เล็งงูผมทองสู่การเกี่ยวดอง กับงูเจ้าที่ และอโหสิกรรมข้ามภพชาติของ ลูกแมว ตาย
SS2.01
ตอน 24 อโหสิกรรมจัดสรร
ความฝัน
ไม่เคยทำลาย...ใคร
เท่าที่ เรา ใช้มัน ทำร้าย..ตัวเอง
ไม่ว่าจะเป็น...
ฝันที่ดี หรือ เลว
ทฎษฎีสัมพันธภาพ
ที่เป็น ความฝัน ของความก้าวหน้า
แบบ ไอน์สไตน์ เพื่อมนุษยชาติ
จะไม่กลายเป็น
Nightmare before Christmas
ของ ฮิโรชิมา
ถ้ามันเป็นแค่...
ความนึกคิด ทีสร้างสรรค์
ไฟป่า จากเปลวแดดระอุ
คือการชำระล้าง สร้างสมดุล
ตราบใดที่มัน ไม่ใช่...
เพลิงมนุษย์ สนองความโลภ
ความฝัน
ที่เป็น อุดมการณ์ในจิตสำนึก
ความฝัน
ที่เป็น จินตนาการในจิตส่วนลึก
เหมือนกัน
เมื่อมัน เป็นเพียง
นามธรรม ที่ไร้ รูปกิริยา
เป็นแค่...ผัสสะ ที่ถูกกลืนหาย
ในหลุมดำแห่งจิต
ฝันเปียกล่ะ
ฉันหยุดหัวเราะคิกคัก กับข้อเขียนของตัวเองในพื้นที่ส่วนตัว ที่บางครั้งก็เปิดสาธารณะ เมื่อนึกถึง อาการฮอร์โมนทะลักของผู้ชายที่ถึง climax ตอนหลับ ที่เรียกกันว่า
ฝันเปียก
แต่ในผู้หญิง คือ น้ำเดิน
และ น้ำ กำลัง ล้นตลิ่ง
เมื่อตอนนี้ หนุ่มผมสีเชสต์นัท นัยน์ตาอัลมอนด์ จมูกโด่ง เคราะเข้ม
กำลังทำกิจกรรมอย่างว่า!
ต่อหน้าต่อตา รัวๆ
....
ของ Digital Nomad
ในมุมหนึ่งของร้านกาแฟที่เพิ่งเปิดบริการวันที่สิบสอง ของปั๊ม Fill & Chill
ที่ฉัน ...สิรี
ผู้จัดการพื้นที่บริการสาธารณะ
เงินเดือน 30K
แชร์สำนักงานและควยคุมร้าน ที่เป็นทั้ง ที่จำหน่ายเครื่องดื่ม ขนมไทยซึ่งรวมอีขนมถ้วย (เวร) ตะไลในจอกเล็ก และพื้นที่ Work Space พร้อมบริการอุปกรณ์สำนักงาน และห้องประชุมเล็ก
แค่ลากเฟี้ยมลายไม้สังเคราะห์สีเข้มจากซอกผนัง โอบล้อม โต๊ะยาวขนาด 6 ที่นั่ง เชื่อมปลั๊กไฟ สายขาร์จ ครบครัน
ฉัน หรือลูกค้า ก็สามารถจัดการงานสำนักงานแบบ meet and greet ได้ใน 3 นาที
อุ๊ว็าย!
แผลบๆ!!!
สายตาคู่นั้นมองมา แถมยังขยิบ
ปากแห้งจนต้องโลมลิ้นเลีย
รสชาติลิปส์บาล์ม DIY แบบทำมือ
นี่มัน....
...
จัญไร!
ผกผันกับกลิ่นอโวคาโด กูไม่น่าเพิ่มเมือกว่นหางตะเข้ลงไปเลย
ไม่อยากจะคิด
ถ้าเขาประทับจูบ จะชิบหายตายชืดสักแต่ไหน
น้ำเดินฟรีอีกสิกู
พุทโธ พุทโธ
มึงเลิกมโนเมโสโปรเตเมีย ได้ละ
อีสิรี!...ฉันสูดลมหายใจลึก
ถึงไหนละ ...อ้อ ฝันเปียก...หุหุ
คือ มันแบบ
ฉันว่า ฝันเปียก
มันก็ยังอยู่ใรเซฟโซนของจักรวาลนะ ถ้าไม่เอามันออกมาเป็น...
แรงบันดาลใจในการ
ล่าสวาทในชีวิตจริง
หรือ สอย
จับปิ้งจีสติง
ของสาวโนนควาย
หรือชายห่อหมกบิ๊กบึ้ม ห้องข้างๆ
จิต คือสิ่งที่เราไม่อาจบงการ
มันชั่ว มันมั่ว และนัวร์กามตัณหา
อย่างเผด็จการ โดยไม่รอให้สมองระดับปัญญาชน หรือสาธุคุณเก้าเปรียญได้ออกเสียงแสดงความเป็น ประชาธิปไตย
ซึ่งที่จริง มัน อาจจะแย่กว่ามาก ถ้าความโง่ร่วมออกเสียงแบบ...ที้เราคุ้นเคย
มันเป็น...เช่นนั้นเอง
แต่เราจะเป็น! เช่นนั้นด้วย?
กาย วาจา ที่สำรวมแบบเบญจกัลยานีอย่างฉัน...ออเจ้าสิรี
ไม่มี๊...ไม่มี
ไม่มีทางหลุดกุลสตรีศรีสยาม
ว๊าบ! ไวกว่าแสง
GIFT FROM ME
OOPS ! OUR SERVICE
อ้าว นี่กูคว้าขนมถ้วยแฉะเยิ้มจากถาดไปจ่อปากหนุ่มเขสต์นัท จนแทบจะควักป้อนได้ไง...หุหุ
นี่คือ ยิ้มสยาม และ หัวใจบริการ
ระดับ SOFT POWER แห่งชาติค่ะ
เพื่อ ชื่อเสียงแห่งชาติในระดับ universal
สิรี...พลีกาย!
เห้ย! พลีชีพ ค่ะ
แหะแหะ...
แหมะ!
( น้ำลายหก หรือน้ำเดิน หยด? วะกู )
นี่คือตัวอย่างที่ฉัน
อุทิศ ตนเพื่อเป็นกรณีศึกษาของ
ความฝัน ทีอยู่บนปาก หลุมดำ
และคุณคงเห็นแล้วว่า...
การกระทำผ่านความขัดเกลาด้วยเชาว์ปัญญา คือออสการ์ระดับพรมแดงยกเชิงทองคำขาว ที่น่าอัศจรรย์พันลึก
ว๊าย!!! งูดุ้นยาว
Oh! No Honey ...
I am afraid...I can't
ฉันอุทานตกใจ เมื่อ เห็นการเคลื่อนไหวใต้ดงดอกเข็มในสวนหย่อมนอกร้าน ขณะกำลังเขินอายจนบ่ายหน้ากระมิดกระเมี้ยน มอง หนุ่มนัย์ตาอัลมอนด์ทำหน้าฟิน กับความฉ่ำแฉะของกะทิ จนซี๊ดปาก
เหมือนออกัสซั่มร่วมกัน
งู!
Snake!
Le Serpent !
Oh la la
อีรอปอพอ เว้ย!!!
จับไปปล่อยที
ฉันขนลุกเกรียว จนความเสียวลดฮวบ
น้ำเดิน...ไหลย้อนกลับ จาก เอนโดฟินแห่งความฉ่ำ กลายเป็น ไดนอร์ฟิน ที่ฟรีซแข็งจนเลือดค้าง
ตรงหน้าที่ทื่อชา กลุ่มพ่อค้าแม่ขายที่มาเช่าพื้นที ต่างกรูกันมุง พนักงานรักษาความปลอดภัย แกะรอยงูเห่าตัวยาวขนาดสองเมตรสีดำเมื่อม ที่เลื้อยปราดอย่างกลัวภัย หายไปในกอหญ้าสูงริมกำแพงที่ยังไม่ได้ถากถาง
ร่วมครึ่งชั่วโมง
เอ็ม หนึ่งในพนักงานผู่ไล่ล่าเดินออกมา พร้อมเปลือกไข่แตกที่ถูกทำลายยับเยินหลายใบ
ไม่เจอตัวครับพี่สิรี
มีแต่ไข่ในรัง ผมเลยทุบแตกหมด
ไม่ให้มันโต ยั้วเยี้ย
พูดแล้ว ยื่นถังน้ำในมือ มาตรงหน้า
ว๊าย! ไม่ต้อง!
พี่ไม่ได้อยากให้ทำเขา
แค่จับไปปล่อย
ฉันหน้าซีด จิตหดหู่ ทั้งกลัวทั้งสงสารแม่งูและลูกๆ
พลับ!
พี่สิรี!!!
เสียงเรียกของตุ๊กตา พนักงานในร้านกาแฟ เรียกตกใจ เมื่อเห็นฉัน ที่เข่าอ่อนทรุดฮวบลงกองพื้นพรม หลังจากใจเต้นแรงแทบทะลุอก ลึกถึงปลายเท้า และวูบวาบเหมือนมีไฟและน้ำแข็งอาบ อบ สลับเร็วในเสี้ยววินาทีเหนือจังหวะชีพจร
ลูกแม่
ฉันหมดสติหลังอุทานออกมาเหมือนหลุดปาก อย่างไร้ต้นสายปลายเหตุ
หัวใจเหมือนฉีกขาดด้วยมือที่มองไม่เห็น ทุกเนื้อเยื่อกลายเป็นรูดำที่บรรจุความทุกข์ หม่น เศร้า โลกทั้งใบและจักรวาลดับพลัน ในอนธกาล
ลูกแม่
เมี๊ยววววว
เสียงของฉัน...
แมว?
ในความมัวซัวของม่านน้ำตา
ฉันหายใจติดขัด
กล้ามเนื้อ
เส้นประสาท
ค้างชา อ่อนแรง
สีแดงไหลออกจากรอยแผลกัดเหวอะหวะ มันซึม ไหลผ่าน ขนสีขาวละเอียด
เจ็บเหมือนตัวเองกำลังจะตาย
สายใยสุดท้ายที่หน่วงเหนี่ยวเหมือนด้ายหยุ่นบางๆ กำลังถูกยื้อและดึงแรงขึ้นเป็นลำดับ ก่อนฉันจะ...
ล้มลง ชักกระตุก
พี่สิรี! พี่สิรี!
ภาพตุ๊กตา และเอ็ม ปรากฏใกล้จนได้กลิ่นโคโลญจ์อ่อนๆ
พี่เป็นอะไร ?
กลับมาห้องได้ไง?
ฉันถามงงๆ อย่างอ่อนเพลีย เมื่อมองสำรวจรอบตัว
พี่เป็นลมค่ะ หนูกับพี่เอ็มเลยใช้รถปั๊มมาส่งถึงห้องพัก
ตุ๊กตา ตอบอย่างเรียบเรียง ด้วยสีหน้าห่วงใย
ช่วยกันพยุงครับ
พีเหมือนกึ่งสลบกึ่งละเมอ เรียก ลูกแม่ หลายครั้งระหว่างทาง
เอ็ม พูดเสียงสุภาพ หันสบตากับตุ๊กตา ที่ทำตาเชิงห้ามกรายๆ ที่ฉันมารู้ทีหลังว่าหล่อนขยิบตาให้เอ็ม เพราะกลัวเขาจะพูดเรื่องงูเห่า และไข่แตก
กลับกันเถอะ พี่อยู่ได้
ฉันพยุงตัวขึ้นจากเตียง ทำเสียงกระฉับกระเฉง แม้จะยังรู้สึกเหนื่อยบางๆ
ขอบใจมากทุกๆ คน
หลังจากเสนอตัวอยู่เป็นเพื่อนหลายครั้ง สองคนก็ลากลับ เมื่อฉันยิ้มและปฏิเสธน้ำใจอย่างแข็งขัน
หยิบน้ำเย็นในตู้มินิบาร์ขึ้นเปิดฝา กรอกปากไปครึ่งขวด เทบางส่วนบงบนฝ่ามือ และประคบหน้า
ฉันเดินออกมาริมระเบียง
จุดบุหรี่ขึ้นสูดลึก ปล่อยยาว
ควันเคลื่อนช้า อ้อยอิ่ง
ความฝัน?
แมว! เลือด! ตัวกระตุก!
ครบสูตรนางเอกเพชราเลยนะยะ
เสียงหัวเราะกังวาลในม่านราตรีพลบค่ำ จะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจาก...
รัตติกาล
เงียบ!
ฉันหันมองรอบตัว
....
ไม่มีสิ่งใดปรากฎ
แสงไฟถนนเบื่องล่าง ส่องให้เห็นบางอย่างเคลื่อนไหวเป็นเงาลางบนผนัง
ว๊าย!!! งู!
ฉันถอยกรูดจนล้มก้นจ้ำเบ้า
เงาหนายาวนั้นกวัดแกว่งทาบทับ เชื่อ่งช้าเต็มผนัง ปลายเลื้อยงอนคุกคาม
สาธุ เจ้าแม่เก็งกอง
ชเวดาก็อง ลอดช่องสิงคโปร์
ลูกไม่ได้ตั้งใจ...ถ้าอยากได้ชาแนล หลอดทดลอง ที่แอบเม้มไว้หลายขวด ลูกจะเซ่นไปให้ แถมหลอดทดลองของ Apple Delicious ด้วย สองหลอด
ฉันตัดใจงัดกลิ่นน้ำหอมสุดหวงขนาด 5มิลลิกรัม ที่ขนมาสมัยทำนิตยสาร เพื่อใช้เล่นเกมส์ที่ซูเปอร์แบรนด์มอยให้มาเต็มกระเป๋า ติดสินบน
จะเอา Serpenti Bulgari ครบเซ็ต
เสียงดังจากเงามืด ที่ยังโบกสะบัดเป็นทางยาว
อยากได้เองยังไม่มีปัญญาเลยแม่งูจ๋า
เอา แผ่นโฆษณาอาบกลอส ท้ายปกนิตยสารไหมคะ บูการียกเซ็ตแท้ๆ รุ่นลิมิเต็ดแบบลิซ่าใน Met Gala เปี้ยบ
ฟ่อ! ฟ่อ!
เสียงขู่จากเงามืด ที่หดตัวลง พร้องการเคลื่อนไหวรวดเร็ว
เมี้ยว!!!
เงาดำโบกสะบัดหางไปมา
เผยตัว
ว๊าย...อีเหมียว
แมวดำโบกสะบัดหาง ที่ฉันนึกว่า งู กระโดดผลุงขึ้นระเบียง
แมวห่าอะไร
จะเอา Serpenti Limited ยกเซ็ต
ฉันมองมันใกล้ๆ
นอกจาก....อีตัวแสบ
รัตติกาล! นางฟ้าห่าเหวสุวัติ
เสียงหัวเราะขำดังจากนังแมวดำ
ก่อนกลายร่างเป็น สาวงามเหนือตำนานปก Vogue Exclusive
หล่อนคิดจะติดสินบนงูเจ้าที่ด้วยโฆษณาท้ายปกนิตยสารอาบกลอสเนี่ยนะ
รัตติกาลพูดกลั้วหัวเราะ ในขณะที่กรีดกรายหมุนตัวเล่นชายผ้าเงาวาวระยับสีดำ ของ Issey Miyake ระดับกูตูร์ ที่ใช้ผ้าล้านพับขึ้นโครงเป็นเส้นสายสามมิติพาดฉวัดเฉวียนเหมือนงูนิลลงบนเดรสยาวรับรูป ปล่อยชายสองข้างยาวช่วงเเรปสะโพกกลมกลึงแนวตัว ขนาบไปกับปลายกระโปรงลากพื้น
แสงระยับของประกาย Serpenti Bulgari รูปงูกระหวัดเป็นโชคเกอร์บนคอระหง ข้อแข็น และหัวแหวน ประกาศความแพงระดับหลายสิบล้าน เมื่อรวมกับตุ้มหูหยดน้ำระย้า Dark Diamond น้ำงาม จนฉันยื่นไปใกล้เหมือนจะเด็ดออก
เพียะ!
ว๊าย! เจ็บนะยะ
รัตติกาลตีมือ จนรีบหลุบ
แหม มันหยาด มันหยด มันหมดจดแวววาว จนเผลอมือยาว...ด้วนความชื่นชมนะตะเอง เค้าไม่ฉกหรอก
ฉันยิ้มประจบ
ดูสิยะ...งู งู งู และนี่ก็ งู ทั้งรัง เอาสิยะ...จะเสกให้นอนร่วมเตียงเป็นหมอนข้างทุกคืน เดี๋ยวเนรมิตเกล็ดแบบ Dark Diamond ให้ แถม เขี้ยวเพชร 4C และ ทับทิมสยามเป็นลิ้นแผลบๆ เวลาฉกหล่อนจะได้ไฮเอนด์สมชีพิตักษัย ไฉไลซูเปอร์แบรนด์
รัตริกาลใช้นิ้วต่อเล็บยาวมลังเมลืองแระกายเพชรดำ จิ้มเครื่องประดับบนตัว จนฉันขนลุก
ขออยู่แบบแม่ชีลอยน้ำดีกว่าจ๊ะ
สมถะแบบออแกนิคบัวขาวพ้นโคลนตม
หู๊ยยย...ของอุปโลกน์แยงตาแบบนั้น ใครจะสน
ฉันรีบตอบไว แต่หัวใจ และแววตา เพ่งกะรัติเพชรจนทะลุผลึก
เพิ่งจะลูกแม่ เป็นลมล้มพับครบสูตรนางเอกโบราณแท้ๆ ตอนนี้มาเพ่งเพชรจนทะลุกระดูก หล่อนนี่ มันสตรอเบอรี่ล้านเอเคอร์ จริงๆ
รัตติกาลพูดขำ ยกนิ้วที่ถูกเพ่งขึ้นตกแต่งปอยผมสีดำขลับ เพียงลูบเบา ไฮไลท์แสงสี Dark Blue เปล่งประกายจางๆ ก็ฉาบทับจนอยากจะมีมั่ง
นี่มาเรื่องไฮไลท์ผมอีกละ
หล่อนนี่พวกจิตเพ้อเจ้อรายนาที
รัตติกาลพูดดักคอ เมื่อเห็นฉันใช้นิ้วเคลียปอยผม
ฉันฝันมาก่อนนะรัตติกาล
หลายคืนก่อน เห็นงูดำ ตอนน้นยังคิดว่าสงสัยจะได้ผัวนิโกร ไซสส์คองโก
คิดแล้วสยอง...
พูดไปรีบขมิบขาชิด
แล้วไงล่ะ...สุดท้าย
ไข่แตก!
หล่อนหัวเราะร่วน โบกมือกรีดกราย
มันไม่ขำนะยะ จะคองโก หรือ คอบร้า ก็สยองขวัญพอกัน
ฉันห่อไหล่ สองมือลูบไล้ต้นแขนที่ขนลุกเกรียวขนขึ้นผดชี้ชัน
เออ แล้วตอนเป็นลม
ยังรู้สึกว่าตัวเองเป็นแมวถูกกัดอีก
ฉันจับต้นคอในตำแหน่งที่เป็นแผลเหวอะ เลือดซึม
บอกแล้วไง ว่าเคยคาบหนูมาบูชาครูตั้ง 39 ตัว ...ทีนี้เชื่อรึยัง
รัตคิกาล พ่นควันบุหรี่กลิ่นแบลครัสเซียนจากมวนสลิมยาวสีดำในมือ
ฉันเชื่อมสิ่งที่หล่อนเคยบอกก่อนหน้า เรื่องบุพกรรมกับหล่อนในอดีต ใครจะคิดว่าคำพูดเล่นนั้นจะจริง
คำพูดฉัน
หมายความเช่นนั้นเสมอ
หล่อนหัวเราะหยัน
เสียงหัวเราะก็แค่มายา...สิรี!
คำเรียกชื่อฉันหนักลึก บาดใจ จากปากสวยฉาบชาแนลสีแดงไวน์ ก่อนยกมาร์ตินีที่เสกมาในอากาศ จิบละเลียด
แมวขาว!
อดีตชาติของฉัน?
พูดแล้วขนลุกเกรียว จุกในลำคอ และน้ำตาไหลพราก จนสะอื้น อย่างไม่มีวี่แวว
CLOUD จิตปะทะสังขาร
สัญญาเก่าชนคลื่นสมอง
รัตติกาลพูดลอยๆ เหมือนบ่นกับแสงดาว
คืออะไร หล่อนหมายความว่า
ฉัน เห็นสัญญาเก่า
.ระลึกชาติได้?
ฉันถามทันควันทั้งที่ยังน้ำหูน้ำตาไหล เหมือนจะขาดใจ สองจิตเหมือนสลับระหว่างตัวเอง กับแมวที่หัวใจแตกสลาย
เออ!
หล้อนตอบสั้นๆ พ่นควันฟุ้งลอยไปบดบังดวงจันทร์เสี้ยวเป็นเมฆดำจางๆ
แล้วนังงูเจ้าที่นั่นจะรอเอาคืนไหม
เขาว่า งู อาฆาตถึงตาย
ฉันถามด้วยความกลัว
จะเหลิอเรอะ
ระหว่างที่หล่อนกำลังหย่อนทุกข์ นางจะโผล่มาจากน้ำ แล้ว
ฉก!
ว๊ายยย!!!
รัตติกาล ว๊าบมาจากริมระเบียงมาข้างหลัง ขยำก้นฉันเต็มแรง ด้วยความไวแสง ฉันกรี๊ดดัง ท่ามกลางเสียงหัวเราะจนตัวทรุดของหล่อน
นังบ้า นังนางฟ้าบ้า
ฉันจะฟ้องมหาเทวี
ฉันขู่ฟ่อ เอามหาเทวีที่เป็นจิตสวรรค์ในชั้นนิมมานรดี ที่หล่อนแยกอณูออกมาข่มล้างแค้นความโกรธ
ขี่ม้าสามศอกไปบอกเลยย่ะ
แต่หลอนต้อง ตายคาส้วมสปาคาปั๊มก่อน
รัตติกาลหัวเราะจนลุกไม่ไหว
ฉันได้แต่สะบัดสะบิ้ง
กระทืบเท้าร่าๆ
เรื่องมันมีมากกว่าที่หล่อนเห็น
รัตติกาลลุกขึ้น อย่างสง่างาม คอระหงตั้งตรง น้ำเสียงที่กล่าว เรียบนิ่ง
เจ้ากรรมนายเวร
ได้เวลาสะสาง
หล่อนสาดคอกเทลลงบนพื้นระเบียง
สายน้ำเคลื่อนในอากาศ ก่อตัวเป็นทางยาว มวลใสสีสวยค่อยเข้มขึ้น เป็นรูปร่าง
ตุ๊บ!
สิ่งนั้นตกลงแทบเท้าในส้นเข็มหกนิ้ว Gucci ของรัตติกาล
มันเลื้อยช้า เนิบ นิ่ง
ค่อยๆ ขดเป็นวงขนด กดหัวลงสามครั้งค่อยแนบเชื่องติดพื้น ราวแสดงความคารวะสุดสูงต่ออำนาจอันโพ้นภพ
รัตติกาลเกลี่ยนิ้วบางๆ ในอากาศ ละอองทิพย์โปรยปรายลงบนตัวงู
ร่างดำยาว ค่อยสูญสลายก่อนบริเวณที่เคยม้วนขนดจะมีละอองเถ้าผุดลอยขึ้นจากพื้น รวมมวลต่ำเตี้ยเรื่ยดิน นิมิตเป็นหญิงในชุดสไบดำขึ้นเกล็ด ซิ่นดำกรอมเท้ายกจีบหน้านาง คู้ตัวแนบหน้าผากลงจดปลายเท้ารัตติกาล
เรือนผมยาวสลวยกระจายคลุมพื้นจนมิเห็นใบหน้า
ตามสบาย
เสียงปราณีของรัตติกาล ดุจโองการอันศักดิ์สิทธิ์
ร่างนั้นเงยขึ้น เผยวงหน้างดงามเหนือธรรมดา
นางก้มวันทาก่อนทรงกายขึ้นแล้วถอยห่างจนชิดระเบียงอย่างนอบน้อมสุดสูง
จบกรรมกันที
รัตติกาลซึ่งบัดนี้ ไสยาสน์กึ่งไขว่ห้าง บนเดย์เบดระยิบระยับ ปลายเท้าส้นเข็มแกว่งไกวช้าๆ ในขณะที่มือวนแก้วไวน์ดำเหมือนเพลงวอลซ์ ก่อนยกจิบ
นางชุดดำเพ่งมองฉันด้วยแววตาอาฆาตมุ่งร้าย ในท่าทีสงบเสงี่ยม
เราคืองูผู้ครอบครองสถานที่นั้นที่เจ้า
รุกร้ำ และทำลายลูกที่กำลังจะเจาะเปลือก และเจ้าต้องชดใช้ด้วยชีวิต
เสียงเหี้ยมเกรียมจนฉันขนลุก
ดิฉันกราบขอโทษค่ะ
ไม่เคยตั้งใจเลย
นางงูเจ้าที่หรี่ตาลงก่อนขยายม่านตาขึ้งทะมึง แววตาดำบัดนี้ หดเล็กและกลายเป็นดุจเดียวกับเผ่าพันธุ์อสรพิษ เย็นเยียบ
ปากสวย มีแฉกลิ้นผลุบโผล่ สยดสยอง
จงใช้ชีวิต แลก ชีวิต!
ฉันถอยกรูด มองรัตติกาลที่ยิ้มมุมปากอย่างสงบเยือก ที่ยังคงพ่นควันบุหรี่
นางงูสำแดงร่างเป็นอสรพิษใหญ่ เลื้อยไวเข้าจู่โจม
ว๊าย! รัตติกาล!
ฉันกรีดร้อง ยกสองมือป้องหน้าด้วยสัญชาติญาณ
ตุ๊บ! ตุ๊บ! ตุ๊บ!
เสียงตกลงพื้นหลายครั้ง และอันตรายที่ไม่ถึงตัว ทำให้ฉันลืมตามองสิ่งตรงหน้า
มหาเทวี
ท่านมิอาจแทรกกรรม
และอาฆาตแห่งข้าพระองค์
นางงูดำ ซึ่งบัดนี้หมดแรงลงฟุบแทบพื้น ผมเผ้ายุ่งเหยิง น้ำตานอง แต่แววตายังอำมะหิตดุดัน จับจ้องฉันเขม็ง
ฉันงงงัน
รัตติกาลช่วยฉัน?
หล่อนใช้ทิพยอำนาจปกป้อง?
บังอาจ!
อสรพิษชั้นต่ำ
เจ้ามิคู่ควร
รัตติกาล ชี้นิ้วไปที่ร่างนางงูดำ ที่ก้มหน้างุดพื้น ตัวสั่นระริกด้วยยำเกรง
อโหสิกรรม
คือเกราะป้องนาง
รัตติกาลผินหน้ามาที่ฉัน ซึ่งยังตื่นตะลึงจากวินาทีแห่งความตาย หลายครั้งในเสี้ยวนาที หล่อนยิ้มมุมปากกึ่งขันในแววตา กับฉันที่เสียทรงเหมือนจิตหลุด
เงยหน้าขึ้นเถิด
อสรพิษ
กรรม แม้แต่พระขินสีห์ผู้ลุนิพพานมานับอสงไขยกาล ก็หาได้ล่วงล้ำ แทรกแซงได้ไม่ นั่นคือหฎแห่งอนันตจักรวาล
นางงูซึ่งบัดนี้ยกตัวขึ้นเหนือพื้นแต่ยังอยู่ในท่าพับเพียบหมอบวันทา น้ำตาไหลรินมิขาดสายจนสะอื้นเหมือนจะขาดใจ
โทมนัส มิใช่ปัญญา จะนำเจ้าหลุดพ้น เท่าสัจธรรมแห่งวิถีกรรม
เสียงรัตติกาลปลอบประโลม อ่อนโยนเหมือนธารสวรรค์ซึมซ่าน จนฉันเองก็ชุ่มชื่นด้วยสติอันหมดจด
จิตรับรู้ได้ทันทีว่า นี่คือสัญญาเก่าแห่งมหาเทวี ที่ถูกเรียกใช้โดยรัตติกาลในวาระพิเศษ ที่ไม่เคยประจักษ์ในรูปนี้มาก่อน
ไม่มีละอองทิพย์
ไม่มีการเปลี่ยนรูปอันสูงส่ง บริสุทธิ์ ดุจทุกครั้งที่เป็น มหาเทวี ประทับซ้อน
จงดู
สิ้นประกาศิต
ความมืดครอบงำ
ความสว่างรำไรเหมือนบ่ายแก่ๆ บนระเบียงห้องยามเที่ยงคืน คือสิ่งมหัศจรรย์ปรากฏแทนที่ราตรีสลัว
ลานระเบียงและรายรอบผุดไม้ใหญ่เงาครึ้มและดอกไม้ป่าส่งกลิ่นหอมงอกออกจากพื้นซึ่งบัดนี้เป็นผืนดิน กอเฟิร์นแทงยอดผลใบหนาแน่น แทรกเสียงนกร้องไกลๆ สร้างเป็นผืนป่าโปร่งเบญจพรรณอันชวนรื่นรมย์ เหมือนภาพศิลปะ Monet
ปอยผมคลอเคลียแก้มอ่อนโยน เมื่อต้องลมอ่อน ฉันพริ้มตาลงด้วยจิตโปร่งสบาย หลุดภาวะ ตระหนก กดดัน ก่อนหน้าที่แทีกลึกเหมือนโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นในหลายชั่วโมงก่อนนี้คลายพันธนาการ
อะแฮ่ม
แทบลืมสนิท ว่านี่คือมายา หากไม่ได้เสียงกระแอมของรัตติกาล
หล่อนบัดนี้ยังทรงอยู่บนบัลลังก์เดย์เบดกึ่งไขว่ห้างไสยาสน์ด้วยจริตปก Vogue ใต้พญาสัตบรรณสามคนโอบ ที่แทงกิ่งตระหง่าน กลางพุ่มใบหน้าแซมดอกกะจิดริดขาวเป็นพุ่มพวงพราวไปทั้งต้น
นางงูดำ ในชุดสิ้นยาวกรอมเท้า สไบดำขึ้นเกล็ดเงาทอแสงสายรุ้งบาง ยืนสงบอยูเบื้องหลัง แววตาครุ่นคิด เหม่อลอย
รัตติกากรีดกรายนิ้วแผ่วเบาเผยผิวละมุนในอุ้งมือ รองรับกลีบดอกที่ร่วงหล่นลง ก่อนสลัดเบา
กลีบดอกขาวล่องละลิ่วช้า ตกลงบนลานดินแซมหญ้า กลายเป็นลูกแมวตัวน้อยสามตัว วิ่งซุกซน
ตัวหนึ่งเยื้องย่องก่อนกระโดดผลุงลงคลุกวงในกับพี่น้องที่กำลังขบเบาหยอกเย้า จนต่างกระเจิง ขู่ฟ่อด้วนความตกใจ ก่อนจะวิ่งไล่ล้มลุกสนุกสนาน
ลูกแม่
ฉันอุทาน ด้วยรอยยิ้มผูกพัน น้ำตาแห่งปิติหยาดริน หัวใจเต็มตื้น
ทิวทัศน์ และสรรพเสียง ร้อยเรียงยกระดับวิมานดินตรงหน้าประหนึ่งอุทธยานสวรรค์
หัวเราะเบา เมื่อเห็นเจ้าตัวหางคดล้มแผละลงนอนหงาย สองเท้าหน้ายกปิดปัดป้อง พี่ที่เดินวนสามขุมหามุมโจมตี ก่อนเจ้าขอดที่นอน จะกางสองมือออก ด้วยแววตาแป๋วแหวว อีกตัวจึงพุ่งเข้าขบเบาจกพุง
แผลบ
ฉันเผลอเลียปากตัวเอง ทั้งที่ในใจแค่คิดจะอยากวิ่งเข้าโอบกอดลูบหัว
แม๊วววว!
เสียงกรีดร้องดังตกใจสุดขีด ดังแหวกอากาศ สะบั้น ทุกสรรพโสตจมลงสู่สุญญากาศแห่งความสงัดงัน
ฉันใจหายวาบ
ยกมือกุมหัวใจทีหน่วงลึกแทบจะหลุดลอยจากปลายเท้า ความรู้สึกถูกฉีกขาดจากภายใน ยืนยันด้วยบางสิ่งจากพุ่มเฟิร์น
แสก! สาก!
ร่างดำทะมึนขึ้นเกล็ดมฤตยูกระทบแสง ส่องเป็นรังสีแห่งยมทูต
มันเลื้อยช้า เผยตนที่มีคว่มยาวร่วมวา นัยน์ตาเหลืองอมเขียว ม่านตาในเรียวรี ฉายชัดถึงความสุนทรีย์อันโอชะ
ร่องรอยชีวิตไร้เดียงสาที่จบสิ้น ปรากฏเป็นเนินนูนเจ็ดนิ้วใต้แฉกลิ้นแปลบปลาบระริก ขนดตัวคืบคลานจากหางวกดันขับทิศทางสู่ เหยื่อ สองตัวเยื้องหน้า ทียัดนี้ยืนนิ่ง หางตก ปลายเล็บจิกพื้น ขนพองฟู
ลูกแม่!
ฉันทรุดลงอย่างหมดแรงลงกองพื้น เหมือนโลกทั้งใบทุ่มมวลมหาศาลลงบดขยี้ให้เป็นผุยผง
หึหึหึหึ!!!
เสียงหัวเราะสะใจในลำคอ ดังชัดจากนางสไบดำ เหมือนสายฟ้าฟาด
ฉันมองหล่อนผ่านม่านน้ำตาที่ร่วงริน
อยากจะพุ่งเข้าทุบด้วยหินข้างๆ ให้แหลกเหลวลงดินดิ่งขุมนรก
แม๊วววว!!!
เสียงกรีดร้องที่สองดังกระชากความมุ่งร้ายในจิต ให้แตกซ้ำเป็นอณู
ปลายหางีขาวที่เคยโลมเลีย โผล่จากปากแสยะเผยคู่เขี้ยวโง้งที่กำลังกระเดือกส่งลงคอ
ลูกแม่!
ฉันตีอกชกตัวอย่างไม่อาจห้ามกายที่เต็มไปด้วยสัญชาติญาณรักลึกซึ้ง ของแม่ที่ไม่สามารถแม้แต่จะพุ่งเข้าเป็นเหยื่อแทนแก้วตาดวงใจ
แม้ววววว!
แคว๊กๆๆ!
ความไวเพียงกระพริบตา มาพร้อมร่างขาวใหญ่ที่พุ่งจู่โจมร่างดำที่มีร่างเล็กไร้วิญญาณคาปาก
คอบอบบางทีเคยก้ม เงย ด้วนแววตาอยากรู้อยากเห็น และคลอเคลีย ห้อยต่องแต่ง แกว่วงไกวไร้ทิศทาง สองตาลืมค้าง ปากเผยอซึมเลือดหยดผ่านลิ้นจุก ถูกเหวี่ยงลงกองพื้น เพื่อเผชิญหน้าภัยคุกคาม...อาหารจานใหญ่
แม่แมวขาวกระโดดเข้ากางกรงเล็บข่วนกรีดดวงตางูใหญ่ วยความรวดเร็ว เจาะสองเขี้ยวย้ำๆ ด้วยความเร็วในการโจมตีครั้งเดียว
หนูนาท้องแก่ที่คาบมาเลี้ยงลูก นอนหายใจรวยรินอยู่ข้างศพเล็กที่ถูกเหวี่ยงหวือก่อนหน้า
ตุ๊บ!!!
แม่แมวขาวถูกเหวี่ยงหวือจากปากศัตรูรุนแรงลงกระแทกหินใหญ่
คร๊อก
คอชนเหลี่ยมมนหักจนห้อยพับ หายใจรวยริน สีแดงฉานหยาดหยดจากปากอ้าค้าฮุบอากาศถี สลับสำรอกกองเลือด
น้ำตาไหลลงพื้นรวมกับคฝความเหนียวข้นเจิ่งนองจากแผลเหวอะหวะที่คอจมเขี้ยว
ร่างชักกระตุกเกินควบคุม
แววตามองซากลูกตรงหน้าอย่างกำสรดระทดระทวยรวยริน
ใกล้ๆ ลูกไร้ลม
แม่หนูหนาท้องแก่ เบ่งลูกเล็กออกมาด้วยพละกำลังสุดท้ายของชีวิต
ร่างจ้อยในถุงรกหลุดผลุงออกมาครึ่งตัว
ส่วนหัวติดอยู่ภายใน ขยับหลายครั้งก่อนหยุดสนิท
ฟังให้ชัด
เสียงรัตติกาล นิ่งลึกเป็นวงคลื่นกระเพื่อมแผ่กระทบจิต
หล่อนเบือนคอในโชคเกอร์ Serpenti Bulgari ไปยังผู้ยืนยิ้มด้วยแววตาสาใจเบื้องหลัง
กรรม..นี่คือกรรมวิบาก
เหยื่อท้องแก่
ลูกที่ตกตาย
งูดำมฤตยู
ล่าเขากิน
ก็...ถูกเขาล่ากิน
ข้าขออโหสิกรรมต่อทุกสิ่งที่เจ้ากระทำ นางงูดำ
สิ้นเสียงในใจที่จิตฉันได้ยินด้วยทิพยอำนาจแห่งรัตติกาล
นางแมวขาวหมดลม
ความมมืดครอบงำ
ก่อนเผยพื้นกระเบื้อง ริมระเบียงขึ้นราดำ
ห้องพักชั้นแปดของฉันอีกครั้ง
เจ้ายังแค้นอยู่ไหม อสรพิษ
เสียงเย็นเยือกชำแรกจิตของรัตติกาล กล่าวต่อร่างสไบดำตรงหน้า ทียอบตัวลงพับเพียบวันทา
ข้าพระองค์ ไม่เข้าใจ
นางงูดำ ตอบก้มหน้า แต่ยังชำเลืองฉันด้วยแววตาอาฆาต
รัตติกาลหัวเราะร่วน
กัมมุนา วัตติโลโก
สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม
จงลุกขึ้น เข่นฆ่า นางคนนี้ให้ตายเสียเถิด
ฉันผงะ ตกใจสุดขีด
รัตติกาล!
ฉันอุทาน ก่อนหลับตาลงนิ่ง
ได้ หากความตายจะสลายวิบากกรรม
ฉันพูดกับแววตาเรืองแสง ม่านตาหดเรียวในแก้วตากลมเหลืองอมเขียว
รัตติกาลหัวเราะเสียงเย็นเยียบ
ชี้นิ้วไปที่ร่างหมอบ
ระดมเจตจำนงค์ตามจิตแห่งเจ้า
อสรพิษ!
สิ้นคำ นางสไบดำ สำแดงร่างเป็นงูใหญ่จนหัวชนเพดาน เลื้อยไว อ้าปากเจาะคมเขี้ยวลงบนร่างฉัน
เป๊าะ!
คมเขี้ยวยาวโง้งขนาดเท่าคนครึ่งตัว หักแหลก สลายเป็นฝุ่นผง
ฉันมองนิ่ง อน่างเด็ดเดี่ยว เลิกถอยหนี เพียงหวังให้ทุกสิ่ง จบ ไว เตรียมใจกับความตายตรงหน้า
งูใหญ่ เลื้อยล้อมตีวงรอบตัวฉัน หลายครั้งเหมือนเกลียวเชือกมหึมาซ้อนทับ ก่อนค่อยๆ กระชับวงเพื่อรัดรึง
ฉันตกอยู่ในวงแหวนทะมึน
พุทโธ ธรรมโม สังโฆ
ข้าพเจ้าขอบุญกุศลที่มีจงช่วยให้ความตายที่จะเกิดขึ้น รวดเร็ว ฉับพลัน และนิ่งสงบจากความทุกข์ทรมานแห่งสังขาร
กรรมนี้ ...
ยินดี! อโหสิกรรม
ขนดร่างขู่ฟ่อ แล้วขันแน่น บีบรัดใกล้ตัว จนความเย็นบนเกล็ดดำ แผ่ลึกเจาะดระดูกจนปากสั่น ร่างระริก
โอ๊ย!!!
ภาพตรงหน้าคือร่างในสไบดำล้มลงเกลือกกลิ้งบนพื้น ผิวเกรียมไหมพุพอง ศิราภรณ์ทรุดโทรม ไหม้เกรียมติดผิว ชายสไบยังลุกเป็นไฟแดงสดลามเลีย
รัตติกาลสลัดปลายนิ้วเบา
สายฝนทิพย์ตกปรอยลงบนร่าง ดับไฟฟอนลงทันตา แม้สิ่งปกปิดยังชำรุด แต่ผิวผุดผ่องได้ปรากฏแทนที่รอยเผาผลาญ
ขอบพระทัย
องค์มหาเทวี
ทันทีที่คลายทุกขเวทนา นางงู ก็บอบลงกราบแทบพื้น ตัวสั่นด้วยจิตยังหลอนกับเพลิงนรกอันร้อนลวก
อีกรอบไหม
รัตติกาลถามยิ้ม ท่ามกลางควันบุหรี่สีแดงเพลิงที่ล่องลอยจากปาก
มิบังอาจ พระเจ้าข้า
นางผู้มีเกราะบุญปกปัก บัดนี้จ้าพเจ้าได้สำนึกแล้ว
ท่อนหลัง นางมองสบตาฉันด้วยแววขยาดกลัว
รัตติกาลหัวเราะเย็น
ร่างลอยขึ้นกลางอากาศ
มิใช่กำแพงบุญ
แต่คือ สุญตาแห่งอโหสิกรรม
แห่งนางเอง ...อสรพิษ!
ท่อนท้าย แววตาเบื้องสูงอ่อนโยนทอดลงมาที่ฉัน
ไร้สิ่งกระทบ
แรงเจตนา ย่อมสะท้อนกลับ
อโหสิกรรม ด้วยจิดที่เข้าใจวัฏจักรกรรม
เข้มข้นกว่า วาจา อันสมมุติมากนับโกฐทวี
และเจ้า
รัตติกาลทอดตาลงร่างหมอบ
ประสบ อโหสิกรรม สองครั้ง
ฉันมองร่างงันงกสะท้านของนางสไบดำด้วยความสังเวช รันทด
แม่งูเจ้าที ฉันเสียใจ ที่เป็นเหตุอ้อมให้สูญเสียลูก ความเป็น แม่ ที่ประจักษ์ในชาติที่เป็นแมวขาว รับรู้หัวอกทุกข์ของท่านได้ดี
ฉันน้ำตาไหลกลบสองตา ยกมือปาด ก่อนเงยมองผู้อยู่เหนือหัว
เมื่ออโหสิกรรมแล้ว
ทำไมยังมีเหตุให้ต้องชำระกันอีกคะ
ฉันถาม รัตติกาล ที่บัดนี้คือสัญญาจิตเต็มรูปแบบแห่งมหาเทวีนิมมานรดี
แรงหมุนของล้อกรรม
ย่อมเป็นไปด้วยแรงแรกเสมอ
แม้จะไร้ เจ้ากรรม ผู้เสียหายตามติด
แต่กรรม คือ พลังงาน ทีไม่เคยสาบสลาย
แม้โมมียะกรรมแห่งพุทธชินสีห์
ก็เป็นเช่นนั้น เพียงแต่มันไม่กระทบกระเพื่อม ด้วย ขาดอัตตา รองรับ
หากันไม่เจอ เป็นอนัตอสงไขย
ฉันนิ่งคิด ก่อนโพล่ง
คล้าย อโหสิกรรม แต่หมดเหตุสิ้นเชิง
รัตติกาลยิ้มบาง
ไม่โง่! สมเป็นบุษบกกลางชลธาร
แต่เมื่อยังไม่ถึงสิ้นห่งความเป็น ตัวตน
กรรมจึงแสวงผลด้วย ความบังเอิญ
ฉันมองนางงูดำ ก่อนเปลี่ยนสายตาสู่เบื้องสูงอีกครั้ง
นาง..จะเป็นอย่างไรคะ
รัตติกาลผายหัตถ์
ละอองทิพย์หมุนวนเป็นคลื่ระยับ ครอบคลุมร่างดำ ก่อนคลี่คลาย อันตรธาน เผยเลอลักษณ์แห่งนางพญอสรพิษผู้ทรงตบะโลกีย์
นาง จะเป็นไปตาม กรรม ด้วยแรงผลักแห่งกุศล แล อกุศลเจตนา ในสัญญาจิต
นางงูดำชันตัวขึ้นประนมกร ด้วยดวงหน้าแจ่มกระจ่าง
บทเรียนนี้ จะเป็น ปฏิปทา ให้เจ้ากอร์ป กุศลในภพภูมิ มานะแห่งมโนกรรมฝ่ายดี จะนำสู่ นาคราชกำเนิด
ร่างนั้นก้มกราบแล้วสูญสลาย
รัตติกาลเคลื่อนช้าลงแตะพื้น
หลับเนตรพริ้ม
ฉันก้มลงกราบจดพื้น
ตุ๊บ!
ว๊ายย!!! งู
แคว๊กก!
กระโดดผลุงจนกระโปรงฉีก
เสียงหัวเราะร่วน ทำให้รู้ว่า นังตัวแสบ She's back
เอ้า อุตส่าห์อภินันทนาการโคตร Serpenti จาก เซฟของ เบอร์นาร์ด อาร์โนล เจ้าของแบรนด์บูการีแท้ๆ
ฉันมองพื้น
ว๊ายยย! นั่นมัน โคตรพรีเมี่ยมไฮเอนด์คอลเลคชั่นระดับพิพิธภัณฑ์แห่งโลก
หมับ!
แว๊กกกก! อีเก็งกองขเวดาก็อง
ฉันที่กระโจนไปว้าหมับ สร้อยข้อมืองูกระหวัดที่ส่องแสงไปสามบ้านเจ็ดกิ่งมหานคร ตกใจ โยนทิ้ง
งูยาง
รัตติกาลหัวเราะแรง ทิ้งตัวลงนั่งบนเดย์เบด ยกขาไขว่ห้างกระดิกปลายเท้าในส้นเข็มซูเปอร์แบรนด์
ใสเจีย! เสียใจย่ะ
หล่อนพลาด โอกาสแรกไปแล้ว
ยกนิ้วจึ้นจุ๊ปาก มองฉันด้วยแววตาซุกซน
ถ้ารับแต่แรก
ป่านนี้ก็ เศรษฐินี ร้อยล้าน
ฉันเข่าอ่อน ยืดขาออกถีบอากาศบนพื้น สะบัดตัวโยเย
เอ้า อีกที
รับดีๆ ล่ะ
รัตติกาลโยนบางอย่างในอ้อแขนฉัน
หมับ!
กล่องทรงหบี่ยมแบน บุลินิน 1600 เส้นสีดำ โอว...นี่มันเซตสร้อยคอชัดๆ
ฉันเปิดดูอย่างตื่นเต้น
ว๊าย!!! ของจริงไม่ติงนัง
สร้อยไฮจิเวลลี่ พุ่งลำแสงทะละกล่อง ระยิบระยับแสดงราคาเหนือคำบรรยาย
เอ๊ะ!!! เบาจัง
อ้อ! มันคงเป็นนวัตกรรมสุดล้ำ เพื่อความสบายของเซเลบ ลำคอบาง ร่างระหง
หมับ!
อีนางฟ้าฮโรชิม่านิวเคลีย!
แผ่นปกหลังนิตยสารอาบกลอสสะท้อนสามมิติ ตกว่อน ถลาลม
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
