เวลาที่คนอื่นมีพฤติกรรมที่ “ล้ำเส้น” กับเรา
(เช่น ใช้คำพูดดูถูกเหยียดหยามเรา)
มันเป็นเรื่องปกติมากๆครับที่เราจะไม่ชอบ
แต่สำหรับหลายๆคน แม้พวกเขาจะไม่ชอบ
แต่พวกเขาจะพยายามโน้มน้าวตัวเอง
ไม่ให้รู้สึก “ติดลบ” กับคนที่ทำพฤติกรรม “ล้ำเส้น” ดังกล่าว
เพราะพวกเขามีความเชื่อว่า
หากพวกเขาคิดดีกับคนอื่น
คนอื่นก็จะคิดดีกลับคืนมา
แต่ในความเป็นจริงแล้ว
มันไม่ได้เป็นเช่นนั้นเสมอไปครับ
มันเหมือนเวลาที่เรายื่นเงินให้แม่ค้าขายผลไม้
และเราคาดหวัง
ให้แม่ค้ายื่นผลไม้กลับมาให้เลยครับ
หากแม่ค้าคนนั้นคือแม่ค้าจริงๆ
เงินที่เราจ่ายไปจะแลกผลไม้กลับคืนมาได้
แต่ถ้าแม่ค้าคนนั้นไม่ใช่แม่ค้าล่ะ?
ถ้าแท้จริงแล้ว แม่ค้าคนนั้นคือมิจฉาชีพล่ะ?
สำหรับกรณีนี้
ไม่ว่าเราจะจ่ายเงินให้แม่ค้าเยอะเท่าไหร่
เราก็จะไม่มีวันได้รับผลไม้กลับคืนมา
อันที่จริง
ยิ่งเราจ่ายเงินให้แม่ค้าเยอะเท่าไหร่
เรายิ่ง “เสียเงินเปล่า” เยอะเท่านั้น!
เรื่องความสัมพันธ์ก็ไม่ต่างกันเลยครับ
สำหรับคนที่มีพฤติกรรม
“ล้ำเส้น” เราอย่างต่อเนื่องนั้น
ไม่ว่าเราจะพยายามโน้มน้าวตัวเอง
ให้ “คิดดี” กับเขาขนาดไหน
โอกาสที่เขาจะ “คิดดี”
(รวมไปถึง “ทำดี”) กับเรากลับคืน…
มันน้อยมากจริงๆครับ
…น้อยจนผมมองว่า มันอาจจะไม่คุ้มค่า
กับการที่เราต้องสละพลังงานมา
พยายามโน้มน้ามใจตัวเองให้ “คิดดี” กับเขา
ผมมองว่า แทนที่เราจะฝืนความรู้สึก
ที่ “ติดลบ” กับคนที่ “ล้ำเส้น” เรา
เราหันมายอมรับความรู้สึก “ติดลบ” ดังกล่าวดีกว่า
ผมไม่ได้กำลังเชียร์ให้เรา “ล้างแค้น”
หรือ “ทำแย่กลับคืน” ใส่คนเหล่านี้นะครับ
สิ่งที่ผมเชียร์คือการที่เราหยุดฝืนใจตัวเอง
และอ้าแขนต้อนรับความรู้สึก “ติดลบ” ในใจเรา
โดยที่ไม่จำเป็นต้องโน้มน้าวใจตัวเองให้ “เป็นบวก”
อย่าจ่ายเงินให้ “แม่ค้ามิจฉาชีพ” เพิ่มไปมากกว่านี้เลยครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
