เรื่องราวของอารมณ์ ที่เกิดขึ้นในกายนี้ ความรัก ความโกรธ ความหลง ความพอใจ ไม่พอใจ เกลียดชัง อาฆาตมาดร้าย พยาบาทจองเวร มีสติ หรือ ไม่มีสติ มีเหตุผลที่จะหยุดยั้ง อารมณ์ที่เกิดขึ้นที่กาย ที่จิตสเราอาศัย อยู่ก็อยู่ที่จิตของผู้ที่อาศัยอยู่ในกายนั้น มันไม่ได้ ที่ว่า อยู่ตรงข้ามอะไร มันอยู่ในกายนี้ เนื่องด้วยกรรม ที่เกิดขึ้น
อารมณ์นั้น อารมณ์ทุกอย่าง ที่เกิดขึ้น เค้าก็เหมือน มีมนต์ ต้องมนต์ เราจึง ได้เห็นตัวอย่าง ข่าวคราว การทำร้าย คนที่ไหนบอกว่ารักกัน บางคนก็ทำร้ายพ่อแม่ตัวเอง บ้างก็นินด้วยกันทุกวัน อยู่ไป ก็หยิบมีดพร้า มาฆ่ากันตาย บางคนก็เป็นเพื่อนรักกันมานาน คุยกัน ไม่ถูกหู กายทะเลาะ โมโหโกรธ ตีกันถึงตาย
เรื่องราวความรัก มันมีตัวหลอก ให่หลงยึดถือ ยึดอยากได้เป็นเจ้าของ อยากได้มาครอบครอง ทของที่อยากได้ พอได้มา มันใช้การใช้งานไม่ได้ดังใจ ก็เริ่มไม่พอใจ ไม่ชอบใจ ของใช้งานได้คงทนมั้ย แต่นั้นแหละ .พวกวัตถุปัจจัย ของใช้ มันพูดไม่ได้ มันแสดงกิริยาอาการ เคลื่อนไหวไม่ได้ ที่ว่าใช้กายวาจาใจ
ครววนี้ แหละที่ว่า สนุกสนาน กับตรงต่างคน ต่างมีอารมณ์ความรู้สึกนึก มันจะเดินไปบนเส้นทางอะไรกัน เส้นทางเกื้อกูล หนุนนำซึ่งกันและกัน หรือว่า เส้นทาง ต่างคน ต่างอวดเก่ง อวดดี หักล้าง ทำลายกัน ทีว่า จิวเวรเป็นเจ้ากรรมนายเวรกันมา แกเคยเอาข้าวให้ฉันกิน ฉันก็มาต้องมาเอาข้าวให้แกกิน แก่เคยด่่าว่าฉัน ฉันก็ต้องมาด่าว่าแก แกฆ่าฉันตีฉัน ฉันก็ต้องมาฆ่าแกตีแก
เรื่องราวของกรรม ทีเคยคล้องกันมา ที่ว่าตาเห็นบันทึกภาพ หูบันทึกเสียง ที่เก็บไว้เป็นบันทึกเป็นบัญชีกรรมกับธาตุทั้งสี่ ทีเป็นบัญชีกรรมใหญ่ .ต้องชดใช้ เมื่อถึงเวลา .ที่ว่า จะเกิดเป็นชาติสุดท้าย ด้วยบุญบารมี ปัญญาธรรม ที่สะสมมา เรื่องราวของพระองคุลีมาร เมื่อท่านจะมาเกิดเป็นชาติสุดท้าย จิตที่เคยคล้องเวรกรรม เคยทำร้ายพระองคุลีมาร ต่างก็รีบมาเกิด เคยฆ่าทำร้ายพระองคุลีมาร มาแต่อดีตชาติ แม้ยาวนาน ก็ต้องรีบมาเกิดชดใช้ ปิดบัญชีกรรม เคยถูกเค้าฆ่า ก็ต้องมาฆ่าเค้า ปิดบัญชีกรรม หายกัน ไม่ต้อง มาฆ่ากันอีก
พระองคุลีมาร .เรื่องราวที่ท่านมีกรรมอยู่ ต้องชดใช้ ก็ต้องไปเจอะเจอ ครูอาจารย์ที่สอนผิดๆ เกิดทิฐิความคิดเห็นที่ผิด ที่ว่า อุปโลกน์ให้ไปทำอย่างนั้นอย่างนี้ ไปฆ่าคนตาย ก็จะได้อะไร ตามที่เค้าบอก ครูอาจารย์ มากด้วยมิจฉาทิฐิ สอนเค้าผิด พระองคุลีมาร ก็ไปทำตาม โดยไม่รู้ตัว ว่า นั่นเป็นเรื่องราวการปิดบัญชีกรรม พอฆ่าเค้าตายจนครบ ถึงได้เจอพระพุทธเจ้า ได้ฟังธรรม ไม่กี่คำ ก็ทิ้งดาบ มีปัญญาเห็นธรรม ขอบวช .
เรื่องราวของจิตที่ถูกองคุลีมาร เมื่อจิตออกจากกาย ก็ไปเป็นเทพบุตรอินทร์พรหม ไปเกิดในสถานที่ดี มีความสุข นั่นก็ด้วย จิตของพระองคุลีมาร ที่สะอาดสะอ้านบุญบารมี มาเป็นเอนกชาติ สิ่งที่สะสมบุญกุศลมากมา ก็ส่งจิต ของผู้ที่พระองคุลีมารฆ่าเค้าตาย ไปสูสถานที่ดีๆ แต่จิตจองพวกเรานั้น ไม่มีบุญกุศลเข่นนั้น .ไปทำอย่างนั้น ตกนรกแน่นอน .ต้องไปชดใช้กรรม ที่ตนเองสร้างเอง .ทำเอง .ที่ว่า ไปตีเค้าก็เจ็บก็ร้อง ตาบันทึกภาพบันทึกเสียง เก็บหลักฐานกรรมที่เราใช้กายนี้ทำเอง
หลวงปู่พระโมคคัลลา ท่านก็เล่าเรื่องราว ที่ว่า ต้องปิดบัญชีกรรม กับธาตุทั้งสี่ ที่ท่านเคยใช้ ธาตุทั้งสี่ที่ได้มาอาศัย ไปทำลายพ่อแม่ ที่เรื่องราว ผ่านมาเป็นกัปป์ๆ ยาวนาน พอชาติสุดท้าย ท่านก็ต้องใช้กายนี้ ชดใช้กรรมที่เคยทำร้ายพ่อแม่ เพราะว่าจิตท่านสะสมมาดี จิตฉันดี ฉันจึงได้ไปอยู่เบื้องขวาพระพุทธเจ้า ช่วยดูแลภิกษุ เรื่องที่อยู่ เรื่องอาหาร ท่านยังบอกว่า ให้ระลึกในพระคุณพ่อแม่ให้มากๆ เพราเราอาศัยกายของพ่อแม่อยู่
มีพระที่ที่เรานับถือ ท่านก็ต้องไปมีอาชีพ เป็นพราน ทำไร่ทำนา ระหว่างที่ทำไร่ มีพระมาชวนก็ ตามพระมาบวช ท่านเล่าให้ฟัง ว่า ฉันฆ่าวัวควาย กุ้งปลามามาก ฉันบวขนี่ทำได้หรือ ท่านยืนสมาธิ กายนิ่งๆ จิตนิ่ง ไม่ขยับเขยื้อนเลย คราวละ 7 -8 ชั่วโมง สิบชั่วโมง
ท่านบอกว่า เป็นวันฉันก็ทำได้ แต่ฉันเกรงใจหมู่คณะ ท่านธุดงค์ตั้งแต่รับกฐิน ไปจนเข้าพรรษา อยู่สิบหกปี ท่านเล่าเรื่องราว เจ้ากรรมนายเวร ให้ฟัง ที่มาต่อคิวยาวเยียด เรื่องราวที่คนเราก็ไม่ค่อยใส่ใจ เรื่องราวที่ไปกินน้ำเลือดน้ำหนองของผู้ที่มีกรรม มาเสริมธาตุในกาย กินเค้าเอร็ดอร่อย ก็มีตัวกินเลือดกินเนื้อ มากัดกินเรา อย่างเมามันเอร็ดอร่อยบ้าง ทำให้กายนั้นมีโรคภัย เจ็บปวดทุกข์ทรมาน ก่อนตาย เรื่องราวตัวกินเลือดกินเนื้อ ก็มีอยู่ในกายของทุกดวงจิต ที่ไปกินเค้าเอร็ดอร่อยเพลิดเพลิน
เรื่องราวนี้ ก็น่าเรียนรู้จัก เรื่องราวตัวกินเลือดกินเนื้อนี่ พระที่เรานับถือท่านมาก อีกพระองค์หนึ่ง พระอัญญาโกณฑัญญะ ท่านเมตตา ช่วยสอนให้ ทั้งแนะวิธีกระจายบุญกุศลให้ตัวกินเลือดกินเนื้อ ที่ต้องอาศัยธาตุนะโม มากระจายบุญกุศลให้ตัวกินเลือดกินเนื้อ
เรื่องราวการชำระสะสาง ตัวกินเลือดกินเนื้อ นั้น เป็นชาติสุดท้าย ที่ต้องเข้าไป ไปอาศัยแสงรัตนะ ละลายตัวกินเลือดกินเนื้อให้หมด ที่เป็นเรื่องราวทำกายให้เป็นแก้ว ยุติการเกิด
เราได้ฟังเรื่องราว จากพระหลายพระองค์ ท่านก็เล่าเรื่องราว จิตของท่าน ที่ไปเกิด ในนรก สัตว์ เปรตอสุรกาย เป็นเทพอินทร์พรหม มันวนเวียนอย่างนี ต้องไปผจญรับทุกข์ รับสุข
คราวนี้ เมื่อเรามาอาศัยกายเป็นมนุษย์ เราก็ควร เรียนรู้จักอารมณ์ ในตัวตนของตนเอง .เราว่า น่าเรียนรู้มั้ย .ที่ว่ารัก .โกรธโกรธ เกลียดขัง โมโห โกรธ . มันเกิดในกายนี้ ใครบ้างหนอ จะมีได้โอกาสเรียนรู้ หรือว่า อารมณ์ในกายที่ไม่มีตัวตน ที่เหมือนจูงจิตเรา ใช้กายไปที่นั้ที่นี่ ไปรักโลภหลง เพลิดเพลิน เรายับยั้งอารมณ์นึกคิดนั้นได้มั้ย อารมณ์นึกคิดนั่น แท้จริง ที่เรายึดถือ เป็นตัวทุกข์ใหญ่ให้จิตเรามีกรรม เราเรียนรู้จักได้มั้ย.
ทุกครั่ง ที่เราเขียนเรื่องที่พระผู้ใหญ่ ท่านเมตตา สอนให้ น้ำตามันนองหน้า ก็อย่าเชื่อในสิ่งที่เราเขียน แต่ต้องปฏิบัติขึ้นมา ที่ว่า ใช้กายบิดามารดา มาสร้างบุญกุศลบารมี นั่นจึงเป็นเรื่องราวที่เราจะไปเรียนรู้จัก เรื่องราว อารมณ์กรรม กรรมที่เราเคยสร้างมาได้ มันไม่ไดสูญหายไปไหนเลย กรรมนั้นเป็นบัญชีกรรม ทีดีขั่ว บันทึกอยู่ที่ธาตุทั้งสี่ของจิตที่อาศัยกายมนุษย์ เราจะทำอย่างไรดี ปิดบัญชีกรรม ให้พระแม่ทั้งสี่ อนุโมทนาบุญกุศล อโหสิกรรม และตัดกรรมให้การเกิดมันน้อยลงไป
แล้วเรื่องราวของจิต นักเดินทางเวียนว่ายตายเกิด .ต่างก็สะสมคำว่ากรรม บุญกุศลบารมีมาไม่เหมือนกันเลย หนทางที่จะออกจากเส้นทางเดินของจิต .ที่ทุกข์ทรมาน ไปสู่ความสุขของจิต ไม่มีทุกข์ จึงเป็นเรื่องราวของติตแต่ละดวง จะเพียรพยายาม ออกจาดเส้นทางทุกข์ของจิตตนเอง ได้มากน้อยแค่ไหน ก็อยู่ที่บุญกุศลบารมี เสาะแสวงหาให่จิตมีปัญญาธรรม มีสติสัมปชัญญะรู้จักกรรม ก็หนีกรรม มีสติสัมปชัญญะ รู้จักธรรม ก็สร้างบุญกุศลบารมี หนีเวรกรรมไปทุกภพทุกชาติ ไปจนกว่าจะบรรลุ ถึงธรรมขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
เรื่องราวของพระแม่ พระธรณี พระแม่พระคงคา พระแม่พระเพลิง พระแม่พระพาย เมื่อเราสร้างบุญกุศลบารมี ปฏิบัติธรรมด้วยรอยทั้งสี่ ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า วันหนึ่งเมื่อทำมากขึ้น ถึงกาลสมควร พระแม่ทั้งสี่ก็มายืนปรากฎ ให้เห็นเป็นกำลังใจ ในสิ่งที่เราสะสมสร้างด้วยจิตของเราเอง .
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
