เลิกสวมหน้ากาก แล้วถากถางทางตน
เลิกฉาบฉวย อ้างสวรรค์ ปั้นคำสวย
เพื่อเกื้อกูล ใจระทวย ที่คร้านหา
หยุดผลักไส ให้เทพ และเทวา
แล้วเรียกมัน ว่า "ศรัทธา" ทั้งที่กลัว
คำว่าสุด แต่ใจ ของพระองค์
คือข้ออ้าง ที่ซื่อตรง ของคนชั่ว
ที่ขี้เกียจ จนงมงาย งามครอบงัว
ไม่ยอมดึง พลังตัว ออกมาใช้
จงทุ่มเทพ ให้หนัก ดั่งพายุ
ระเบิดความ มานะมุ ให้ยิ่งใหญ่
หากยังทำ เพียงครึ่งกลาง อย่างจัญราย
อย่าหาได้ ถามกำไร จากชีวิน
จักรวาล ผันแปร แสนซับซ้อน
เกินมนุษย์ จะอ้อนวอน หรือตัดสิน
หน้าที่ท่าน คือก้มหน้า สู้ฟ้าดิน
มิใช่บ่น จนสิ้น ศักดิ์ศรีคน
อย่ามาโกรธ โชคชะตา ว่าไร้สัตย์
ในเมื่อท่าน ยังขจัด ความฉ้อฉล-
ในใจตน ที่แอบอ้าง ทุกหยาดชล
เพื่อปกป้อง ความอับจน ของความเพียร
ทำหน้าที่ ให้พิสุทธิ์ ดั่งศาสตรา
เลิกตำหนิ ฟ้านภา ที่หมุนเวียน
ผู้ตื่นรู้ จะสู้ตาย ใกล้ใกล้เทียน
ไม่เฝ้าเขียน คำอาฆาต ขาดปัญญา
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
