28 พ.ค. เวลา 07:34 • ปรัชญา

บางทีปัญหาในการทำงาน ไม่ได้เกิดจากใครเก่ง หรือใครไม่เก่ง

เรื่องนี้ผมนึกขึ้นมาได้ตอนจิบกาแฟเมื่อเช้า..
และกระผมที่หมกมุ่นกับ MBTI พอสมควรช่วงหลังๆ
จนเริ่มเผลอแยกประเภทคนในหัวอัตโนมัติ เวลาอยู่ออฟฟิศ 555+
..
ไม่ได้ถึงขั้นเดินไปทักใครว่า “พี่เป็น INFP แน่เลย” อะไรแบบนั้นนะ
เดี๋ยวโดนด่าว่าเพี้ยนก่อน
แต่ผมเริ่มเห็น pattern บางอย่างซ้ำๆ
โดยเฉพาะเวลาจับคู่ “ลูกค้า” กับ “ช่างสัก”
ช่างบางคน ถ้าลูกค้าส่งมาแค่
“อยากได้รอยสักที่สื่อถึงอิสระ แต่ยังมีความเศร้าของวัยเด็กปนอยู่”
คือสมองดับทันที
ไม่ได้แปลว่าเขาไม่เก่งนะ
แต่เขาต้องการ “ของจริง” ที่ดูแล้วเข้าใจทันที
..
ขนาดเท่าไหร่
ตำแหน่งตรงไหน
มีรูปตัวอย่างไหม
เส้นประมาณไหน
ดำล้วนหรือสี
..
พอข้อมูลชัด เขาจะทำงานเร็วมาก และงานออกมาคมแบบน่ากลัว 555
คนกลุ่มนี้ผมชอบเรียกว่า “สายรูปธรรม”
หรือชาว SF/ST นั่นแหละ
พวกเขาเชื่อในสิ่งที่มองเห็น
และไม่ชอบเดาใจคนจากอากาศธาตุ
...
แต่จะมีช่างอีกกลุ่ม
ยิ่งลูกค้าพูดคลุมเครือ ยิ่งตาเป็นประกาย
..
ความสัมพันธ์กับแม่ตอนเด็กเอย
เล่าเรื่องแฟนเก่าเอย
เล่าว่าช่วงนี้ชีวิตรู้สึกหลงทางเอย
ทั้งๆ ที่ยังไม่มีรูปอะไรเลยนะ
แต่บางคนเริ่มนั่ง sketch ในหัวแล้ว
คนพวกนี้สนุกกับการตีความ
สนุกกับการเชื่อมโยงสิ่งที่ยังไม่มีรูปร่าง
บางทีลูกค้ายังไม่รู้เลยว่าตัวเองอยากได้อะไร
แต่กลุ่มนี้มักจะค่อยๆ พาเขาเหล่านั้น เข้าไปหาจุดร่วมกันได้แบบแปลกๆ
หากใครเป็นชาว NF/NT คงได้กลิ่นของอารมณ์ที่ผมกล่าวออกไปได้ลางๆ
...
และถึงตัวกระผมก่อนหน้า...ผมเคยหงุดหงิดในฐานะผู้รับงาน
ทำไมช่างบางคนตีความเก่งจังวะ
แต่อีกคนต้องรอ reference ทุกอย่างเลยวะ
แต่พอเริ่มมองผ่านเลนส์ MBTI ช่วงหลังๆ ผมกลับใจเย็นลงเยอะ
หลายครั้งปัญหาไม่ได้เกิดจากใคร “ไม่เก่ง”
แค่คนเราใช้ระบบประมวลผลคนละแบบ
บางคนคิดจากภาพจริง
บางคนคิดจากความหมาย
บางคนต้องเห็นก่อนถึงเข้าใจ
บางคนต้องเข้าใจก่อนถึงจะสร้างภาพได้
...
และปัจจุบัน "การฝืนใจให้ใครทำ" เป็นเรื่องที่แทบไม่เกิดขึ้นอีก
ผมไม่ได้กำลังบ่นว่าช่างไหนเก่งกว่า
แต่ลูกค้าบางคนควรได้คุยกับช่างที่ตีความเก่ง
บางคนควรได้ช่างที่ตรง เป๊ะ และไม่หลุด brief
บ่อยครั้งที่มันยากเพราะเราเอาไม้บรรทัดอันเดียวไปวัดมนุษย์ทุกคน
บ่อยครั้งเราพยายามให้ปลาว่ายน้ำแบบนก
แล้วก็บ่นอยู่ร่ำไป..ว่าทำไมมันบินไม่ได้ซักที
โฆษณา