คลานเข่าหน้าแอดมินเก่า กูตกต่ำถึงขีดสุดเพราะเป็นโยโย่... กิโยตินด้วยลมปากแท้ๆ
ตอน 17 โยโย่มนุษย์
สมัยที่ฉันทำงานเป็นบรรณาธิการแฟชั่น และความงามนิตยสาร
ความสวยงามสมบูรณ์แบบ
คือไบเบิ้ลสำคัญสูงสุด
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรากฎตั้งแต่
หน้าปก
แฟชั่น
ภาพบุคคล
อุปกรณ์เทคโนโลยี
เครื่องสำอาง
ของใช้ในครัวเรือน
แม้แต่...สากกะเบือ
พร้อพในคอลัมน์ทำอาหาร
ยังต้องดูดีเกินจริง
ด้วยการ
รีทัช
ที่แปลเป็นไทยฉบับฉันเองว่า..
ร้อยเทค...เมค Over
ไม่มีคำว่า ธรรมชาติ หรือ ออแกนิค
ในพจนานุกรม
แม้แต่ สินค้าออกแกนิค เอง
ที่ลงพรินท์แอด หรือ tied in กับคอลัมน์ ในครัว หรือ มือของเซเลบริตี้
อ้อ...มือของนางด้วย
นั่นก็ต้อง โอเวอร์ ความจริงเหมือนกัน
แม้แต่..จมูกเล็บ
ในอดีต
นายแบบ นางแบบ
ที่มาถ่ายแฟชั่น ไม่ว่าจะเซ็ตปก แฟชั่นในเล่ม แฟชั่นแอด หรือ คอลัมน์เนื้อหา
เมื่อแบกหน้าสิวเขรอะมาสตูดิโอ
คอนซีลเลอร์อย่างหนา
เหมือนกาวลาเท็กซ
คือคำตอบสุดท้าย
พร้อมกับการด่าแบบมัดตราสังฆ์
ที่รวมมาติกา พร้อมเผาทันที
จาก เมคอัพอาร์ติสต์
แต่หลายปีมานี้
ไม่ว่ามึงจะ...
หน้า เหี้ย ขนาดไหน
แก้มไปถากลวดหนาม
ริมตะเข็บชายแดนเขมร
หรือ Blowถอก จนปากเป็นดุ้น
...ไส้กรอกเยอรมัน
ทีมงานก็ยิ้มได้
ด้วยเทคนิคราวเนรมิต
กับการตกแต่งภาพบนจอแบบเรียลไทม์
ชนิดที่แบบเอง
ยังแทบจะจำตัวเองไม่ได้
ว่าสวย หล่อ ขนาดนั้น
ตั้งแต่เมื่อไหร่
ดารานมยาน
ที่ไม่สำเหนียกตัวหลังคลอด
กลายเป็นสาวรุ่น
เต้าตึงเหมือนขึงกลอง
ในชุดว่ายน้ำทูพีช
พระเอกหน้าหล่อ
ผิวยับขึ้นลายยังกะอัดพลีททั้งตัว
กลายเป็นหนุ่มหล่อ
ในจีสตริง
ติ๊งนั๊ง..จนสาวๆ อยาลากลิ้นทุกขุมขน
หรือไฮโซปลาสลิด
บอดี้ฟ้าประทาน
แต่ประหัดประหาร หัว ทิ้ง
สวย..ไม่มีที่ติ
ในคอลัมน์แนะนำเมคอัพไฮแบรนด์
นี่คือผลงานที่ทำให้ใครๆ ต่างยินดี
เมื่อนิตยสารของเรา
ติดต่อ...ร่วมงาน
ถึงขั้น ...
ควักเงิน จ่ายเอง
โปรโมทตัวเอง
นักเลงพอ!!!
และฉันเคย...
โคตรจะภูมิใจ
ที่ได้เป็นหนึ่งในกลไกสำคัญ
เพื่อ เกียรติยศ เงินทอง ชื่อเสียง
ที่เรียกตัวเองอย่างอหังการ์
ด้วย จรรยาบรรณ ว่า...
สื่อมวลชน (มืออาชีพ)
ไม่ว่าจะเป็นสื่อ...
นิตยสาร
โทรทัศน์
หนังสือพิมพ์
และรวมทั้ง Influencer
พวกเราล้วน ไม่ต่างกัน
ในความเป็น...
(มืออาชีพ)
เราสร้างสรรค์
สังคมและโลก ให้...
บิดเบี้ยว..อย่างสวยงาม
แบบแวนโก๊ะ
โฮะโฮะ กับมุมมอง ABSTRACT
ด้วยมายาลวง
หลอกจิต..หลอนตา
Sahara mirage
เพราะทุกความสมบูรณ์แบบ
ที่ไม่มีอยู่จริง
ที่...ต่อให้มึง
ตายแล้วเกิด
อีกกี่ร้อยชาตื
มันนำพาเม็ดเงินมหาศาลแบบ ทฤษฎีสัมพันธภาพ ในหลายธุรกิจที่สมคบคิด เพื่อชีวิต Only กู ทั้งวงการ...
แฟชั่น
ความงาม
อาหารเสริม
ศัลยกรรม
โมเดลลิ่ง
ที่สุดท้ายผลกำไรเพียงปลายเล็บ ได้แปรสภาพเป็น กองเงิน กองทอง และของพรีเมี่ยมระดับไฮเอนด์
ของคนวงใน...ผู้ขับเคลื่อนประเทศ
สู่อนาคตอันสดใส
ด้วยความ
....
ชิบหาย! วายป่วง!
เด็กผู้ชายขายตูด
ม.ต้นหญิงรูดเต้า
เพื่อ...เบ้าหน้า...รีทัช! 3D
แบบตามปก..(ไม่) จกตา
ความงามจากคุณสมบัติ
กลายเป็นแนวคิดทีเร็กซ์
ที่สูญพันธุ์
ความ บรรลัย ที่เกิดขึ้นจริง
ในประเทศที่มี..
ไอดอลเป็นสินค้าส่งออก
ทั้งเสียงเพลงและ..
แพคเกจเสริมเพื่อสุนทรีย์ส่วนบุคคล
คนซื้อยอมจ่าย..คนขายยอมเทรด
ที่กำลังเป็นความฮอทฮิต
ด้วยคำสวยหรูว่า
บันไดดาวสู่ความฝัน
อันยิ่งใหญ่
ของ เมกกะสตาร์
เราอยู่กับความหลอกลวงอย่างเต็มใจ
เพราะมันได้กลายเป็น
มาตรฐานใหม่...
ของดิจิตัลเอจ
2026
ชีวิตที่ถูกยอมรับและเปิดโอกาส
ของวันนี้
ต้องผ่านกระบวนการ
เหมือนพลอยเจียระไน
ทุบ
ตบ
ตัด
กรุ
บุ
และกระชาก
ชั้นหนัง เลือด เส้นประสาท ไขมัน โครงกระดูก ไขมัน และคอลลาเจน
ความเจ็บที่อยากเจ็บ
รอยเย็บ ที่ยับเยินเอง
เพื่อหลบ...
การกระทืบ!!!
ของสังคมภาพลักษณ์
ซึ่งมีเพื่อน แฟน อีป้าขายตำปลาร้าปากซอยและอีกมากมายร่วมด้วยช่วยกัน
ไม่เว้นแม้กระทั่ง
พ่อแม่หน้าโครมันยอง
ผู้ทะเยอทะยานเกินยีนส์
เริ่มต้นด้วยคำถาม
แต่นานไป คือความเคยชิน
และสุดท้ายคือ
แกนสมอง
นี่คือสิ่งที่เราเป็น...
เมื่ออยู่กับความลวง
เสมือนจริง
ฉันหน้าใสเหมือนไข่ต้ม
ผมตัวหอมด้วย Gucci ฟีโรโมน
ดั๊นฟันสวย สะอาด เหมือนแกะกล่อง
อาตมาแดกชีวะจัดจนหมดจดทั้งในนอก
มึงเลือกจะลืมว่า...
หน้าแม่งพรุนกี่สิบล้านรูขุมขน
ใต้รักแร้และซอกไข่ คือเมือกเหม็นสัตว์
แบคทีเรียในปากมากกว่าคอห่าน
ความโสโครกคือสมดุลที่รักษาชีวิต
ทุกความจริงที่เราไม่อยากจะยอมรับ
และทำเป็นมองบน
ทั้งที่ตลอดตัวล้วนเต็มไปด้วย
Complex ขี้
สาระพัดสาระเพจากทุกเซล
ที่รวมเป็นตัวเป็น...
มึง กู
มาตั้งแต่ Embrio
ฉันวางปากกาบนเคาน์เตอร์อ่าง
แล้วหันมาจับด้ามสก๊อตไบรท์
ล้างคราบเกรอะกรัง
ในหลุมหล่อน้ำ
งานล้างส้วม...ที่รัก (ชิบหาย)
ยิ่งทำให้เห็นชัด
ทั้งกลิ่น และเนื้อสัมผัส
มัน Hello ความโสมมแบบไม่ รีทัช
นี่คือวันที่สิบของประสบการณ์แบบปั๊ม Fill & Chill
ในฐานะ ....
อีส้วม! ลูกจ้างรายวัน
ค่าแรง 300 บาท
แป้บนึงค่ะ
ฉันบอกลูกค้าที่ผลักประตูห้องริมสุด ที่กำลังสเปรย์กลิ่นลาเวน้ดอร์ หลังใช้ผ้าแห้งซับฝาชักโครก ถังเก็บน้ำ สายชำระและฝารองนั่งจนแห้งสะอาด
กลิ่นหอม
คือไฟนอลทัช เทคนิคพิเศษเฉพาะตัว
ที่ผู้จัดการสาขาชื่นชม
ว๊าย!!! พี่สิรี!
เสียงกรีดทักจากลูกค้าในชุดสูทผ้าทวีด ของลูกค้าสาวที่รออยู่หน้าประตู
ทำฉันอึ้ง !
ค้าง !
ชา !
ปุยฝ้าย
อดีตเลขากองบรรณาธิการ
ลูกน้องระดับล่าง ที่เพิ่งจบกาศึกษาเมื่อสองปีก่อน
หล่อนทักด้วยความดีใจ แต่เพียงอึดใจ กลับนิ่งงัน ด้วยแววตาชวนอึดอัด
ส่วนฉันก็ไม่ต่างกัน แค่ยิ้มอย่างเต็มกลืน เมื่อได้สติก็พูดเรียบๆ
ใช้ได้แล้ว..เชิญค่ะ
ปุยฝ้าย ก้มหัวเชิงขออนุญาต แบบที่หล่อนเคยชินตลอดการทำงานในองปีที่ผ่านมา
เสียงกดชักโครก
ทำฉันตกใจ จนมือเกร็ง
หายใจกระชั้น
หล่อนทำธุระเสร็จก่อนความตั้งใจ ที่ฉันจะปลีกตัวจากการเช็ด และสเปรย์กลิ่นปรับอากาศเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า
ความลน
ทำให้มือปัดขวดโฟมล้างมือตกพื้น
จึงต้องก้มเก็บ ซึ่งเป็นเหมือนการค้อมตัวให้กับสองเท้าของปุยฝ้าย ในส้นสูง ที่ก้าวออกมาพอดี
อุ๊ย! พี่สิรี ...เดี๋ยวหนูอายุสั้น
ปุยฝ้ายอุทาน
รีบชักขาถอยกลับ
หล่อนเข้าใจผิดว่าฉันแสดงความเคารพ นฐานะพนักงานมำความสะอาด
ฉันยิ่งอายจนแทบจะมุดแผ่นกระเบื้อง
หนูมาพบลูกค้าค่ะ พอดีเห็นปั๊มเลยแวะมาเข้าห้องน้ำ และเช็คตัวเองอีกรอบ
ฉันค่อยๆ เรียกสติกลับ
เงยหน้าขึ้นมองหล่อนตรงๆ
ฉีกยิ้มอ่อนๆ
ริมฝีปากมันที่เคยขยับคล่องแคล่ว เหมือนสูญเสียประสาทควบคุม
แต่งตัวสวยเหมือนเออี เอเจนซี
ทักแบบผู้ใหญ่ ด้วยเสียงราบเรียบกว่าที่คิด..
โชคดีทีระสบการณ์ทำงาน ไม่ได้สูญหายไปพร้อมตำแหน่ง
ปุยฝ้ายยิ้มผ่อนคลายลง แต่ยืดตัวขึ้น และเชิดคออย่างภาคภูมิ
สมกับเป็นพี่สิรี..มองปราดเดียวรู้เลย
ค่ะ หนุมาบริหารดูแลลูกค้ากลุ่มบิวตี้ ให้กับบริษัทออนไลน์มีเดีย
หล่อนหยุดยิ้ม และอึกอักเหมือนชั่งใจ ก่อนจะถามเสียงอ่อย
พี่สิรี..ตรงนี้คือ..
พี่รับจ้างทำงความสะอาดรายวันที่นี่จ้ะ
ฉันรีบพูดขึ้นเมื่อเห็นอาการของหล่อน แล้ต่อด้วยอีกประโยค
เก่งมาก ขอให้ไปได้สวย
กับงานและชีวิตนะ..ปุยฝ้าย
หล่อนยิ้มและยกมือไหว้ ก่อนขอตัวจากไปอย่างสุภาพ ทื้งไว้เพียงกลิ่น Clinique Happy จางๆ
ฉันขาหมดแรง
เข่าอ่อน ทรุดลงทั้งตัว
จิตใจเลื่อนลอย
ห้องอึมครึม
เมื่อฉันไขกุญแจ
ผลักประตู
แสงอาทิตย์สุดท้าย พอจะสองให้เห็นลางๆ
ฉันเดินผ่านความมืด เลื่อนประตูกั้นอย่างเหม่อๆ ทิ้งกระเป๋าสะพายลงข้างตัวตรงระเบียงที่ยืนชิด
คลำบุหรี่และไฟแชคในกางเกงแบบสุ่มๆ จนเจอ
หยิบและจุด
สูดควันลึก
แล้วปล่อยยาว
ให้ม่านหมอกที่ลอยคลุ้ง
ค่อยๆ เคลื่อนสูงจนจางหาย
นับตั้งแต่นาทีที่เจอปุยฝ้าย จนถึงตอนนี้ ไม่มีเว้นวาย ...
ที่จะไม่คิดกลับไปกลับมา
หล่อนจะเมาท์ฉันยังไงนะ
หล่อนจะสมเพชฉันแค่ไหน
แล้ว...
ใครๆ ที่รู้ข่าว
...คงคิดดูถูกฉันอย่างสะใจ
ฉัน...สิรี
อดีตบรรณาธิการแฟชั่น ความงามนิตยสารอันดับสาม
ของประเทศ
ที่มีแต่คนยกมือไหว้
ทั้งเซเลบ
ดารา
สไตลิสต์
ทำไมการยอมรับ..
ชีวิตที่ตกต่ำ
ของฉัน...
ต้องนำพาความอัปยศมาด้วย
ผ่าน คนเคยรู้จัก
สายลมพัด
ควันสุดท้ายของมวนบุหรี่
ที่ไหม้จนถึงก้นกรอง
และน้ำตาอุ่นที่เอ่อรื้น
จนแห้ง
นี่ฉัน..จะต้องทำอย่างไรกับชีวิต
ตาย!!! อีกรอบสิจ๊ะ.
ที่รัก...
เสียงกังวานใสกลั้ขำขันดังมาจากข้างๆ
ทำฉันสะดุ้งโหยง
เมื่อหันมอง ..
รัตติกาล!
ร่างสวยของหล่อนยืนไขว้ขาพิงระเบียง พ่นควันบุหรี่หอมเหมือนคอกเทล ในแพนท์สูทผ้าทวีดสีดำคล้ายชุดของปุยฝ้าย แต่แพงและไฮแฟชั่นกว่ามาก สมกับเป็น Chanel ยังไม่รวมตั่งหูทฟฟานี่ และขนมิงค์สีนิลเลื่อมระยับแสงที่พันคอลงมาถึงปลายเท้า ในส้มเข็มของ Prada
ท่ายืนพิงระเบียง คีบบุหรี่ และแก้ว Screw Diver ในมือ ส่งให้หล่อนสวยเฟียส ราวปกนิตยสาร Vogue
นี่หล่อนจะให้ฉันตายกี่รอบกัน?
ฉันถามเสียงเข้ม
รัตติกาลยิ้มหวาน
แกว่งแก้วในมือหมุนวนเบาๆ
ว๊ายยย!!!
ฉันตกใจสุดขีด เมื่อหล่อนผลักร่างตกระเบียง
อีกรอบ..และอีกเรื่อยๆ
จนกว่า....
จะหาย โง่!
เสียงตอบขำขันของหล่อนแหวกอากาศจากริมระเบียง
ฉันร่วงลงแหวกอากาศจนผิวหนังสะเทือนแรงลม
เตรียมตัวตาย
เมื่อกำลังจะกระทบพื้น
จากความสูง 8 ชั้น
แต่..
ร่างกลับลอยขึ้น
สู่ความสูงแรกผลัก
จากนั้น
ก็ตกเร็ว
เหมือนคราแรก
กรี๊ด!!!
เสียงดังลั่นจนคอจะแตก
เมื่อตกเกือบถึงพื้นอีกครั้ง
และมันย้อนกลับไปลอยคว้าง
กลางอากาศ
ที่หน้าระเบียงห้อง
อีกครั้ง
รัตติกาล!!!
ฉันไม่ใช่ โยโย่ นะยะ
อีบ้า
อีนางฟ้า...ห่าเหว!!!
หล่อนหัวเราะจนตัวงอ
กวัดไกวขนมิงค์ยาว
เหมือนเชียร์ลีดเดอร์
แห่งนรก
ร่างฉันยังคว้างกลางอากาศ
นี่แค่ห่าซีแพคโมเนียจ้ะ
แต่ถ้าจะให้
ห่าเหว ! จัดได้
หล่อนทิ้งแก้วในมือลงพื้น แล้วผืนกระเบื้องด้านล่างก็บุบตัวลงเป็นเหวลึก มีไฟคุแดง แลบเลียเปลวในความมืดที่ก้น เหมือนหลุมอเวจี
ทุกอย่างอุบัติ !
เพียงเสี้ยวนาที
ฉันกลัวจนน้ำตาไหล
ดิ้นร่ากลางอากาศ
รัตติกาลหัวเราะสนุกสนาน
ดีดนี้ว เป๊าะ!
หลุมไฟสมานตัวเป็นพื้นกระเบื้อง และตัวฉันลอยต่ำลงแตะพื้นระเบียงห้อง
ฉันหยิบซองบุหรี่ และกระเป๋าสะพายข้างๆปาใส่หล่อน อย่างเหลืออด
ทั้งโกรธ
และกลัว ...เป็นครั้งแรก
นับแต่พบกัน
นี่มันเกินไปแล้ว
รัตติกาลหลบหายในอากาศ ก่อนข้าวของจะถึงตัว และปรากฏอีกครั้งในที่เดิม
ด้วยเสียงหัวเราะร่วน และลีลาแบบซูเปอร์โมเดลบนมิลานแคทวอล์ก
เมือเห็นฉันหยุดอาละวาด
ไม่ด่า แต่
นิ่งกองลงกับพื้น
ร้องไห้หนักจนปล่อยเสียง โฮ
หล่อนหยุดหัวเราะ
โยนผ้าชิ้นเล็กให้ลอยตามลม
มาตกลงบนตักฉัน
ฉันไม่สนใจ
แต่เมื่อ น้ำมูกมันไหลไม่หยุด
จึงคว้ามา ซื๊ด แรงๆ ไปหลายที
แปลกที่บัดนี้
รู้สึกมีเรี่ยวแรง
กระตุ้นอะดรีนาลีน
วันละนิด ...จิตแจ่มใส
เสียงหล่อน แม้ไม่คึกคะนองเหมือนก่อนหน้า แต่ยังเจือการหยอกเย้า
ชีวิตหล่อน
จะต่างอะไรกับ
โยโย่
ที่ห้อยต่องแต่ง เมื่อถูกชักใย
ด้วยปากคนกันยะ
ฉันก็แค่ทำให้ดูว่านี่คือ
ชะตากรรมของ โยโย่!
หล่อนหัวเราะขำ พ่นบุหรี่เป็นควันฟุ้ง
ฉันนิ่งคิด
กูเป็น..โยโย่ จริงๆ ด้วย
ถูกคนนั้นมองที
ถูกคนนี้พูดที
ก็เด้งไปเด้งมา
ไม่มีความเป็นตัวเอง
เพราะอะไร!
รัตติกาลถามยิ้มๆ กระดิกขาในส้นเข็มของ LV บนเก้าอี้ทรงแก้วคอกเทล เนื้อใส และฉันไม่สงสัยเลยว่า มัน มาได้อย่างไร
ฉันนิ่งไปอีกนาน
เพราะฉันมีเชือกในตัวเองให้คนดึงไปมา
ฉันตอบด้วยภาพของโยโย่ แล้วเชื่อมโยงชีวิต ศักดิ์ศรี ความกลัว
สิ่งที่เคยเป็น อดีตที่เคยได้รับความสำเร็จ ความชื่นชม ภาพลักษณ์ที่ภูมิใจ มันเป็นเส้นด้าย ที่รวมเกลียวเป็นเชือก
ฉันพูดจากถาพในหัว
แล้วยังไง
แล้วฉันจะทำยังไงได้
มันคืออดีตที่เป็นฉันทั้งนั้น
รัตติกาลยิ้มเยือก เพ่งลึกในตาฉัน
เดินยังไม่ไหว
ยังจะแบก...อีรุงตุงนัง!!!
แม่บรรณาธิการหย่ายยย
OOPS! แค่อดีต!!!
...ขีดเส้นใต้ตัวแดงๆ
หล่อนหัวเราะร่วน ก่อนยักไหล่ ผายมือ
แกล้งคนโง่นี่
เสียเวลา
ห้าล้านปีแสง!
Boring
พูดจบ หล่อนก็หายวับทั้งคน ทั้งเก้าอี้
ฉันยังคิดกับคำ...
แบกพะรุงพะรัง
ถ้าจะตัดสายโยโย่...
ฉันอาจจะต้องเริ่มจาการ
เลิกแบก !
และ
ลืมสิ่งที่ฉุดรังชีวิตในวันนี้
เส้นด้าย...แห่ง
ที่ฉุดกระชาก ปัจจุบัน
ให้หมุนคว้าง...เป็นบ๊ะจ่างกลางลมปาก
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
