คนเรานั้น มันมีเรื่องราว คำว่า สติสัมปชัญญะ . บางที่ก็มีเรื่องราวแปลก .เรื่องราวของคำว่า อารมณ์ปรุงแต่ง . ที่เหมือนเรื่องราวผีเจาะปากให้พูด .มันก็ทำนองว่า พูดไปตามผีที่บอกให้พูด เป็นบริวารผีไป ก็เลยจดจำไม่ได้ เพราะผีมันพูด
เรานั้น ก็มีเรื่องราวแปลก บางที่เรา ก็สอบถาม โทรศัพท์สอบถาม เรื่ิองที่เรากำลังเรียนรู้อยู่ สอยถามตครูบาอาจาร์ ท่านก็ตอบให้ พอท่านตอบเสร็จ ท่านก็บอกว่า ฉันไปล่ะน่ะ แล้วก็บอกว่า ที่คุยกัน เล่าใหีภิกษุด้วยน่ะ เราก็ว่า .เอ ..ภิกษุที่คุยกับเรา นั่น ท่านจำไม่ได้หรือ ภิกษุก็บอกว่า หากแสงธรรมส่องลงมากๆ ก็จดจำไม่ได้เลย แต่นั้น ก็เป็นเรื่องราว ของการเรียนรู้ อยู่ในรอยคำว่า มะโนทะศึกษา ที่เป็นเรื่องราว คำว่า ภาพ แสง สี เสียง เหตุผล .
ในบางเรื่องราว ก็มี เค้าว่า มาเป็นแสง ส่องลงมาที่จิต แปรสภาพเป็น สี เป็นเสียง เป็นภาพ เป็นเหตุผล ต่างๆ ให้เรียนรู้จัก แต่นั้นก็เป็นเรื่องราว ทียากจะเรียนรู้จักได้ เป็นเรื่องราวของการเรียนรู้จักธรรม แล้วก็สร้างบุญกุศลหนีเวรกรรม ที่เป็นเรื่องราวของคำว่า จิตศึกษาธรรม ไม่ใช่เรื่องเอาจิตที่มีอารมณ์นึกคิดปรุงแต่ง มาเรียนรู้
แต่ในคนทั่วไป ก็มีเรื่องราวแสงสีดำ เรื่องราวอารมณ์กรรม อารมณ์นึกคิด ที่ปกปิดจิต ให้รับรู้ไม่ได้ จดจำไม่ได้ ลืมเลือนในสิ่งที่ตนพูด . ที่เค้าว่า ..มีสติิในการพูด .บางคนก็ พูดไปตามอารมณ์ที่ให้ความรู้สึกนึกคิดอยู่ในตัวตน
บางที่เรา ก็ไปดู ผู้ที่มีสติฟั่นเฟือน เค้ามีกายเป็นมนุษย์ เดินเร่รอนไปเรื่อยเปื่อย เนื้อตัวมอมแมม บางก็พูดคนเดียว เดินไปเรื่อย ที่ไหนก็ซุกหัวนอนได้ . น่าสงสารน่ะ ที่เค้าได่กายเป็นมนุษย์ แต่จิตเค้าเสียไปแล้ว
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
