วันนี้ เวลา 06:48 • ความคิดเห็น
ขอเพียงในมิติของความรักนะ!
เหงา + ว่างเปล่า + ปรารถนา
บางทีก่ะไม่ได้เท่ากับ“ความรัก”
ดอก
แต่อาจเท่ากับ“การยอมให้ใครบางคนเข้ามามีอำนาจเหนือหัวใจ”
เวลาที่เหงาไม่ได้ต้องการแค่คน
แต่ต้องการ“ความหมาย”ยืนยัน
ว่าเรายังสำคัญใครสักคนบนโลกใบนี้อยู่
พอชีวิตว่างเปล่าใจจะเริ่มสร้างพื้นที่จินตนาการขึ้นมาเองเมื่อ
ใครเดินเข้ามาเพียงนิดเดียว
ก็ถูกขยายให้กลายเป็นแสงสว่างทั้งหมดของชีวิต
ความปรารถนานี่แหละน่ากลัวที่สุดละ
เพราะมันไม่ถามว่า“คนนี้เหมาะไหม?”
มันถามแค่ว่า“คนนี้เติมเต็มช่องโหว่เราได้หรือเปล่า?”
คนจำนวนมากไม่ได้ตกหลุมรัก “ตัวตน”ของอีกฝ่ายจริงๆ
แต่ตกหลุมรัก“ความรู้สึกตอนตัวเองไม่เดียวดาย”
บางความสัมพันธ์จึงเริ่มต้นจากความหิวทางใจไม่ใช่ความเข้าใจ
เริ่มจากการอยากถูกกอดมากกว่าการอยากกอดรึเติบโตไปด้วยกัน
น่าแปลกมากยิ่งข้างในใจว่างเท่าไรยิ่งรักแรงเท่านั้น
เพราะเขาไม่ได้เอาหัวใจไปผูก
แต่เอาตัวตนทั้งหมดไปฝากไว้
ถึงขั้นพออีกฝ่ายนึงเงียบโลกทั้งโลกก็เงียบตาม
พออีกฝ่ายเปลี่ยนไปเราจะรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหายไปด้วย
ท้ายสุดแล้ว
เหงา + ว่างเปล่า + ปรารถนา
อาจเท่ากับ“ภาพลวงว่ามีใคร
สักคนจะมาช่วยชีวิตเรา”ให้
หายโดดเดี่ยวเดียวดาย
ทั้งที่ความรักที่ดีจริงๆไม่ใช่
การเอาคนอื่นมาอุดรูรั่วในใจ
แต่เป็นวันที่ต่อให้เราอยู่คนเดียว
ก็ยังไม่พังเนาะ
โฆษณา