยๆ เราก็นำกายพ่อแม่ ระลึกให้ได้ นำกายนี้ไปกราบพระ แล้วก็ทำกายนิ่งๆจิตเฉยๆ บอกตนเอง ข้าพเจ้าได้นำปัจจัยที่อาศัยกายพ่อแม่ ไปหามาด้วยความเหนื่อยยากของกาย กว่าตะได้มาแต่บาทมันเหนือยกาย ข้าพเจ้าขอนำปัจจัยนี้มาถวายต่อองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า สาธุ เสร็จ ก็บอกตัวเอง พูดว่า กายบิดามารดา อนุโมทนา
. แล้วเมื่อกายมีบญเราก็กรวดน้ำอุทิศบุญกุศล ให้พ่อแม่ ให้ผู้ที่อุปการะอุปถัมภ์ เจ้ากรรมนายเวร น้ำเลือดน้ำหนองของผู้ที่มีกรรมมาหนุนกายข้าพเจ้า และตัวกินเลือดกินเนื้อที่อาศัยในกายของข้าพเจ้า
เวลากรวดน้ำ ก่อนกรวดน้ำ ก็ระลึก น้อมจิตไปหาพระ ขอนำธาตุทั้งสองขอ
คุณบิดามารดา มาอาราธนาแสงรัตนะแสงของธรรม โปรดช่วยหนุนนำจิตของข้าพเจ้า นำธาตุนะโมมากระจายบุญกุศล (อย่านึกคิดไปหาเกจิอาจารย์ คาถา)
มีน้องที่รู้จักทำงานโรงงาน .ก็ส่งตังค์ให้แม่ .มีภาระส่งน้องอีก รวมๆห้าหกคน เค้าก็ค่อยๆทำไป ชีวิตก็ค่อยๆ คลี่คลาย ไปทางที่ดีขึ้น ไม่ลำบากดังแต่ก่อน
สิ่งที่แนะนำนี้ เค้าเรียกว่า ตอบแทนพระคุณพ่อแม่ทางจิต . ด้วยอาศัยกายพ่อแม่ที่เราอาศัยอยู่มาสร้างบุญกุศล แปรสภาพวัตถุที่เรากามาด้วยความยากลำบากกาย เราก็มาแปรสภาพให้เป็นบุญ เราทำหน้าิ้วพระน้อยๆ วัยละบาทเดียว ทำได้ทุกวัน ตัวเราก็สะสมบุญไปทุกวัน มีก็เพิ่มพูนทุกวัน
เมื่อมากเข้า เราก็กราบลาจากพระ นำไปฃซื้อขอใสบาตร นั่นเราก็ทำไปให้ถึงพระ คือ ผู้ที่ห่มครองผ้ากาสาวพัสตร์ มาบิณฑบาต เวลาใส่บาตร ก็มองดูมือพ่อแม่ ก็เหมือนเรานั่นแหละมองไปเป็นมือพ่อแม่ หยิบของใส่บาตร ให้กายพ่อแม่อนุโมทนา .เราก็ได้บันทึกภาพที่เราสร้างบุญกุศลติดไปกัยจิตของเราเอง คนมีบุญ เวลาทำอะไร มันก็ผ่านพ้นอุปสรรคได้ง่าย ยิ่งเราเริ่มทำตั่งแต่อายุน้อย กว่าจะอายุมากขึ้น เราก็มีแต่เพิ่มพูนบุญกุศล
ที่สำคัญ ต้องทำให้มันถูกวิธี ที่ว่า อย่ามีอย่างอื่นเป็นที่พึ่งเลย มีพระพุทธเจ้า พระธรรม พระอัครสาวกเป็นที่พึ่ง (พระโมคคัลลา พระสารีบุตร พระอานนท์ หลวงปู่พรัชีวกโมารภัจจ์ พูดไปเถิด ชื่อของพระที่สูวๆ เป็นพระอรหันต์)
ทำบุญวันละบาท หน้าพระปฏิมากร รูปพระพุทธเจ้า . ทำให้กายเรามีบุญ ทำไปเรื่อยๆ เราก็จะได้เรียนรู้จัก อานิสงส์ของการทำบุญ .เมื่อเราทุกข์ยากลำบาก เราก็นำกายนี้มาสร้างให้เกิดบุญกุศล ยิ่งกายเป็นบุญขึ้นมาได้ จิตเราก็จะมีความสุข อยู่ในกายที่เป็นบุญ ยิ่งเราระลึกเรื่องธาตุทั่งสองที่เราอาศัยมาสร้างให้เกิดเป็นบุญ ธาตุพ่อแม่ที่เราได้มาอาศัย ก็ย้อนกลับส่งไปให้พ่อแม่ .พ่อแม่ก็ไม่บุญไปกับเราด้วย
สิ่งที่น่ากลัว ในโรงงาน ที่ทำมาหากิน อยากรวยเงินทอง ก็ชวนดันไปหา เจ้าพ่อเจ้าแม่ หวย .เสี่ยงทาย ให้เอาอะไรมายึด หวังให้ร่ำรวย ที่สุดสิ่งได้ มีกรรม มีแต่ทุกข์ ในเบื้อยงปลาย คนที่เน้าอารมณ์ ก็มีกรรมมาก กาคนที่จะทำบ้างทำทานเป็นยาก เมื่อทำงาน มันก็ต้องใช้อารมณ์ความนึกคิดต่างๆมากมาย กายก็เหนื่อย จิตก็เหนื่อยไปตามกาย ตอนอายุน้อยๆ ร่างกายมันแข็งแรงอยู่
พออายุมากขึ้น ร่างกายมันก็เปลี่ยนแปลง .อ่อนล้าลงไป เมื่อกายมันอ่อนล้า คราวนี้ เรื่องราวของกรรมก็จะแทรกเข้ามา เราจึงเห็น คนค่อยๆป่วย เจ็บแ่วยขึ้นมา เจ็บป่วยก็รักษากายไป แล้วจิตเราล่ะ เรามีที่พึ่งหรือยัง
คนเรานั้น มันเลือกเกิดไม่ได้ เมื่อเราได้กายพ่แม่เป็นมนุษย์ เราก็ตอบแทน พระคุณท่าน มีน้องที่ทำงานด้วยกัน พ่อแม่ก็มีฐานะ เวลากลับบ้าน เค้่ากราบพ่อแม่เค้า แล้วก็เอ่สองมือ ประคองเงินให้พ่อแม่ นั่นก็คือ เวลานำเงินให้พ่อแม่ เราก็ควรทำกิริยาดีๆ นอบนอมส่งเงินให้พ่อแม่ อย่าไปยืนค้ำหัวค้ำศีรษะ หรือ ทำแบบเหวียงๆ ส่งให้ เหมือนกัยพ่แม่ไม่มีพระคุอะไรเลย มันด้อยค่าจิตของตัวเอง. ไม่เห็นพระคุณที่ได้อาศัยกายพ่อแม่ มาใช้กายนี้ มีชีวิตอยู่ชั่วขณะหนึ่ง .แล้วก็ต้องจากลาจากโลกนี้ไป เมื่อที่ว่า ถึงเวลาต้องจากกัน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
