ปะต้าคิดว่านะ!
อาจเพราะ“การเดิน”ของพระพุทธเจ้าไม่ได้ชนะด้วยความเร็วแต่ชนะด้วย“ธรรม”
องคุลีมาลวิ่งตาม“ร่าง”
แต่พระพุทธเจ้าหยุดอยู่ที่
“ใจ” แล้ว
เชิงปรัชญามันเหมือนคำถามว่า
“อะไรเร็วกว่าระหว่างขากับการตื่นรู้”
พระพุทธเจ้าน่าจะพูดทำนองว่า
“เราหยุดแล้วแต่ท่านยังไม่หยุด”
ฟังดูย้อนแย้ง แต่ลึกมาก
ร่างกายพระองค์ยังเดิน
แต่ใจหยุดการเบียดเบียนแล้ว
ขณะที่องคุลีมาลแม้ยืนเฉย
ใจก็ยังวิ่ง“วิ่งไล่ฆ่า”ทุกชีวิต
Run for killอยู่ตลอดเวลา
ความชั่วมักใช้พลังรุนแรง
เพราะมันกลัวไม่ทัน
แต่ความจริงไม่จำเป็นต้องรีบ
เหมือนไฟในใจคนชื่อเฮียต้องลุกลามไปเพื่อลุ่มล่ามลวนลาม
แต่น้ำเย็นๆอย่างปะต้าไม่เคยรีบชนะไฟในทรวงเลย ฮือๆๆๆ
ในเชิงจินตนาการแบบธรรมะ
อาจไม่ใช่พระพุทธเจ้าเดินช้า
เกินไปดอก
แต่อาจเป็นเพราะ “ระยะห่างระหว่างคนตื่นกับคนหลง”
มันไกลกว่าระยะทางบนพื้นดิน
ท่อนนี้เอาไว้ปลอบโตเอง!
ต่อให้วิ่งทั้งชีวิต
ถ้ายังใช้ใจแบบเดิมๆ
ก็ไม่มีวันตามทันคน
ที่ทำให้“หลง”
แต่ชีวิตตะเองอ่ะ
ไม่เคยหยุดที่จะรักใครสักที
เนาะ“คนชื่อเฮีย”ว่าไม๊
ปะต้าคิดนะ!
แค่ความเงียบก่ะตามไม่ทันละ
แปลไม่เข้าข้างโตเองนะ
“ใครก่ะได้ที่ไม่ใช่ฉัน”กระมัง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
