10 พ.ค. เวลา 12:37 • ปรัชญา

โอบกอดความสงบ

ในชั่วขณะ ที่หยุดใจ ไหวระรึก
ความรู้สึก ดิ่งลึก จนสุดถอน
ความวุ่นวาย ที่เคยรุม ประดังตอน
ก็คลายคลอน หายวับ ไปกับตา
สัมผัสถึง ความอิ่มเอม ที่อาบจิต
ไร้เข็มทิศ ไร้เวลา ไร้ใบหน้า
มีเพียงความ แช่มชื่น ที่ตื่นมา
โอบกอดกาย และใจข้า อย่างละมุน
ความคิดที่ เคยเหนื่อย ก็เมื่อยพัก
ความเงียบหนัก กลับกลาย เป็นเกื้อหนุน
ไม่ต้องวิ่ง หาความสุข ที่ละมุน
เพราะความจริง พรั่งอุ่น อยู่ในใจ
เป็นอิสระ จากกระแส ที่เชี่ยวหลาก
ความสงบ เปี่ยมวิบาก อันสดใส
ความเงียบที่ งดงาม กว่าสิ่งใด
คือรางวัล ที่หลั่งไหล มาให้ตัว
โฆษณา