ปะต้าขอยาดคิดถึงความ
ว่างเปล่าในมุมของความรัก
หลายคนจะไม่ได้จัดการมัน
ด้วยการ“ลืม”ใครสักคนดอก
แต่จัดการด้วยการค่อยๆอยู่
กับตัวเองให้เป็นอีกครั้ง
บางคนเติมเต็มด้วยการพูด
คุยกับคนใหม่
บางคนเอาตัวเองไปยุ่งกับงาน เพลงหนังหรือการเดินทาง
บางคนเก็บความคิดถึงไว้เงียบๆ เหมือนดอกไม้แห้งในหนังสือ
และบางคนก็ยอมรับว่าต่อให้
รักจบลงไปแล้วความรู้สึกบางอย่างก็ยังอยู่ได้โดยไม่ต้องมีเจ้าของ
ท้ายที่สุดแล้วความว่างเปล่า
ไม่ได้หายไปทันทีแต่คนชื่อ
มนุษย์ค่อยๆเรียนรู้ที่จะวาง
เก้าอี้ให้ความคิดถึงจากผล
ของความรักนั่งอยู่ในใจโดย
ที่ชีวิตยังเดินต่อได้
“เราไม่เคยชนะความอ้างว้าง
เพียงเรียนรู้จะอยู่ข้างมันไหว
ในคืนหนึ่งที่ดวงดาวดูห่างไกล
ก็ยังมีหัวใจที่เฝ้าคิดถึงเต้นอยู่
เบาเบา
บางคนใช้รักใหม่ลบรอยเก่า
บางคนเฝ้ากอดเงากับความเหงา
บางคนใช้น้ำตาแทนเรื่องราว
แล้วตื่นเช้าพร้อมรอยยิ้มบางบาง
ความว่างเปล่าไม่ใช่สิ่งน่ากลัว
หากรับรู้ว่าหัวใจตัวยังอ้างว้าง
เพราะคนที่เคยรักอย่างจริงจัง
ย่อมมีบางคืนต้องขอโทษนะ
ที่“คิดถึงโดยไม่ตั้งใจ”
ปะต้าว่าให้ใจเอา“เท่าที่ไหว”นะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
