Season 1 Finale อำมะหิตของนางฟ้า ต่อ Season 2 01 09 2026
ตอนที่ 8 แสงไฟในสกายเลาจน์
ในที่สุด ฟินิกส์ อย่างฉันก็ได้เกิดใหม่จากกองเถ้าถ่าน
ของเตาอั้งโล่มที่ใช้ต้มน้ำซุปข้าวมันไก่ของอีแปะเจมส์ ..
ซะเมือไหร่
แม้รักแท้จะแพ้ใกล้ชิด
แต่ฉันไม่คิดจะติ๊ดชึ่งกับตาแก่หัวล้านสะท้อนแสงไฟเหมือนไซเรนกู้ภัยที่มาพร้อมนัยน์ตาลูกคิดอย่างอีแปะ แน่นอน
ต่อให้ผู้ชายเหลือคนเดียว
ฉันก็ขอเสียวซ่านกับแตงล้าน
ดีกว่าล้านเฒ่าพันทวี
คืนนี้ ฉันคือ Carry Bradshaw of Bangkok ของแท้ ตัวแม่ Sex and the City ตั้งแต่หัวจรดเท้า
เดรสหรู เครื่องประดับไฮเอนด์
แถมน้ำหอม cc ละร้อย ที่ปะพรม
ของขวัญจาก รัตติกาล
อย่างนี้สิ ถึงสมกับมีเพื่อนเป็นซุปเปอร์นางฟ้า
แม้มันจะแค่ 3 ชั่วโมง
ยิ่งคิดยิ่งครึ้มจนต้องควัก
Cavallo จากปอยเปตมาจุดสูบ
ของหนีภาษี
ที่ไม่มีรูปหอยสังฆ์อวมงคล
นี่มันชื่นใจจริงโว้ย
แล้ว one moment in time
ที่ไม่ใช่นาทีบัดซบ
ก็อยู่ตรงหน้า
นี่สิ...โคตรลอรีอัลของอีสิรี ที่แท้ทรู
ฉันตื่นเต้นจนระงับอาการไม่ไหวกับภาพตรงหน้า ชั้นลอยฟ้าบนโรงแรมเจ็ดดาวใจกลางสุขุมวิท ที่ตกแต่งเป็นไฮเอ็นด์คลับบนพื้นที่หนึ่งพันตารางเมตร ล้อมรอบด้วยสวนสวย และสระน้ำธรรมชาติ
วงแหวนเลาจน์บาร์ขนาดใหญ่ตรงกลางลาน ใต้ต้นไม้สิบคนโอบ สูงเสียดฟ้า ทิ้งก้านยาวประดับไฟเป็นเส้นสายมากมายแกว่งไกวตามลมอ่อน โคนต้นล้อมรอบด้วยเคาน์เตอร์และชั้นวางแก้วไวน์ แก้วเหล้าสาระพัดรูปทรงและขนาดที่ซ่อนไฟตกแต่งราวแกเลอรี่แสดงศิลปะ ยืนด้วยบาร์เทนเดอร์ทั้งชายหญิงในสูทดำสไตล์บัทเลอร์ที่คอยเดินไปเดินมาระหว่างเคาน์เตอร์และบาร์วงแหวนรอบนอกที่โอบล้อมเพื่อสร้างสรรค์เครื่องดื่มอันสวยงาม พิสดารมากมาย
เสียงเพลงแจ๊สผสมเปียโนล่องลอยในอากาศยามพลบค่ำ และแสงไฟรำไร สร้างเป็นบรรยากาศ หรู แพง ด้วยรสนิยมอันเลอเลิศที่แม้แต่ฮอลลีวูดสตูดิโอยังทำไม่ได้
รอบวงแหวนเลาจน์บาร์ ยังวางไว้ด้วยโซฟาวงแหวนสีดำเนื้อนิ่มเงางามสไตล์วินเทจที่ตอดหมุดเพชร รอยกดของหมุดเว้นระยะให้เกิดตารางของหมุดที่จมลงทั้งด้านอกและด้านใน
ตรงกลางวงโซฟา คือโต๊ะเตี้ยทรงกลมจากกระจกใสเนื้อหาที่ภายในคือผลืกแก้วเจียระไนเหลี่ยมมุมเหมือนกะรัตเพชร แสงสีฟ้า ม่วง ชมพู ในแต่ละชุดที่กระจายอบู่รอบลานถูกปล่อยผ่านกระรัตแก้วเหมือนอัญมณีขนาดมหึมา
แต่ละวงโซฟ้ายังเล่นระดับสูงต่ำของแพลตฟอร์ม ฉันและรัตติกาลนั่งอยู่บนแพลตฟอร์มสูง มองผ่านระเบียงกระจกลงไปเห็นถนนด้านล่างที่ต่ำลงไปร่วมสองร้อยเมตร ห้อมล้อมด้วยวิวตึกระฟ้าทันสมัยหลายรูปทรง ราวกับนั่งอยู่ในนิวยอร์ค
เสียงแก้วกระทบ เสียงคนพูดคุยทั้งภาษาไทย และภาษาตะวันตก แทรกเสียงหัวเราะ สร้างชีวิตชีวาในทุกตารางเมตรสมกับเป็นสถานเริงรมย์ระดับโลก
ฉันซึ่งอยู่ในเดรสหรูของ Christian Dior ที่จิ้มจากปก Vogue ฉบับล่าสุด นั่งตรงข้ามรัตติกาลที่สวยเกินบรรยาย หล่อนในเดรสดำไล่โทน blue navy ของ LV และเครื่องประดับบูการีที่เป็นสร้อยงูพันรอบคอแบบโชคเกอร์ ดูราวราชนิกูล
เธอคือนางฟ้าที่ใจดีที่สุด รัตติกาล ทั้งชุดที่ฉันใส่ และเลาจน์ลอยฟ้านี่ ฉันมีเงินสักล้านยังไม่มีสิทธิ์ที่จะขึ้นมาได้เลย จุ๊บๆ
ฉันส่งจุ๊บผ่านนิ้วลอยไปหาหล่อน ที่นั่งยิ้มขำ
รีบเสพเข้าเถอะ ความหรูระดับอภิมาหาเศรษฐีแบบนี้ ...
รัตติกาลยกแก้วคอกเทลที่ประดับสับประรดและดอกลิลลี่ขาวแซมโรสแมรี่ขึ้นชนกับคอกเทลสีน้ำเงินเขียวประดับพีชสลักแซมดอกกุหลาบสีชมพูจางและใบมะกรูดสลักลายในมือฉัน
หล่อนยิ้มลึกลับชอบกล
ฉันยกชนแล้วจิบ
โอววว พระเจ้า
นี่มันรสชาติแบบเกาะพงันผสมทะเลแคริบเบียน ที่โคตรสุดยอด แก้วนี้กี่พันกี่หมื่นกันวะ
ลิ้นกูไม่เสียชาติเกิดแล้ว
ฉันจิบแล้วจิบอีก สมองเบาลอย ราวกับกำลังตีกันเชียงบนผิวทะเลสีฟ้าเขียว ใสแจ๋วจนเห็นพื้นทรายและปลาการ์ตูนหลากสีสัน
ฉันเคลิ้มไปกับรสชาติและบรรยากาศจนหลับตาปรือ แล้วก็ลืมตาฝันๆ เมื่อรัตติการชนแก้วอีกครั้ง จะยกจิบสวยๆ แต่กลับพบว่าแก้วทรงบอลมันไม่เหลืออะไรสักอย่าง แม้แต่ใบมะกรูดก็เคี้ยวอยู่คาปาก อ้าวเวรล่ะกู จะทำหรูเนียนๆ เสือกแดกของตกแต่งยังกะเมี่ยงคำ
รัตติการหัวเราะสดใส
แล้วใช้มือที่คีบบุหรี่สะบัดช้าบนปากแก้ว บัดนี้น้ำสีม่วงอมชมพูปรากฎอย่างมหัศจรรย์
แต่ที่พิสดารกว่านั้นคือ มันเคลื่อนไหวและเกิดเกลียวคลื่นม้วนวนอย่างไม่ขาดสาย แถมยังมีควันระยิบระยับเหมือนละอองเพชรลอยคลอเคลีย
...โอ้ว๊าววว คอกเทลอะไรเนี่ย สวยโคตร ชนะเลิศกว่าทุกๆ แก้วของที่นี่เลย
ฉันจะยกดื่ม แต่ค้างไว้
..นี่หล่อนคงไม่ได้ใส่วิกซอลลงไปด้วย หรอกนะ
นิมมานนรดี...
รัตติดาลตอบสั้นๆ
นัยว่านี่คือชื่อคอกเทลเกลียวคลื่นในมือฉัน ...
เอาวะสวรรค์ไม่ฆ่าคนดีๆ อย่างฉันหรอก แม้จะชอบเมาท์มอยหอยสังฆ์จะพาละนัง คิดได้ก็ยกจิบไปอึกใหญ่
ผี ผีเต็มไปปหมดเลย รัตติกาล
ฉันลืมตาจากความละเมียดละไมเกินบรรยายของ นิมมานรดี ที่ยกจิบ รสชาจิของสวรรค์มันทำให้ตัวเบาไร้น้ำหนัก
ท่ามกลางหมู่ดาวและถนนทางช้างเผือก ดาววงแหวนอยู่ใกล้แค่เอื้อมแค่คิดถึงในใจ แล้วนี่อะไร พอลืมตา ผู้หญิงเปียกน้ำคร่อมคอหนุ่มฝรั่งเศสโต๊ะใกล้ๆ ผู้ชายหัวแบะยืนอยู่หลังสุภาพสตรีสังคมไฮโซที่โต๊ะถัดไป ไหนจะวิญาณไม่สมประกอบแทบทุกเพศทุกวัย ที่อยู่แน่นขนัด ที่ห้อยหัว กระโดดขย่มต้นไม้ใหญ่กลางเลาจน์บาร์
ฉันตัวสั่นสะท้าน
...รัต รัติกาล ฉันเห็นผี ผีเต็มไปหมด แล้วที่ฉันมีผีขี่คอไหม รัตติกาล
หล่อนหัวเราะขำ ในขณะที่ฉันมองรอบๆ ตัวเอง แปลก
ไม่มีสักตัว
ในรัศมีห้าเมตรของโต๊ะที่เรานั่ง
เกิดอะไรขึ้น
ออร่านางฟ้าไงจ้ะ สิรี ออร่าของแท้ที่แม่ไม่ได้ให้มา..นี่ขนาดกดต่ำสุดแล้วนะ
รัตติกาลตอบยิ้มๆ ก่อนหัวเราะถาม..เป็นไง รสชาติ นิมมานรดี
รัตติกาลสูบบุหรี่ แค่พ่นควันจางๆ ผีทั้งหลายก็ค่อยๆ จางหาย เหมือนถูกพลังบางอย่างที่ทรงพลังกว่ามากกดทับจนไม่อาจก่อรูป
ฉันค่อยถอนใจยาว
จะหยิบ นิมมานรดี จิบแก้เครียด
แต่ก็คาไว้แค่อก
แล้วยกวาง หยิบบุหรี่ Cavallo ในกระเป๋า
Chanal มาจุดสูบแทน
รัตติกาลยิ้มหวาน ...
นี่แค่ออเดิร์ฟจ้ะสิรี
ยังมีไฮไลท์ ที่เด็ดดวงกว่า
หล่อนส่งเมนูเครื่องดื่มที่จู่ๆ ก็มีในมือให้ฉัน
สั่งเต็มให้เต็มที่ ให้สมกับ้ป็นคืนสุดท้าย ราคาหูฉี่แบบนี้ ตายกันหลายชาติอาจจะไม่มีปัญญาแค่น้ำสักขวด
หล่อนหัวเราะขำหนัก
ใครจะตายกูขอตะกายดาวก่อนละวะ
ฉันสั่งของหลายอย่างทั้งคอกเทลและกับแกล้ม รวมๆ ราคาเหยียบหมื่น
ก่อนปิดเมนู
ว๊ายน้ำห่าจากป่าหิมพานต์รึไงวะ
ขวดละสองพันบาท
แล้วก็เลยรีบวิ่งไปเพิ่มน้ำกับบริกรที่เพิ่งเดินไป ...
ขอลองหน่อย
แดกแล้วจะมีปีกเป็นกินรีมีผัวพนะสุธนแถมพกมาด้วยไหม
รัตติกาลบัดนี้ไม่ได้มองที่ฉัน
แต่มองไปทางระเบียงแก้ว เมื่อฉันไล่สายตาตาม ก็ตกใจสุดขีด
ตัวอะไร รัตติกาล
หล่อนหันกลับมา ยักไหล่เหมือนนั่นแค่ป้ายโทรมๆ ข้างไฮเวย์
แล้วหยิบคอกเทลขึ้นจิบ ก่อนพ่นควันบุหรี่แบบชิลๆ แต่คำตอบนี่สิ
เทวทูตเพลิง
เทวทูตเพลิงที่ว่า
คือชายตัวแดงขนาดเล็ก้หมือนลาบูบู้ที่ลิซ่า แบลคพิงก์ ห้อยกระเป๋า แต่หน้าตาขึงขัง บนหัวมีชฏาสีทอง เปลือยอก ต้นแขน มีวงแหวนสีทองรัดทั้งสองข้าง และสังวารที่กลางตัว นุ่งผ้ายกสีแดงเพลิง บนมือถือคบไฟ
กำลังไต่อยู่บนระเบียงแก้ว เหมือนจะมาที่เรา แต่กลับเลี่ยงเดินไปอีกทาง เหมือนผงะ ปะทะบางางที่มิอาจล่วงหลู่
ฉันมองกลับมาที่หล่อนทันที
บารมีระดับจักรวาลที่รับรู้ได้ของหล่อนสินะ
มาทำไม รัตติกาล
จะมาประชุมเพลิงใคร ...คืนสุดท้าย สั่งเต็มที่...ไม่เอานะรัตติกาล ช่วยด้วย ไม่อยากถูกย่างสด สงสารคนรดน้ำศพเหอะนะ
รัตติกาลหัวเราะขำ
นี่คิดว่าฉันพามาเลี้ยงส่งเหรอจ๊ะสิรี ...ที่นี่ต่างหากที่จะเป็นฟูลมูนปาร์ตี้แบบไม่มีเอฟเฟกต์
พนักงานกลับมาพร้อมของที่สั่งเต็มโต๊ะ ฉันตกตะลึงพึงเพริดกับสิ่งตรงหน้า ทุกอย่างสวยแพงสมราคา แต่พอจะคว้ามือหยิบกุ้งคอกเทลตัวเท่าฝ่ามือที่เรียงรอบแก้วบบรจุน้ำจิ้มตรงกลาง
ไป ! สิรี...
คำสั่งสั้นๆ ของรัตติการ ทำให้ฉันไม่ได้ตั้งตัว แต่ในอึดใจนั้นก็มือไว คว้าน้ำกินรีติดมือมาด้วย
บัดนี้เรายืนอยู่บนระเบียงเพนท์เฮาส์ของตึกตรงกันข้าม มี่มีความสูงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าเลาจน?ดาดฟ้า
ไฟระเบิดลุกไหม้อย่างรวดเร็ว
เสียงคนร้องด้วยความตกใจ
เสียงโหยหวนจาการถูกครอก
และหลายคนกระโดดตึก
เป็นภาพที่ทั้งสยดสยอง และโหดร้ายที่สุดในชีวิตของฉัน
ร่างกายสั่นสะท้าน
มือจิกขวดน้ำแน่นจนเจ็บ
!!!!!!!
ปากที่จะเอ่ยคำ
ระริกชาจนไม่มีเสียงเล็ดรอด
นานไม่รู้เท่าไหร่ แต่เปลวควันดำ และกองเพลิงที่เผาทั้งเลาจน์จนขึ้นไปถึงยอดต้นไม้ใหญ่ยังลุกโชนในความมืด
วิ๊วววว!!!! วิ๊ววววว!!!
เสียงหวอรถดับเพลิง สัญญาณขอทาง ดังจนหูอื้อ แล้วก็ยิ่งสะทือนขวัญเมื่อ...
ไม้ใหญ่สูงนับสิบเมตร
แคร๊กกก! โครม!
ว๊ายย! ช่วยด้วย!
ช่ว...ย ด้....ว....
โค่นลงทับผู้คนที่ยังหลงเหลือ พร้อมเสียงกรี๊ดดังมาถึงตึกที่เรายืนเป็นสักขีหายนะ
รัตติกาล!
ฉันเรียกหลอนเสียงแหบแห้ง
แต่มองไปไม่พบเธอข้างๆ จึงกวาดสายตาไปอีกทาง
หล่อนกำลังเดินกายกรรมบัลเล่ต์
บนขอบระเบียงกระจกอย่างน่าหวาดเสียวจะพลัดตกความสูงร่วมสองรอยเมตร
รัตติกาลหมุนตัวราวกับเริงระบำบนฟลอร์ ที่มีฉากหลังเป็นควันดำ เปลวเพลิงพวยพุ่ง เสียงร้องโหยหวนของผู้ถูกไฟครอกและความโกลาหลเบื่องล่างคือสุนทรีย์ดนตรีให้หล่อนรื่นเริง
รัตติกาล !
ฉันเผลอเรียกหล่อนเสียงเข้มด้วยหลายอารมณ์
ความตกใจ
สลดใจ และโมโห
ที่หล่อนยังมีกะใจมาเต้นรำครื้นเครง
รัตริกาลที่เปล่งแสงระยับในเนื้อผิวดุจวัตถุปริศนาเหนือนิยามแห่งจักรวาล
ลอยขึ้นจากระเบียงกลางอากาศ
ใบหน้านิ่ง
ดวงตาเพ่งลึกจนฉันเสียวสันหลังวาบ
นี่คือแววตาที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนจากหล่อน หรือ สิ่งมีชีวิตใดๆ
เยือกเย็นจนจิตสะท้าน
ความสวย ที่กลายเป็น สยองประสาท
และเสียง จากหลุมดำไร้สิ้นสุด
ไม่มีใครช่วยใครจากวิบากกรรม
ที่ก่อไว้ได้
มนุษย์และแม้แต่ผู้ทรงทิพยสภาะ
อย่างเรา
หาได้รอดพ้นไม่ สิรี
หล่อนพูดแทงใจดำของฉันที่ความโมโหนั้นเกืดจากความคาดหวังในทิพยอำนาจเหนือจักรวาลจะต้านโศกนาฏกรรมตรงหน้า
ทำไม ...ทำไมถึงพาฉันมาดู มารับรู้ รัตติกาล เพื่ออะไร
ฉันถามน้ำตาคลอ เสียงสั่น และเจ็บลึกถึงก้นหัวใจ
ร่วมชมนาฏกรรมแห่งความไม่เที่ยง ของกฎแห่งกรรม ...
หล่อนตอบยิ้มเย็น ก่อนจะดีดนิ้วเป๊าะ นำฉันมาทิ้งไว้คนเดียวริมระเบียงห้องเช่า คืนนี้ฟ้ากระจ่างพร่างพรายดาว แต่ไม่สวยงามเลยสักนิด
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
